Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Σε όλη μου τη ζωή υπήρξα φιλόζωος. Σε κάποιες περιόδους, το σπίτι μου ήταν ένας μικρός ζωολογικός κήπος.

Όμως, διαβάζω για την εφαρμογή του νόμου 4830/2021 (Πλαίσιο για την ευζωία των ζώων συντροφιάς), τις ποινές και τα διοικητικά πρόστιμα και νομίζω ότι μάλλον έχουμε μπερδέψει πολλά πράγματα και έχουμε ξεφύγει... Μήπως θα πρέπει να ξαναδούμε αυτό το νόμο; Βρίσκετε ότι ο άνεργος ανθρωπάκος της νέας υπόθεσης "κακοποίησης" που ήρθε στη δημοσιότητα, είναι όντως "κακούργος" (αφού πιθανότατα θα κατηγορηθεί για κακούργημα) και κακοποιητής και ότι ορθά του επιβλήθηκε πρόστιμο € 270.000 (ολογράφως: διακόσιες εβδομήντα χιλιάδες ευρώ). Θυμάμαι ότι όταν ήμουν μικρός, σε διάφορες επαρχιακές πόλεις που έζησα, βρίσκαμε συχνά γατάκια στο δρόμο, τα παίρναμε μερικές μέρες στο σπίτι, τελικά, μας έβαζε τις φωνές η μάνα μας και πηγαίναμε και τα αφήναμε σε κάποιο πάρκο ή αλάνα της γειτονιάς.

Αυτό το κάναμε όλα τα παιδιά.

Έτσι μεγαλώσαμε.

Τότε το βρίσκαμε ως φυσιολογικό.

Σήμερα θα έλεγαν ότι είμαστε "μικρά κακουργάκια". Ευτυχώς όμως, κάποια στιγμή μπήκαμε στον ...καλό δρόμο, μεγαλώσαμε με αρετές και γίναμε καλοί και χρήσιμοι άνθρωποι για την κοινωνία.

Εμείς, τα μικρά κακουργάκια... Εξακολουθώ όμως να πιστεύω ότι τότε, δεν κάναμε κάτι κακό.

Αντίθετα, μάθαμε να αγαπάμε και να περιποιούμαστε τα ζώα.

Όσο μπορούσαμε και όσο τα άντεχε η μάνα μας στο σπίτι.

Πιστεύω επίσης ότι σήμερα, ζούμε σε μια υπερβολή.

Τη βία, είτε προς τη γατούλα, είτε προς τη γυναίκα μας, είτε προς τον συμπολίτη μας, με άλλους τρόπους θα πρέπει να την πολεμήσουμε και όχι με διοικητικά πρόστιμα και τις ρετσινιές των "κακουργημάτων".

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους