Fan club Στα χρόνια της Αλλαγής, ο Ανδρέας άκουγε συχνά ένα σύνθημα: «Οταν οι άλλοι θα ψάχνουν αρχηγό, εμείς θα σε φωνάζουμε ξανά πρωθυπουργό». Το σύνθημα διατηρούσε καλή σχέση με την αλήθεια και...
Fan club Στα χρόνια της Αλλαγής, ο Ανδρέας άκουγε συχνά ένα σύνθημα: «Οταν οι άλλοι θα ψάχνουν αρχηγό, εμείς θα σε φωνάζουμε ξανά πρωθυπουργό». Το σύνθημα διατηρούσε καλή σχέση με την αλήθεια και, κυρίως, με την εποχή.
Κάποτε τα κόμματα έψαχναν αρχηγό.
Σήμερα οι αρχηγοί ψάχνουν κόμμα.
Εντάξει, η διαπίστωση δεν είναι απολύτως ακριβής, αλλά μας δίνει το περίγραμμα της εικόνας.
Η πολιτική υπήρξε πάντοτε προσωποκεντρική. Ο Καραμανλής, ο Ανδρέας, δεν ήταν απλοί διαχειριστές κομματικών μηχανισμών.
Ηγούνταν παρατάξεων που έφεραν έντονα τη σφραγίδα τους.
Ομως πίσω από τα πρόσωπα υπήρχε κάτι μεγαλύτερο: ένα κόμμα με ιστορία, μία ιδεολογία, κοινωνικό ακροατήριο.
Ενα σύνολο στελεχών και οργανώσεων που επιβίωνε και μετά τον ηγέτη.
Σήμερα η σχέση σταδιακά αντιστρέφεται.
Δεν είναι το πρόσωπο που ενσαρκώνει το κόμμα, αλλά το κόμμα που λειτουργεί ως όχημα του προσώπου.
Ο ψηφοφόρος δεν καλείται τόσο να επιλέξει πρόγραμμα ή ιδεολογική κατεύθυνση, όσο να εκφράσει εμπιστοσύνη σε έναν άνθρωπο.
Συχνά γνωρίζει το όνομα του αρχηγού, αλλά δυσκολεύεται να κατονομάσει στελέχη ή βασικές θέσεις του πολιτικού φορέα που εκπροσωπεί.
Να, ο Τσίπρας πιάνει 15% στις δημοσκοπήσεις.
Νομίζετε ότι όλοι αυτοί, οι δυνητικοί ψηφοφόροι, γνωρίζουν άλλο πρόσωπο πέραν του ηγέτη; Οχι.
Τους αρκεί ο Τσίπρας.
Τα κοινωνικά δίκτυα επιτάχυναν αυτή τη μετάβαση.
Δεν ευνοούν τα συλλογικά σχήματα, αλλά τα πρόσωπα.
Ο ηγέτης έχει περισσότερους followers από τον λογαριασμό του κόμματος.
Ο πολιτικός γίνεται brand και το κόμμα πλατφόρμα υποστήριξης του.
Αυτό εξηγεί γιατί σε όλο τον δυτικό κόσμο εμφανίζονται κινήσεις που γεννιούνται γύρω από έναν άνθρωπο. Ο Μακρόν στη Γαλλία, ο Μιλέι στην Αργεντινή, ο Τραμπ στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Η επιτυχία ή η αποτυχία τους ταυτίζεται σχεδόν ολοκληρωτικά με την προσωπική τους απήχηση.
Το ερώτημα είναι αν αυτή η εξέλιξη ενισχύει ή αποδυναμώνει τη δημοκρατία.
Νομίζω την αποδυναμώνει.
Ο ηγέτης μπορεί να εμπνέει.
Ομως η δημοκρατία χρειάζεται και κάτι περισσότερο: ιδέες που επιβιώνουν όταν ο ηγέτης αποχωρήσει. Γιατί αν δεν υπάρχουν ιδέες, τότε δεν έχεις κόμμα, αλλά fan club. Στα Νέα
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους