Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η συγκεκριμένη εικόνα μπορεί να είναι συμβολική, όμως θίγει ένα ερώτημα που αξίζει να σκεφτούμε σοβαρά.

Πόσα από αυτά που θεωρούμε «δική μας ταυτότητα» τα επιλέξαμε πραγματικά και πόσα απλώς τα κληρονομήσαμε; Κανείς δεν επιλέγει πού θα γεννηθεί.

Κανείς δεν επιλέγει την οικογένειά του, τη μητρική του γλώσσα, την εθνικότητά του ή τη θρησκεία στην οποία συνήθως θα μεγαλώσει.

Αν είχες γεννηθεί σε άλλη χώρα, από άλλους γονείς, είναι πολύ πιθανό να είχες διαφορετικές πεποιθήσεις και διαφορετική κοσμοθεωρία, τις οποίες σήμερα ίσως να υπερασπιζόσουν με το ίδιο πάθος.

Αυτό δεν σημαίνει ότι η εθνικότητα, η κουλτούρα ή η θρησκεία είναι ανύπαρκτα πράγματα.

Σημαίνει όμως ότι δεν πρέπει να τα αντιμετωπίζουμε ως ιερές αλήθειες που εξαιρούνται από την κριτική.

Ο σκεπτικισμός ξεκινά από μια απλή ερώτηση. «Πώς ξέρω ότι αυτό που πιστεύω είναι αληθινό;» Όχι «πόσο έντονα το πιστεύω». Όχι «πόσοι άνθρωποι το πιστεύουν». Όχι "το πίστευαν οι γονείς μου". Αλλά, «Ποια είναι τα στοιχεία;» Οι περισσότεροι άνθρωποι γεννιούνται μέσα σε ένα σύστημα ιδεών και στη συνέχεια περνούν τη ζωή τους υπερασπιζόμενοι αυτές τις ιδέες σαν να τις ανακάλυψαν οι ίδιοι.

Αυτό ισχύει για θρησκείες, εθνικισμούς, πολιτικές ιδεολογίες και κάθε είδους δόγμα.

Για μένα, η πραγματική πνευματική ωριμότητα αρχίζει όταν είσαι πρόθυμος να αμφισβητήσεις ακόμη και τις πιο βαθιά ριζωμένες πεποιθήσεις σου.

Όταν δέχεσαι το ενδεχόμενο να κάνεις λάθος.

Όταν ακολουθείς τα στοιχεία εκεί όπου οδηγούν, ακόμη κι αν σε βγάζουν έξω από τη ζώνη άνεσής σου.

Δεν θεωρώ αρετή να υπερασπίζεσαι μια ιδέα επειδή την κληρονόμησες.

Θεωρώ αρετή να την εξετάζεις.

Και αν αντέξει στον έλεγχο, να την κρατήσεις.

Αν δεν αντέξει, να έχεις το θάρρος να την εγκαταλείψεις.

Αυτό είναι το νόημα της κριτικής σκέψης.

Όχι να αλλάζεις γνώμη συνεχώς. Αλλά να είσαι διατεθειμένος να την αλλάξεις όταν τα στοιχεία το απαιτούν.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους