# **Η επιτομή του λαϊκισμού.** **και...** **τα Δύο δισεκατομμύρια ** **πεντακόσια εκατομμύρια ευρώ σε ππιριλιά** «Θέλω να ακούσω προτάσεις, δεν ακούω προτάσεις», επαναλάμβανε η Αννίτα Δημητρίου κατά...

Πλήρες Κείμενο:

# **Η επιτομή του λαϊκισμού.** **και...** **τα Δύο δισεκατομμύρια ** **πεντακόσια εκατομμύρια ευρώ σε ππιριλιά** «Θέλω να ακούσω προτάσεις, δεν ακούω προτάσεις», επαναλάμβανε η Αννίτα Δημητρίου κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας, θέλοντας να καταδείξει τη γύμνια των αντιπάλων της.

Την ίδια ώρα, όμως, και η ίδια αράδιαζε γενικόλογες εισηγήσεις — «προτάσεις», όπως τις αποκαλούσε — όπως για παράδειγμα την αύξηση των δαπανών για την άμυνα στο 3%, χωρίς να εξηγεί με λεπτομέρεια γιατί, πώς, με ποιο κόστος και με ποια ιεράρχηση προτεραιοτήτων.

Στο ίδιο τέμπο, μας έλεγε ότι ο ΔΗΣΥ είναι η επιλογή της σοβαρότητας, της ευθύνης και της υπευθυνότητας. «Όχι στον λαϊκισμό», όχι στα ανεύθυνα συνθήματα, όχι στην ισοπέδωση που κάνει η αντιπολίτευση.

Στην αντίπερα όχθη, η Άμεση Δημοκρατία μιλούσε μέρα-νύχτα χωρίς, στην πραγματικότητα, να λέει τίποτε.

Χωρίς πλάνο, χωρίς σχέδιο, χωρίς πρόγραμμα.

Με catchy συνθήματα και γενικολογίες που στόχευαν στο θυμικό του κόσμου, και με μόνη ουσιαστική πρόταξη ότι τον τελικό λόγο θα έχει ο πολίτης μέσω του application — υπόσχεση που εξανεμίστηκε μόλις έκλεισαν οι κάλπες.

Χθες είδαμε ότι η Άμεση Δημοκρατία ψήφισε την Αννίτα Δημητρίου από τον πρώτο γύρο για την εκλογή του ΠτΒ.

Μετά μάθαμε ότι η Άμεση Δημοκρατία είχε καταλήξει σε πολιτική συμφωνία με την Αννίτα Δημητρίου και γι’ αυτό τη στήριξε.

Αυτή η πολιτική συμφωνία — τράμπα, στην καθομιλουμένη — παρουσιάστηκε σε ένα βιντεούι, που είναι παρεμπιπτόντως και ο μοναδικός τρόπος με τον οποίο οι δύο συγκεκριμένοι αρχηγοί φαίνεται να μπορούν να εκφραστούν άνετα.

Εκεί παρακολουθήσαμε να ξεδιπλώνεται μία τράμπα μοναδικών διαστάσεων.

Πρόκειται για παραλήρημα λαϊκισμού, συνθημάτων και βάναυσης παραπληροφόρησης του κόσμου. Η Αννίτα Δημητρίου όχι μόνο συμφωνεί με τον Φειδία, αλλά υπερθεματίζει ότι οι προτάσεις της Άμεσης Δημοκρατίας είναι εφαρμόσιμες.

Ας δούμε τι ακριβώς παρουσιάστηκε ως «εφαρμόσιμο». 🎯Δημογραφικό. €5.000, €10.000, €15.000 για κάθε παιδί. «Αν το δούμε ολιστικά, είναι εφικτό», λέει η Αννίτα.

Χωρίς μελέτες.

Χωρίς αιτιολόγηση, χωρίς αναφορά σε εισοδηματικά κριτήρια.

Χωρίς εξήγηση γιατί €5.000 και όχι €45.000.

Απλώς πετάς έναν αριθμό που ακούγεται ελκυστικός και ό,τι κάτσει. 🎯Συντάξεις.

Για όσους συνεισέφεραν στο Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων, τα €1.088 «πρέπει να είναι δικαίωμα» και «μπορούμε να το καταφέρουμε». Και πάλι, παίζεις με την ανάγκη και τις δυσκολίες απλών ανθρώπων, ξεφουρνίζοντας αρλούμπες.

Χωρίς αναλογιστική μελέτη.

Χωρίς εξήγηση για τη βιωσιμότητα.

Χωρίς απάντηση στο βασικό ερώτημα: ποιος πληρώνει; από που θα βρεις τα χρήματα; Εγώ λέω €1.500 το μήνα σύνταξη.

Γιατί όχι; 🎯Στεγαστικό. 10.000 κατοικίες. «Λέμε ότι είναι εφικτό και σε σύντομο χρονικό διάστημα, σε 3-4 χρόνια.

Τι χρειάζεται; Κίνητρα και συνεργασία του ιδιωτικού τομέα και του κράτους». Γιατί 10.000 και όχι 20.000 κατοικίες; Ποιος μέτρησε το κόστος; Πού θα κτιστούν; Σε κρατική γη; Σε ιδιωτική γη; Σε ποιες περιοχές; Ποιοι θα είναι οι δικαιούχοι; Ποιο θα είναι το μοντέλο χρηματοδότησης; Ας πούμε ότι ένα μικρό, απλό σπίτι θα στοιχίζει €250.000.

Για να γίνουν 10.000 σπίτια χρειάζονται €2.500.000.000.

Δύο δισεκατομμύρια πεντακόσια εκατομμύρια ευρώ! Πώς θα γίνουν; Πού θα βρεθούν τα λεφτά; Θα τα κτίσει το κράτος; Θα τα κτίσουν ιδιώτες; Θα επιδοτηθούν; Θα ενοικιαστούν; Θα πωληθούν; Και με ποιους όρους; Όπως να λέμε: σμίγουμε κόκκινο και μπλε και βγαίνει μωβ.

Τόσο εύκολο. 🎯Εκποιήσεις. «Εκεί που δυσκολεύονται και εκεί που υπάρχει ανάγκη, είναι υποχρέωση του κράτους να τους στηρίξει». Εδώ ο ΔΗΣΥ, μαζί με το ΔΗΚΟ, άλλαξε το 2018 τον νόμο και αφαίρεσε τη δυνατότητα του κόσμου να προσφεύγει αποτελεσματικά στο Δικαστήριο για τις εκποιήσεις, με το επιχείρημα ότι, αν δεν γινόταν αυτό, θα έκλειναν οι τράπεζες.

Σήμερα τι άλλαξε; Συνολικά, πρόκειται για συνθήματα.

Για προτάσεις ανέφικτες, πρόχειρες και σκόπιμα λαϊκίστικες. Ο Φειδίας δεν είναι βλάκας.

Γνωρίζει πολύ καλά ότι οι λεγόμενες προτάσεις είναι αρλούμπες πρώτου μεγέθους.

Απλώς παίζει — όπως κάνει πάντα — με το συναίσθημα, την αφέλεια, την απελπισία και την αγανάκτηση του κόσμου.

Το πρόβλημα – για εμένα- δεν είναι ο Φειδίας.

Το πρόβλημα είναι η άβουλη υιοθέτηση αυτών των θέσεων από μία κατά τα άλλα σοβαρή πολιτικό της «υπεύθυνης παράταξης», η οποία όχι μόνο δεν τις αποδομεί, αλλά υπερθεματίζει στις ανοησίες του.

Κρίμα, διότι φαίνεται ότι δεν υπάρχουν πλέον όρια.

Γνωρίζουμε ότι οι πολιτικοί πολλές φορές δεν τηρούν τις υποσχέσεις τους.

Κάποτε καλόπιστα.

Κάποτε επειδή οι συνθήκες αλλάζουν.

Κάποτε επειδή η πραγματικότητα τούς προσγειώνει.

Εδώ όμως πρόκειται για κάτι διαφορετικό.

Πρόκειται για σοβαρή, εσκεμμένη παραπλάνηση του κόσμου.

Θα κλείσω με κάτι τελευταίο, που δεν φανταζόμουν ποτέ ότι θα έγραφα. Το ΕΛΑΜ κράτησε τον πούντο του.

Ό,τι έλεγε πριν τις εκλογές, έκανε και μετά. Δεν το γράφω ως έπαινο. Το γράφω ως διαπίστωση. Αυτό. Christophoros Christophi

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους