Ο Φοιβος Δεληβοριας στις Νησιδες. Παντα καιριος -Σκεφτόμουν πόσο δύσκολο είναι πια να μιλήσει κάποιος δημόσια υπέρ της Παλαιστίνης ή γενικότερα ενάντια στη στρατιωτική βία χωρίς να στοχοποιηθεί από...
Ο Φοιβος Δεληβοριας στις Νησιδες. Παντα καιριος -Σκεφτόμουν πόσο δύσκολο είναι πια να μιλήσει κάποιος δημόσια υπέρ της Παλαιστίνης ή γενικότερα ενάντια στη στρατιωτική βία χωρίς να στοχοποιηθεί από ένα μέρος των πολιτικών, των πολιτών, των τρολς; Είναι αδύνατον.
Προχτές διάβαζα για τη νεο-μακαρθική απομόνωση του Ράφαλο από το Χόλιγουντ.
Εγώ τον θαυμάζω πολύ.
Οπως και κάθε έναν που πάει ενάντια όχι μόνο στον εχθρό του, αλλά και στα εγκλήματα της χώρας του.
Ο έξοχος Ισραηλινός σκηνοθέτης Ναντάβ Λαπίντ έκανε πέρσι το «Oui», μια τολμηρότατη σάτιρα του Νετανιάχου.
Αν το δείτε, θα ξαναβρείτε τι σημαίνει καλλιτεχνική οξύτητα και ουσία.
Αντίστοιχοι, οι αντι-πουτινικοί Ρώσοι καλλιτέχνες ή ο Τζαφάρ Παναχί στο Ιράν, που πλήρωσαν με φυλακή και λογοκρισία την αντίθεσή τους με το εκεί κεντρικό αφήγημα.
Δεν γίνεται, λοιπόν, παρά να θαυμάζω περισσότερο έναν Δυτικό Δικαιόπολι όπως ο Ράφαλο, παρά έναν απολογητή των δικών μας
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους