Original Post

Πλήρες Κείμενο:

«Υπάρχουν στιγμές που ο δημόσιος λόγος γίνεται δύσκολος. Όχι γιατί λείπουν οι λέξεις, αλλά γιατί περισσεύουν οι αναμνήσεις.

Σήμερα αποχαιρετώ όχι μόνο μια από τις ιστορικότερες μορφές της παράταξής μας.

Αποχαιρετώ έναν δομικό συνδιαμορφωτή της Ελλάδας των έργων, της συνέπειας, των αξιών.

Έναν άνθρωπο που σφυρηλάτησε με την πολιτεία του την φυσιογνωμία του ενεργού πολίτη και καθόρισε την έννοια του στιβαρού θεματοφύλακα των δημοσίων πραγμάτων.

Σήμερα αποχαιρετώ έναν συνεπή και ασυμβίβαστο συνοδοιπόρο στον απαιτητικό δρόμο της υπηρεσίας της Δημοκρατίας.

Έναν άνθρωπο με τον οποίο μοιραστήκαμε κοινές αγωνίες, κοινές μάχες.

Εύκολες και δύσκολες στιγμές.

Περιόδους αμφισβήτησης αλλά και ανασυγκρότησης.

Μοιραστήκαμε πάνω απ΄ όλα και την κοινή πίστη σε μια πολιτική παράδοση που διαμόρφωσε τη μεταπολιτευτική Ελλάδα.

Σε όλες αυτές τις στιγμές, ο Γιώργος ήταν εκεί. Σταθερός. Ψύχραιμος.

Με άποψη.

Με το θάρρος να διαφωνεί, αλλά και με τη γενναιοδωρία να συνθέτει.

Ένας άνθρωπος που με επιμονή, προσήλωση και αντοχή έδωσε μάχες γι αυτά που πίστευε ότι θα πήγαιναν το τόπο μπροστά.

Ξεκίνησε από χαμηλά, όχι ως επιλογή, αλλά ως αφετηρία ζωής.

Και όσο ψηλά κι αν έφτασε, δεν απομακρύνθηκε ποτέ από εκείνη τη βαθιά αίσθηση μέτρου και ταπεινότητας που ανέκαθεν τον χαρακτήριζε. Ο Γιώργος Σουφλιάς ανήκε σε εκείνη τη γενιά που δεν αντιμετώπισε ποτέ την πολιτική ως διαδρομή προσωπικής δικαίωσης.

Την αντιμετώπισε ως ευθύνη.

Ως καθήκον.

Δεν ήταν από τους ανθρώπους που αναζητούσαν τα φώτα.

Ήταν από εκείνους που κρατούσαν αναμμένο το φως όταν οι συνθήκες σκοτείνιαζαν.

Πολλοί μίλησαν δικαίως για την κυβερνητική του πορεία, για τα μεγάλα έργα, για τη συμβολή του στη δημόσια ζωή.

Όλα αυτά έχουν ήδη καταγραφεί στην πολιτική συνείδηση του τόπου.

Εγώ όμως θέλω σήμερα να θυμηθώ τον άνθρωπο.

Τον φίλο που μπορούσες να σηκώσεις το τηλέφωνο και να ακούσεις μια ειλικρινή γνώμη.

Τον συνομιλητή που δεν χάιδευε αυτιά.

Τον άνθρωπο που πίστευε ότι η πολιτική χωρίς ήθος δεν έχει διάρκεια και ότι η παράταξη χωρίς αξίες δεν έχει λόγο ύπαρξης. Ο Γιώργος Σουφλιάς είχε κάτι που σπανίζει: πολιτικό ανάστημα χωρίς πολιτική έπαρση.

Είχε επιμονή χωρίς σκληρότητα και παρουσία χωρίς ανάγκη επιβεβαίωσης.

Η γενιά μας χάνει σήμερα έναν από τους τελευταίους μεγάλους εκφραστές μιας πολιτικής που είχε μέτρο, βάθος και αίσθηση ιστορικής ευθύνης.

Και εγώ προσωπικά χάνω έναν αγαπημένο φίλο.

Γιώργο, σε ευχαριστώ για τη διαδρομή. �Σε ευχαριστώ για την πίστη στις αξίες μας.� Σε ευχαριστώ για τη κοινή πορεία στις δύσκολες και στις μεγάλες στιγμές.

Η μνήμη σου θα παραμείνει ζωντανή όχι μόνο για όσα έκανες, αλλά κυρίως για τον τρόπο με τον οποίο στάθηκες απέναντι στη ζωή και στη δημόσια ευθύνη.

Η παραταξιακή και πολιτική οικογένεια που υπηρέτησες θα σε θυμάται πάντοτε με σεβασμό.

Και όσοι βαδίσαμε δίπλα σου, με αγάπη.

Καλό ταξίδι, αγαπημένε φίλε Γιώργο». 🔵 Αποχαιρετώντας τον φίλο μου και ιστορικό στέλεχος της ΝΔ, επί χρόνια βουλευτή και Υπουργό, Γιώργο Σουφλιά, στον Ιερό Ναό Ευαγγελισμού της Θεοτόκου στο κοιμητήριο Παπάγου.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους