Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Αυτό που συμβαίνει με τα αστρονομικά πρόστιμα για εγκατάλειψη ζώων είναι αστείο αλλά και εξοργιστικό.

Από την αρχή κάποιοι, λίγοι, φωνάζαμε ότι θα γυρίσει μπούμερανγκ.

Ότι δεν είναι σοβαρά πράγματα αυτά.

Δεν μπορεί ένα κράτος να προβλέπει τόσο βαριά πρόστιμα -και σωστά να τα προβλέπει για την εγκατάλειψη ή την κακοποίηση ζώων- χωρίς όμως ταυτόχρονα να έχει φτιάξει πραγματικούς μηχανισμούς πρόληψης και διαχείρισης! Γιατί για να μπορείς να απαιτείς από τον πολίτη να είναι συνεπής, πρέπει πρώτα να του έχεις δώσει το παράδειγμα, αλλά και νόμιμες, διαρκείς και προσβάσιμες λύσεις.

Αφήνουμε την εγκατάλειψη, και ας πούμε ότι ένας άνθρωπος δεν μπορεί πλέον να διαχειριστεί τα ζώα του, επειδή αρρώστησε, έχασε τη δουλειά του, πέθανε ο συγγενής που τα φρόντιζε, βρέθηκε σε πραγματικό αδιέξοδο, ή γιατί εξαρχής δεν είχε την ικανότητα να τα διαχειριστεί σωστά, τότε το κράτος και ο δήμος οφείλουν να έχουν μια θεσμική λύση, μια υπηρεσία, μια διαδικασία παράδοσης, φιλοξενίας, στήριξης, επανένταξης ή υιοθεσίας.

Και όχι στα χαρτιά, στην πραγματικοτητα.

Και δεν μιλαμε για λύση που διευκολύνει την ανευθυνότητα, αλλά λύσεις που θα προλαβαίνουν την εγκατάλειψη και τις κακοποιήσεις.

Αν δεν υπάρχει καμία πραγματική λύση, αν ο πολίτης βρίσκεται αντικειμενικά μπροστά σε έναν τοίχο, γιατί ποτέ κανείς μας δεν ξέρει, πότε και πως θα του τα γυρίσει η ζωή ανάποδα, το κράτος δεν μπορεί να εμφανίζεται μόνο ως τιμωρός.

Μόνο να ζητάει.

Δεν μπορεί να απουσιάζει όταν πρέπει να βοηθήσει και να εμφανίζεται μόνο όταν πρέπει να επιβάλει πρόστιμο.

Και δεν μιλάω μόνο για το ότι πρακτικά δεν μπορείς να παραδώσεις το ζώο σου, αλλά και για την αδιανόητη απραξία της πολιτείας.

Είναι οι δήμοι εντάξει με τις υποχρεώσεις τους; Είναι ή όχι οι μεγαλύτεροι εγκληματίες κατά των ζώων; Τα βασανίζουν μαζικά και περισσότερ από οποιοδήποτε άλλον, ναι ή όχι; Οπότε; Πως ζητάτε να δώσει ο άλλος, ο ανόητος, 270.000 ευρώ επειδή δεν στείρωσε δυο γάτες που μάζεψε από τον δρόμο, κι αφού δεν τις στείρωσε, γέννησαν και βρέθηκε με εννιά; Δεν μπορούσε λέει και τα άφησε στον δρόμο. 270.000 ευρώ.

Και ο δήμαρχος που τα έχει να πεθαίνουν από ασιτία για να φάνε με όρεξη τις φόλες, κύριος, άρχοντας, χαιρετούρες και τραπεζώματα.

Αν, όμως, υπήρχαν σοβαρές λύσεις, αν υπήρχει δυνατότητα παράδοσης ή στήριξης, και παρ’ όλα αυτά κάποιος πέταγε το ζώο στον δρόμο, τότε ναι, τότε να επιβάλλεται αυστηρότατο πρόστιμο.

Τότε μιλάμε για συνειδητή εγκατάλειψη, για βαρβαρότητα.

Τώρα το μονο που κατάφεραν είναι 90% των πολιτών λυπούνται τον τύπο που έφαγε το πρόστιμο και να βρίζουν τους εθελοντές γιατί τους θεωρουν υπεύθυνους για όλα αυτά.

Η αυστηρότητα έχει νόημα μόνο όταν υπάρχει ευθύνη και από την πλευρά της πολιτείας, αλλιώς δεν είναι δίκαιο και δεν θα το σεβαστει κανείς.

Η εγκατάλειψη ζώου πρέπει να τιμωρείται αυστηρά, αλλά η τιμωρία χωρίς μια διέξοδο για κάποιον που αδυνατεί, ειδικά σε ένα κράτος που εγκληματεί, δεν έχει καμιά σχέση με πολιτισμό και κράτος δικαίου.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους