Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ο Κωνσταντίνος Κατσίφας δεν ήταν ούτε «τρελός», ούτε κάποιος ακραίος που έψαχνε απεγνωσμένα τη σύγκρουση, όπως προσπάθησαν αλλά και προσπαθούν ακόμη,μη σεβόμενοι ούτε καν την μνήμη του,ορισμένοι να τον παρουσιάσουν.

Για τους Έλληνες της Βορείου Ηπείρου ήταν ένας άνθρωπος που δεν έκρυψε ποτέ την ταυτότητά του, ένας Βορειοηπειρώτης που πίστευε ότι είχε το αυτονόητο δικαίωμα να τιμά την πατρίδα, την ιστορία και τα σύμβολά της στον τόπο όπου γεννήθηκε και μεγάλωσε.Ο θάνατός του βέβαια δεν έσβησε το ζήτημα.

Αντίθετα, άφησε ένα ανοιχτό τραύμα στη συλλογική μνήμη του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού.

Ένα τραύμα που αναβιώνει κάθε φορά που μέλη της ελληνικής εθνικής μειονότητας αισθάνονται ότι απειλούνται τα δικαιώματά τους, η περιουσία τους ή η παρουσία τους στις πατρογονικές τους εστίες.

Τα πρόσφατα γεγονότα στη Ζβέρνιτσα ήρθαν να υπενθυμίσουν ότι το ζήτημα δεν ανήκει στο παρελθόν. Όταν Έλληνες ομογενείς τραυματίζονται ενώ διαμαρτύρονται για τη γη που θεωρούν δική τους(βλ. 1ο σχόλιο), όταν εκφράζονται φόβοι για την τύχη των περιουσιών και των κοινοτήτων τους, τότε δεν μιλάμε απλώς για ένα τοπικό επεισόδιο.

Μιλάμε για μια βαθύτερη αγωνία ενός ιστορικού ελληνικού πληθυσμού που ζητά να ζήσει με ασφάλεια, αξιοπρέπεια και σεβασμό.

Και εδώ γεννάται ένα εύλογο ερώτημα μέχρι πότε η Ελλάδα θα παρακολουθεί τις εξελίξεις ως απλός θεατής; Η ελληνική εθνική μειονότητα στην Αλβανία δεν είναι μια αφηρημένη διπλωματική έννοια.

Είναι άνθρωποι με ονόματα, οικογένειες, περιουσίες, εκκλησίες, σχολεία και ιστορία αιώνων.

Η προστασία των δικαιωμάτων τους δεν μπορεί να περιορίζεται σε τυπικές ανακοινώσεις και εκφράσεις ανησυχίας.

Η ελληνική κυβέρνηση οφείλει άμεσα να αναλάβει τις ευθύνες που της αναλογούν.

Να θέτει σταθερά και με συνέπεια το ζήτημα των δικαιωμάτων της ελληνικής μειονότητας σε κάθε διμερή και ευρωπαϊκή διαδικασία.

Να απαιτεί πλήρη σεβασμό του κράτους δικαίου, των περιουσιακών δικαιωμάτων και της ασφάλειας των ομογενών.

Να αποδείξει έμπρακτα ότι ο Ελληνισμός της Βορείου Ηπείρου δεν είναι μόνο κομμάτι της ιστορίας μας, αλλά και μέρος της εθνικής μας ευθύνης.Η μνήμη του Κατσίφα αλλά και του Αριστοτέλη Γκούμα λίγα χρόνια πριν, ανεξάρτητα από τις διαφορετικές ερμηνείες που κάποιοι επιτήδειοι αναπαράγουν για τα γεγονότα, και η αγωνία των ανθρώπων στη Ζβέρνιτσα υπενθυμίζουν σε όλους ότι τα δικαιώματα δεν διατηρούνται από μόνα τους.

Χρειάζονται φωνή, στήριξη και πολιτική βούληση και αυτή η βούληση πρέπει να εκφραστεί τώρα, πριν οι πληγές γίνουν ακόμη βαθύτερες. ✍ Στυλ. Καβάζης

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους