Και αφου τελείωσα μια γεμάτη και κουραστική μέρα και μολις έκατσα, θα κάτσω να σας τα πω γιατί αν δεν τα πω θα σκάσω! 😅 Σήμερα ήμασταν στην καλοκαιρινή γιορτή του σχολείου του γιου μου, που μόλις...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Αχ, πώς περνάνε τα χρόνια... Να είναι καλά όλα τα παιδάκια του κόσμου! ❤️ Λοιπόν, εδώ και μία εβδομάδα οι γονείς στην ομαδική συζητούσαν τι δώρο θα πάρουμε στον δάσκαλο.

Όχι αν θα πάρουμε, αλλά τι θα πάρουμε ώστε να κοστίζει κάτω από 150 κορώνες, δηλαδή περίπου 13 ευρώ.

Μία ολόκληρη εβδομάδα συζήτηση για να βρεθεί κάτι οικονομικό, λες και δεν έχουμε να φάμε στην κυριολεξία! Εγώ, βέβαια, στις ομαδικές συνήθως δεν απαντάω ποτέ λόγω έλλειψης χρόνου.

Μπαίνω, διαβάζω καμιά 50αριά μηνύματα για να δω μήπως έχει γραφτεί κάτι σημαντικό και βγαίνω.

Αυτή τη φορά όμως πραγματικά έμεινα άφωνη.

Στο τέλος πήρα δώρο μόνη μου στον δάσκαλο.

Θα μου πείτε ότι δεν είναι σωστό.

Εγώ πάλι θεωρώ ότι μια χαρά σωστό είναι.

Γιατί δεν μπορώ να κάνω παζάρια για λίγες κορώνες σε έναν άνθρωπο που επί έναν ολόκληρο χρόνο μάθαινε γράμματα στο παιδί μου, το στήριζε καθημερινά και πραγματικά έκανε εξαιρετική δουλειά με όλα τα παιδιά της τάξης.

Μία φορά τον χρόνο είναι, δεν αγοράζουμε βίλα στη Μύκονο.

Πάμε τώρα στο κυρίως θέμα.

Φτάνουμε στη γιορτή και βλέπω τραπέζια γεμάτα γλυκά.

Κέικ, μπισκότα, σοκολάτες, καραμέλες, γλειφιτζούρια.

Ζάχαρη πάνω στη ζάχαρη.

Ειλικρινά, πλέον ούτε να τα βλέπω δεν μπορώ.

Ούτε ένα αλμυρό δεν είχαν βάλει.

Ούτε μια τυρόπιτα, ούτε ένα κουλουράκι με τυρί, ούτε μια ελιά να σωθεί η κατάσταση. 😅😅😅 (πλακα κανω) Και ενώ προσπαθούσα να υπολογίσω πόσα κιλά ζάχαρη βρίσκονταν πάνω στα τραπέζια, βλέπω ένα άλλο τραπεζάκι με έξι τυλιγμένα δώρα για λοταρία.

Το τμήμα έχει 17 παιδιά. ΔΕΚΑΕΠΤΑ! Και τα δώρα ήταν έξι.

Δηλαδή έξι παιδιά θα κέρδιζαν και έντεκα θα έμεναν να κοιτάζουν.

Και φυσικά τα παιδιά που δεν κέρδισαν ξενέρωσαν, στεναχωρήθηκαν, κάποια έκλαψαν κιόλας.

Και εκεί πραγματικά δεν άντεξα.

Ένα slime στη Νορβηγία κοστίζει περίπου 15 κορώνες, δηλαδή γύρω στο 1,30 ευρώ.

Δεκαεπτά slime κάνουν συνολικά 255 κορώνες, περίπου 22 ευρώ.

Είκοσι δύο ευρώ! Δεν μπορούσαμε να πάρουμε από ένα μικρό δωράκι σε όλα τα παιδιά; Να φύγουν όλα χαρούμενα; Να μην υπάρχει ούτε ένα παιδί που να νιώθει ότι έμεινε απ' έξω; Και δεν είναι η πρώτη φορά που το βλέπω.

Το κάνουν συνέχεια. Στο Halloween, στα Χριστούγεννα, στις σχολικές γιορτές, στα πάρτι.

Πάντα κάποιοι κερδίζουν και κάποιοι φεύγουν στεναχωρημένοι.

Μερικές φορές κάθομαι και σκέφτομαι: ζω σε μία από τις πιο πλούσιες χώρες του κόσμου η ζούμε στην Ουγκάντα; Γιατί πραγματικά δεν μπορώ να καταλάβω αυτή την εμμονή με την οικονομία σε όλα.

Τα πάντα υπολογισμένα μέχρι το τελευταίο κέρμα.

Μίλησα εκεί με μια μαμά, μετανάστρια κι αυτή, μήπως και βρούμε κάποιον σύμμαχο να πούμε μια κουβέντα παραπάνω.

Της λέω: «Μήπως να προτείνουμε κάτι διαφορετικό;». Με κοιτάζει και μου λέει: «Δεν ασχολούμαι πια με κανέναν.

Παίρνω τα παιδιά και φεύγουμε μόνιμα στο Κατάρ να δούμε πλεον ζωη». Οπότε... τζίφος. 😂 Άλλη μια οικογένεια που άλλαξε χώρα...😅😅 Και σαν να μην έφτανε αυτό, μια φίλη μου που η κόρη της πηγαίνει σε άλλο σχολείο μού είπε ότι οι γονείς αποφάσισαν να απαγορεύσουν τα δώρα στα παιδικά πάρτι λόγω ακρίβειας.

Εντωμεταξύ, στο δικό μας τμήμα έχουν βάλει όριο 5 ευρώ για κάθε δώρο γενεθλίων.

Με 5 ευρώ στη Νορβηγία τι ακριβώς αγοράζεις; Ένα περιτύλιγμα και μια ευχετήρια κάρτα; Η ίδια φίλη έστειλε πρόσφατα τη μικρή της στη Λιθουανία στους παππούδες της.

Μου έδειχνε φωτογραφίες από το πάρτι που της έκαναν εκεί.

Το σπίτι γεμάτο παιδιά της γειτονιάς, γέλια, φωνές, παιχνίδια και δώρα παντού.

Και μου λέει: «Στη χώρα μου μπορεί να μην έχουμε τα χρήματα της Νορβηγίας, αλλά ποτέ δεν θα αφήσουμε ένα παιδί να φύγει στεναχωρημένο από μια γιορτή». Και ξέρετε κάτι; Νομίζω πως εκεί βρίσκεται όλη η διαφορά.

Γιατί τελικά δεν μιλάμε για τα λεφτά.

Μιλάμε για τη νοοτροπία.

Γιατί κάποια στιγμή η οικονομία σταματά να είναι αρετή και γίνεται εμμονή.

Και όταν συζητάμε μία εβδομάδα αν το δώρο του δασκάλου θα κάνει 150 ή 200 κορώνες, όταν υπολογίζουμε τα πάντα μέχρι το τελευταίο κέρμα, όταν έντεκα παιδάκια κοιτάζουν τα έξι που κέρδισαν και στεναχωριούνται για να γλιτώσουμε συνολικά 20 ευρώ, τότε συγγνώμη αλλά κάτι δεν μου κολλάει.

Γιατί οικονομία μπορούσα να κάνω και στην Ελλάδα.

Δεν ήρθα μέχρι τη Νορβηγία για να σκέφτομαι δέκα φορές αν θα δώσω λίγες κορώνες παραπάνω για να χαμογελάσει ένα παιδί ή για να πω ένα μεγαλύτερο «ευχαριστώ» σε έναν δάσκαλο που στάθηκε δίπλα στο παιδί μου όλη τη χρονιά.

Και πριν βιαστεί κάποιος να μου πει «έτσι είναι η κουλτούρα τους», να πω ότι το ξέρω, το ζω χρόνια. Στην Ελλάδα μπορεί να έχουμε χίλια στραβά, αλλά αν περισσέψει ένα γλυκό, ένα παιχνίδι ή ένα πιάτο φαγητό, θα βρούμε τρόπο να το μοιραστούν όλοι. ❤️😅

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους