Ανάμεσα στη λάσπη και τη φίμωση: το δύσκολο όριο της πολιτικής αντιπαράθεσης Όχι ασυλία στη συκοφαντία, όχι ποινικοποίηση της πολιτικής Του Γιώργη Γιαννακέλλη Ποινικοποίηση της πολιτικής ζωής ή τέλος...

Πλήρες Κείμενο:

Ανάμεσα στη λάσπη και τη φίμωση: το δύσκολο όριο της πολιτικής αντιπαράθεσης Όχι ασυλία στη συκοφαντία, όχι ποινικοποίηση της πολιτικής Του Γιώργη Γιαννακέλλη Ποινικοποίηση της πολιτικής ζωής ή τέλος στην ασυδοσία των τρολ; Η πρόσφατη ανακοίνωση της Θεώνης Κουφονικολάκου ότι θα κινηθεί νομικά εναντίον ανώνυμου λογαριασμού στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης επαναφέρει ένα ζήτημα που ξεπερνά κατά πολύ τα εμπλεκόμενα πρόσωπα.

Πού τελειώνει η πολιτική κριτική και πού αρχίζει η συκοφαντία; Και μέχρι ποιο σημείο η προσφυγή στη Δικαιοσύνη αποτελεί προστασία απέναντι στη λάσπη και όχι εργαλείο περιορισμού της δημόσιας αντιπαράθεσης; Το ερώτημα δεν είναι θεωρητικό.

Τα τελευταία χρόνια το ελληνικό διαδίκτυο έχει μετατραπεί σε πεδίο δράσης ενός ολόκληρου στρατού ανώνυμων ή ψευδώνυμων λογαριασμών που αναπαράγουν φήμες, προσωπικές επιθέσεις, πολιτική προπαγάνδα και συχνά ατεκμηρίωτες κατηγορίες.

Η ανωνυμία δεν χρησιμοποιείται πάντα για την προστασία του αδύναμου απέναντι στην εξουσία.

Συχνά χρησιμοποιείται και ως ασπίδα για οργανωμένες εκστρατείες σπίλωσης πολιτικών αντιπάλων.

Από την άλλη πλευρά, η ιστορική εμπειρία της Αριστεράς επιβάλλει ιδιαίτερη προσοχή απέναντι σε κάθε τάση https://vathikokkino.gr/archives/220116

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους