ΣΤΟ ΧΙΛΙΟΣΤΟ: Ρίγος από το αποψινό τελευταίο επεισοδιο. Μου μένουν τρια πράγματα: 1)Η μαρτυρία στη κάμερα του κεντροαριστερού Πρωθυπουργού της Ιταλίας της εποχής, Ματέο Ρέντσι: «Νόμιζα πως ειχαμε...
ΣΤΟ ΧΙΛΙΟΣΤΟ: Ρίγος από το αποψινό τελευταίο επεισοδιο. Μου μένουν τρια πράγματα: 1)Η μαρτυρία στη κάμερα του κεντροαριστερού Πρωθυπουργού της Ιταλίας της εποχής, Ματέο Ρέντσι: «Νόμιζα πως ειχαμε χάσει την Ελλάδα από την Ευρώπη. Η Ελλάδα θα ζούσε μια πραγματικη τραγωδία» 2) Η αναφορά της Λιθουανής Πρωθυπουργού προς τον Τσίπρα: «Δεν σε εμπιστευόμαστε.
Κοροϊδεύεις και εμάς και το λαό σου» 3) Τη μαρτυρια του μοναδικού δημοσιογράφου που είχε πλήρη πρόσβαση στο Μαξιμου εκείνη την εποχη, άρα είχε καλές σχέσεις με το Τσίπρα, του Πολ Μέισον: «Αυτή είναι η στιγμή που μπαίνει ο Τσίπρας στο Μαξίμου μετά την ανακοίνωση του αποτελέσματος του δημοψηφίσματος.
Δεν ήξερε πως τραβάω με τη κάμερα.
Βλέπετε αυτό το χαμόγελο; Αυτή είναι η ΑΛΗΘΕΙΑ» Ο Τσίπρας δεν ήταν ένας από τα εκατομμύρια Ελλήνων που συναισθηματικά ή αφελώς χαίρονταν από το δήθεν αντιστασιακό «ΟΧΙ». Ήταν ο ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ της Ελλάδας.
Ηξερε ή επρεπε να ξερει τις ΥΠΑΡΞΙΑΚΕΣ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ που μολις ειχε βαλει τη χώρα του.
Και όμως χαιρόταν.
Τι μου λέει τώρα στο πλαίσιο του «rebranding», πως όλα ήταν βάση σχεδίου; Τι μας λένε και ΔΕΝ ΝΤΡΕΠΟΝΤΑΙ; ΠΟΤΕ ΞΑΝΑ ΥΓ: Και όμως υπάρχουν δήθεν θεσμικοί, δήθεν ευρωπαϊστές πολιτικοί που του τα έχουν συγχωρήσει και θα συνεργάζονταν μαζί του. Αυτοί είναι οι ΑΚΟΜΑ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟΙ
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους