Προχθές στο μάθημα των ακρυλικών ξεκινήσαμε να κοιτάμε όλοι το ίδιο τοπίο, ένα δικό μου έργο. Θα περίμενε κανείς ότι τα έργα που ζωγραφίζαμε θα έμοιαζαν μεταξύ τους, αλλά συνέβη (συμβαίνει συχνά) το...
Προχθές στο μάθημα των ακρυλικών ξεκινήσαμε να κοιτάμε όλοι το ίδιο τοπίο, ένα δικό μου έργο.
Θα περίμενε κανείς ότι τα έργα που ζωγραφίζαμε θα έμοιαζαν μεταξύ τους, αλλά συνέβη (συμβαίνει συχνά) το αντίθετο: το κάθε έργο σιγά σιγά γινόταν τόσο μοναδικό, όσο ο δημιουργός του.
Σε κάποια έργα η ενέργεια ήταν πιο ελεύθερη και χειρονομιακή, σε άλλα τα σχήματα πιο έντονα, ενώ άλλα έδιναν περισσότερη σημασία στο χρώμα και στις αντιθέσεις.
Ξεκινάμε όλοι από την ίδια εικόνα, αλλά δεν βλέπουμε όλοι το ίδιο πράγμα, ούτε ζωγραφίζουμε με τον ίδιο τρόπο.
Όταν σπούδαζα στην Αγγλία, οι καθηγητές μας ενθάρρυναν να παρατηρούμε, να βλέπουμε τον κόσμο με τη δική μας ματιά, να πειραματιζόμαστε και να ζωγραφίζουμε όπως θέλουμε και όχι με ένα συγκεκριμένο τρόπο.
Χαίρομαι κάθε φορά που βλέπω τα έργα των μαθητών μου να αποκτούν τον χαρακτήρα του δημιουργού τους γιατί αυτό θέλω να συμβεί στα μαθήματα μας: Να παρατηρήσει ο κάθε άνθρωπος τον κόσμο μέσα από τα δικά του μάτια.
Να εμπιστεύεται τη δική του ματιά.
Το πιο ενδιαφέρον και όμορφο έργο είναι εκείνο που θυμίζει τον άνθρωπο που το δημιούργησε. #theartflip #theartofseeing #acrylicsoncanvas #artclassesforadults #athensworkshops
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους