Οι αλήθειες της Κυριακής, ταξιδεύοντας στα 37.000 πόδια για τη Νέα Υόρκη και την 19η Σύνοδο των Κρατών Μερών της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρίες. Καθώς πλησιάζει...
Οι αλήθειες της Κυριακής, ταξιδεύοντας στα 37.000 πόδια για τη Νέα Υόρκη και την 19η Σύνοδο των Κρατών Μερών της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρίες.
Καθώς πλησιάζει η πρώτη γνωστοποίηση της νομοθεσίας και παραμένει σταθερή η δέσμευση του Υφυπουργείο Κοινωνικής Πρόνοιας - Κυπριακή Δημοκρατία όπως ακριβώς έθεσαν ενώπιον Βουλής, για οριζόντιες αυξήσεις, χωρίς διακρίσεις, σε όλα τα άτομα με οποιαδήποτε σοβαρή ή μέτρια νοητική αναπηρία, καθώς κι επιμέρους αυξήσεις σε άλλες παροχές όπως το επίδομα διακίνησης, οφείλουμε να ξεκαθαρίσουμε μερικές μεγάλες και βαριές αλήθειες.
Μέχρι σήμερα, το Κράτος αναγνώριζε μόνο τη βαριά κινητική αναπηρία.
Οποιαδήποτε άλλη βαριά αναπηρία την παραγνώριζε εκκωφαντικά — ή, για να ακριβολογούμε, την ποδοπατούσε.
Και για να μην παρερμηνευθούν τα λόγια μου: μέχρι σήμερα δεν καλύπτεται στην ολότητά της η ανάγκη φροντίδας των τετραπληγικών και παραπληγικών ατόμων.
Παραθέσαμε τεκμηριωμένα στοιχεία και έγινε αποδεκτό από το κράτος ότι ένας φροντιστής ατόμου με τετραπληγία κοστίζει περίπου 1.000 ευρώ.
Όταν δε μιλάμε για νοσηλευτική φροντίδα, το κόστος διπλασιάζεται, ενώ υπάρχουν περιπτώσεις όπου απαιτούνται δύο ή και τρεις φροντιστές.
Την ίδια ώρα, όμως, για οποιαδήποτε άλλη αναπηρία πέραν της κινητικής, η κατάσταση παραμένει εξευτελιστική, παραβιάζοντας κάθε έννοια της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρίες.
Με απλά λόγια, είμαστε το μόνο Κράτος της Ευρωπαϊκής Ένωσης όπου η μόνη βαριά αναπηρία που αναγνωρίζεται — έστω και με ελλιπή κονδύλια — είναι η κινητική.
Με ακόμη πιο απλά λόγια, ενώ η φροντίδα ενός ατόμου με αυτισμό κοστίζει πολύ πέραν των 1.000 ευρώ και η ανάγκη για εξειδικευμένη φροντίδα πολλαπλασιάζει συχνά το κόστος, ενώ το ίδιο ισχύει και για άτομα με βαριά νοητική ή ψυχική αναπηρία, το κράτος διαθέτει κατ’ ανώτατο όριο μόλις 400 ευρώ για τη φροντίδα τους.
Χωρίς, μάλιστα, να υπάρχει αντίστοιχη παροχή για άλλη βαριά αναπηρία, ενώ προϋπόθεση είναι η ύπαρξη συμβολαίου με φροντιστή.
Ακόμη πιο στρεβλό είναι το γεγονός ότι ακόμη και αυτά τα έως 400 ευρώ παρέχονται υπό την αίρεση εισοδηματικών κριτηρίων, με αποτέλεσμα άτομα με σοβαρές αναπηρίες στις πιο βεβαρημένες όψεις τους να μένουν προκλητικά ακάλυπτα.
Αυτό το πλαίσιο κρατικής πρόνοιας δεν γνωρίζω ποιος το διαβουλεύθηκε, ποιος το διαμόρφωσε ή ποιος το εισηγήθηκε.
Ποιος, για παράδειγμα, έπεισε το κράτος το 2019 ότι οι μοναδικές παροχές που έπρεπε να αυξηθούν αφορούσαν την κινητική αναπηρία.
Κάποιοι χαιρέτιζαν τότε τις αυξήσεις των συγκεκριμένων παροχών, παρά το ότι χιλιάδες άλλοι έμεναν εκτός.
Και όποιος έχει απορία για τις αναφορές μου στις βαριές όψεις της νοητικής ή ψυχικής αναπηρίας, τον καλώ να επισκεφθεί τα Κέντρα Ημέρας και το Ψυχιατρείο Αθαλάσσας.
Αυτό που σίγουρα γνωρίζω είναι ότι, ως ΚΥΣΟΑ, στο τραπέζι της διαβούλευσης θέσαμε τις ανάγκες κάθε ατόμου με οποιαδήποτε αναπηρία.
Τις μελετήσαμε, τις καταγράψαμε και τις τεκμηριώσαμε.
Προασπιστήκαμε σθεναρά τα δικαιώματα ΟΛΩΝ. Ισότιμα.
Χωρίς διακρίσεις.
Είναι, λοιπόν, ένα σημαντικό πρώτο βήμα εξυγίανσης και δικαιοσύνης το γεγονός ότι το Κράτος ετοίμασε το νομοσχέδιο και η Βουλή, αντιλαμβανόμενη επιτέλους τα τεράστια κενά και τις στρεβλώσεις που άφηναν ερμητικά εκτός χιλιάδες συμπολίτες μας με αναπηρίες, το υπερψήφισε ομόφωνα, μετατρέποντάς το σε νόμο, τον οποίο τώρα το Υφυπουργείο εργάζεται για να υλοποιήσει.
Με απλά λόγια και πάλι, βρισκόμαστε μέχρι σήμερα σε τόσο λανθασμένο δρόμο, που είναι αδύνατο να φτάσουμε από τη μια μέρα στην άλλη στο ιδανικό.
Πρέπει, όμως, να ξεκινήσουμε από κάπου.
Και αυτή η αρχή έπρεπε να γίνει εδώ και χρόνια.
Ας αγωνιστούμε επιτέλους για ΟΛΟΥΣ. Η ΚΥΣΟΑ - Κυπριακή Συνομοσπονδία Οργανώσεων Αναπήρων αυτό πράττει.
Στοχοπροσηλωμένα, με υπευθυνότητα και συμπεριληπτικότητα, φέρνοντας ταυτόχρονα στην εξίσωση και τα υπόλοιπα τεράστια κενά που παραμένουν ανοιχτά, όπως για παράδειγμα τη δημιουργία Κέντρων Ημέρας βάσει πραγματικών αναγκών και όχι θεωρητικών προσεγγίσεων.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους