Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΤΣΙΧΛΑ ΜΑΣΗΜΕΝΗ Ναι, το παραδέχομαι. Ήθελα διακοπές το Πάσχα. Περίμενα μια πρόσκληση για έναν ωραίο προορισμό.

Ένα ταξιδάκι βρε παιδί μου, που θα με έβγαζε από την ρουτίνα.

Μια επαφή με την φύση και μερικές μέρες ανεμελιάς.

Οι προσκλήσεις δεν ήρθαν και τελικά την απόφαση για διακοπές, την πήρε ένα μικρόβιο που επιτέθηκε στα σωθικά μου και ξαφνικά Μεγάλο Σάββατο με έστειλε στο νοσοκομείο.

Εδώ που τα λέμε, αν το σκεφτείς λίγο καλύτερα, τι είναι το νοσοκομείο.

Προσομοίωση ξενοδοχείου είναι.

Άσε που είναι και φθηνότερη λύση.

Όλα δωρεάν.

Φαγητό, περιποίηση, φροντίδα και ιατρική κάλυψη, όλο το εικοσιτετράωρο.

Παροπλισμένα ασθενοφόρα, λειτουργούν σαν πούλμαν που σε πάνε βόλτα, σε άλλα κτίρια μέσα σε καταπράσινη έκταση.

Κάνουν όλη μέρα δρομολόγια, χωρίς εισιτήριο, για εξετάσεις.

Υπάρχουν δρομολόγια για αξονικές, για υπέρηχους, για ακτινογραφίες, για μαγνητικές, για ότι εξέταση βάλει ο νους σου.

Πασχαλινές διακοπές στο Σωτηρία λοιπον.

Όνομα και πράγμα! Δωμάτιο ευάερον και ευήλιον με θέα στα πεύκα, με άλλες τρεις συγκατοίκους Δεν τις επέλεξα.

Αυτές είχαν κάνει κράτηση από πρίν.

Τα νούμερα στα δωμάτια είναι εικονικά.

Βασικά κάθε δωμάτιο ξεχωρίζει από τα υπολοιπα του ορόφου λόγω μιας χρωματικής παλέτας.

Μοναδική χρωματική παλέτα που προκύπτει από τις κουβέρτες κάθε κλίνης. ΄Ομοια κουβέρτα σε όλο τον όροφο δεν θα βρεις.

Το δικό μου δωμάτιο ήταν της Μάγιας της Μέλισσας.

Η κίτρινη κουβέρτα με τις καφέ και μαύρες ρίγες,που σκέπαζε την εξωγήινη συγκάτοικο που προσγειώθηκε απότομα στον πλανήτη γή, αναμφισβήτητα υπερίσχυε των υπολοίπων.

Η δεύτερη ήταν βαρετή και άχρωμη, αν και διέθετε υφασμένο το λογότυπο του νοσοκομείου.

Συλλεκτική μάλλον.

Η τρίτη ήταν επωνυμη και ταίριαζε απόλυτα με την φιλάρεσκη συγκάτοικο που είχε πεθάνει αλλά δεν το ήξερε.

Η τέταρτη η δικιά μου, το είχε σκάσει απο μαιευτήριο.

Μία μπεμπέ κουβερτούλα δύο όψεων.

Εντονο ροζ από την μία, γαλάζιο από την άλλη.

Προσπαθούσα να πεισω τις καμαριέρες να με σκεπάζουν με το ροζ.

Αυτές επέμεναν στο γαλάζιο.

Εδώ δεν κάνουμε διακρίσεις, μου έλεγαν.

Συμπερίληψη κα Δημοπούλου.

Από την πρώτη μέρα της διαμονής μου στο τετράκλινο, άρχισα να σχετίζομαι με τις καμαριέρες, με τους σερβιτόρους, με τους γιατρούς και με την μία και μοναδική εχουσα τας φρένας συγκάτοικο.

Μικρές κουβεντούλες ανάμεσα στις κρίσεις του υψηλού πυρετου.

Μια παρηγοριά και ανακούφιση τις στιγμές που το μικρόβιο έκανε οπισθοχώρηση από την αντιβίωση.

Όμως η ουσιαστικότερη επαφή μου, ήταν με την τσίχλα.

Αυτό το μικρό κομματάκι μασημένης ύλης που είχε ξεμείνει στην σχάρα του νιπτήρα.

Γνωριστήκαμε την Ανάσταση.

Ανοιξα την βρύση στον νιπτήρα και την είδα πόσο χαρουμενα κι ανέμελα χοροπηδούσε στο σκαράκι.

Το νερό που έτρεχε την έκανε να στροβιλίζεται, λές και ήταν σε λούνα παρκ.

Αρχισε να μου μιλάει και η αλήθεια είναι, πως ένιωσα συμπόνια για την κατάστασή της.

Κοίταξε με, μου είπε, έχω ξεφύγει από το ζεστό περιβάλλον του στόματος που ζούσα.

Κάθε στιγμή της ζωής μου μέσα σε εκείνο το στόμα, ήταν βασανιστήριο.

Πολύς πόνος… Τόσες δαγκωνιες, τόσα αλλεπάλληλα στριφογυρίσματα με την γλώσσα και τόσες απόπειρες διάτασης για να γίνω φούσκα, με αρρώστησαν.

Το φτύσιμο με έσωσε.

Κοίταξέ με καλά, τώρα έχω βρεί το σχήμα μου.

Αυτό είναι και δεν αλλάζει πια.

Είμαι σκληρή και αντέχω.

Έχω γίνει πέτρα.

Και το κυριοτερο, δεν κολλάω.

Εχω ανακουφιστεί γιατι απελευθερώθηκα από αυτήν την κατάρα.

Ξέρεις πόσο έχουμε κατηγορηθεί εμείς οι τσίχλες γιατί δήθεν κολλάμε? Τώρα ξέφυγα από την ρετσινιά.

Βρήκα ένα δίκαιο περιβάλλον για να ζήσω.

Ξεκόλλησα φίλη μου!!! Αυτά μου έλεγε κι εγώ την συμπόνεσα και δεν έχανα ευκαιρία να την ποτίζω κρύο νεράκι από την βρύση και να την χαζεύω να χοροπηδάει.

Θαρρώ ότι είχε κατορθώσει να πάρει με το μέρος της και κάποιες καθαρίστριες.

Καθάριζαν τον νιπτηρα με χλωρίνες κι άλλα χημικά, αλλά δεν την είχαν πειράξει.

Χαιρόμουν που την έβλεπα εκει στην θέση της κάθε φορά που πήγαινα στο μπάνιο.

Πέντε μέρες κάναμε παρέα, ώσπου ένα πρωί μια σχολαστική καθαρίστρια, την καθάρισε μια για πάντα.

Δεν ξέρω που την έστειλε.

Γειά σου φίλη μου.

Εύχομαι εσύ κι οι άλλες τσίχλες να βρείτε το κουράγιο να παλέψετε τις δαγκωνιές, τα φτυσίματα, τις φούσκες… και οπωσδήποτε να μην ξανακολλήσετε πουθενά. ΟΛΓΑ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ ΠΑΣΧΑ 2026

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους