Original Post

Πλήρες Κείμενο:

''ΔΥΟ ΓΥΜΝΑ ΑΣΠΡΑ ΧΕΡΙΑ'' ΚΡΙΤΙΚΕΣ ΕΝΟΣ ΜΕΓΑΛΟΥ ΕΛΛΗΝΑ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΑ-ΙΑΤΡΟΥ, ΕΝΟΣ ΜΗΧΑΝΙΚΟΥ-ΕΡΕΥΝΗΤΗ ΑΡΧΑΙΩΝ ΘΕΑΤΡΩΝ ΚΑΙ ΜΙΑΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΥ. Ο ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ, Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ ΚΑΙ Η ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ ΤΣΟΜΠΑΝΙΔΟΥ ΓΡΑΦΟΥΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΣΤΟ ΜΕΓΑΡΟ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ Χαράλαμπος Ανδρεάδης Η Μελίνα Μποτέλλη ήταν συγκλονιστική.

Έπαιξε τον ρόλο τριών τουλάχιστον κυρίων προσώπων (και άλλων τόσων δεύτερων) με απόλυτη επιτυχία, έτσι ώστε εμείς να κατανοούμε με ευκολία αυτά τα πρόσωπα.

Η κ. Μποτέλλη κατάφερε, κινητοποιώντας με απίστευτη τέχνη την φαντασία του θεατή, να παρουσιάσει ένα πλήρες θεατρικό έργο χωρίς ηθοποιούς, χωρίς σκηνικά, χωρίς ιδιαίτερους φωτισμούς, απλά μόνο με την συγκλονιστική αφήγηση της.

Έχει καταπληκτική ικανότητα της συναισθηματικής έκφρασης, με την ιδιαιτερότητα όμως στο έργο αυτό να βγάζει συναισθήματα πολλών προσώπων ταυτοχρόνως.

Αν και δεν είμαι ειδικός στην κριτική θεάτρου, εκτιμώ ότι αυτή η παράσταση ήταν μια πρωτοπόρα, μοντέρνα, μοναδική, "ανεικονική" θεατρική παράσταση, με υψηλές απαιτήσεις υποκριτικής τέχνης.

Και η κ. Μποτέλλη απέδειξε ότι είναι άξια διάδοχος των "τεράτων", των μεγάλων ηθοποιών της Ελληνικής θεατρικής σκηνής.

Συγχαρητήρια και ευχαριστούμε. Ioannidis Yannis, "Δύο γυμνά άσπρα χέρια" Παρακολούθησα την παράσταση «Δύο γυμνά άσπρα χέρια» με την εξαιρετική Μελίνα Μποτέλλη.

Το κείμενο, η σκηνοθεσία και η ερμηνεία φέρουν όλα την προσωπική της σφραγίδα.

Από την αρχή της παράστασης, έγινε αντιληπτό πως το έργο θα εξελιχθεί χωρίς σκηνικά, οθόνες ή προτζέκτορες, δίνοντάς μας την ευκαιρία να ενεργοποιήσουμε τα μάτια της φαντασίας μας, όπως μας το υποσχέθηκε.

Και πράγματι, η υπόσχεση αυτή τηρήθηκε στο απόλυτο.

Για δύο ολόκληρες ώρες, το κοινό παρέμεινε καθηλωμένο, αφοσιωμένο, χωρίς να τολμά να αποσπάσει την προσοχή του, μην τυχόν και χάσει ούτε μία λέξη.

Ήταν ένας μονόλογος, χωρίς κοιλιές, χωρίς νεκρά σημεία, που κράτησε αμείωτο το ενδιαφέρον.

Παρότι πρόκειται για μονολογικό έργο με μοναδική ερμηνεύτρια την κυρία Μποτέλλη, στην πραγματικότητα «ζωντάνεψαν» στη σκηνή πολλοί χαρακτήρες.

Με δεξιοτεχνία, με αλλαγές στη φωνή και τη στάση του σώματος, απέδωσε διαφορετικά πρόσωπα, δίνοντας υπόσταση στις εσωτερικές ψυχολογικές καταστάσεις που διαδραματίζονταν.

Το εκφραστικό της παίξιμο, η κινησιολογία, η φωνητική της χροιά και η αριστοτεχνική αφήγησή της δημιούργησαν ένα μοναδικό θεατρικό σύμπαν.

Ήταν σαν να βλέπαμε εικόνες να ζωντανεύουν, σαν να υπήρχαν σκηνικά που πλάθονταν μέσα από τις περιγραφές της.

Κάθε αφήγηση γέννησε στο μυαλό μου εικόνες και μετέτρεψε τον λόγο της σε μια οπτικοακουστική εμπειρία.

Ανεπιφύλακτα, σας προτείνω να δείτε αυτή την παράσταση! Ifigeneia Tsompanidou Η Θεσσαλονίκη και η αίθουσα ΑΙΜΙΛΙΟΣ ΡΙΑΔΗΣ του ΜΕΓΑΡΟΥ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΘΕΣ/ΚΗΣ είχε την τιμητική τους.

Φιλοξενούμενη η μοναδική ΜΕΛΙΝΑ ΜΠΟΤΕΛΗ με το θεατρικό μουσικό μονόλογο “Δύο γυμνά άσπρα χέρια¨ που έγραψε , σκηνοθέτησε και ερμήνευσε η ίδια.

Ένας μοναδικό ύμνος στη ΜΗΤΡΟΤΗΤΑ και στην ΤΕΧΝΗ.

Η μεγάλη καλλιτέχνιδα υποδύθηκε άψογα 12 διαφορετικούς χαρακτήρεςπρόσωπα.

Απέδωσε στον κάθε ένα, κάθε μία την γοητεία της μοναδικότητας και της συναισθηματικής έντασης καθηλώνοντας επί 2 ώρες τους θεατές όλων των ηλικιών και βαθμίδων άνδρες και γυναίκες.

Αποθεώθηκε και καταχειροκροτήθηκε από το εκστασιασμένο κοινό που στο πρόσωπο της ερμηνεύτριας χειροκρότησε έναν ολόκληρο θίασο που έφερε την βαριά σφραγίδα ΜΕΛΙΝΑ ΜΠΟΤΕΛΛΗ

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους