Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Γεννημένος την 1η Αυγούστου 1976 στο Ουέρι της Νιγηρίας, ο Νουάνκβο Κάνου υπήρξε ένας από τους πιο ξεχωριστούς επιθετικούς της γενιάς του — σέντερ φορ με ύψος 1,97 μ. Λαμπρή εξαίρεση σε κάθε κλισέ για παίκτες του αναστήματός του. Ο Κάνου δεν ήταν ο τυπικός κεντρικός επιθετικός που ζει στη σκιά του τελευταίου αμυντικού.

Ήταν επιθετικός με ρευστή παρουσία στον χώρο — πότε ανοιγόταν πλάγια για να πάρει μπάλα με την πλάτη στο τέρμα, πότε έμπαινε κάθετα ανάμεσα στις γραμμές σαν δεύτερος φορ.

Τα γρήγορα πόδια του αντιφάσκουν με το ύψος του, τεχνίτης, με μεγάλο ρεπερτόριο ξεχώριζε από τους περισσότερους έπαιζαν στην ίδια θέση, και η ψυχραιμία του μπροστά στο τέρμα ήταν αξιοσημείωτη.

Άλλωστε το αγαπημένο του Νο4 στη φανέλα του σίγουρα δεν ταιριάζει σε έναν κλασσικό επιθετικό.

Το 1993, οδήγησε τη Νιγηρία U-17 στο παγκόσμιο τίτλο στην Ιαπωνία με πέντε γκολ, αυτό το τουρνουά ήταν και το εισιτήριο του για τον Άγιαξ του Λούις φαν Χαλ.

Εκεί ο νεαρός Νιγηριανός εντάχθηκε σε ένα από τα μεγαλύτερα πρόξεκτ της ιστορίας του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου.

Στον τελικό του Champions League 1995 στη Βιέννη, απέναντι στη Μίλαν του Φάμπιο Καπέλο, ο Κάνου μπήκε ως αντικαταστάτης του Ζέεντορφ στο 53'. Το παιχνίδι πήγαινε για 0-0. Ώσπου του στο 85ό, ο 18χρονος Πάτρικ Κλάιφερτ πέτυχε το μοναδικό γκολ του αγώνα. Ο Κάνου σήκωσε το τρόπαιο μαζί με τους συμπαίκτες του.

Την επόμενη χρονιά ο Άγιαξ έφτασε πάλι μέχρι τον τελικό δεν τα κατάφερε όμως στα πέναλτι απέναντι στη Γιουβέντους. Ο Κάνου στον τελικό της Ρώμης αγωνίστηκε και στα 120' της αναμέτρισης.

Με εκείνον τον Άγιαξ, την μεθοδολογία του, και τους παίχτες που ανέδειξε να κρατά ακόμη και σήμερα μία σημαντική θέση στη μυθολογία του ποδοσφαίρου. Τον Αύγουστο του 1996 ήρθε η δόξα των Ολυμπιακών Αγώνων της Ατλάντα, με το «χρυσό γκολ» στο ημιτελικό εναντίον της Βραζιλίας. Η Βραζιλία παρατάχθηκε με αστέρια όπως ο Ρονάλντο, ο Ριβάλντο, ο Μπεμπέτο και ο Ρομπέρτο Κάρλος, και προηγούνταν με 3-1 μέχρι το 78ο λεπτό.

Τότε ξεκίνησε το σόου του Κανού, με το γκολ της ισοφάρισης (90'). Έπειτα από μια σύγχυση στην περιοχή, ο Κανού πλάσαρε για το 3-3, στέλνοντας το ματς στην παράταση.

Το «Χρυσό Γκολ» (94') στο ξεκίνημα της παράτασης, με μια εκπληκτική ατομική ενέργεια και σουτ, πέτυχε το -τότε επονομαζόμενο- "Golden Goal" (4-3), τελειώνοντας αμέσως το παιχνίδι.

Εκείνο το καλοκαίρι είπε το αντίο στον "Αίαντα" έπειτα απο 74 παιχνίδια, 27 γκολ και έξι σπουδαίους τίτλους, τρία πρωταθλήματα Ολλανδίας, το Τσάμπιονς Λιγκ, το Σούπερ καπ Ευρώπης και το Διηπειρωτικό.

Το καλοκαίρι του 1996 τον απέκτησε η Ίντερ, αλλά οι ιατρικές εξετάσεις αποκάλυψαν σοβαρό καρδιακό πρόβλημα. Τον Νοέμβριο του 1996 χειρουργήθηκε για αντικατάσταση αορτικής βαλβίδας.

Επέστρεψε στα γήπεδα τον Απρίλιο του 1997 σαν να επέστρεφε από άλλη ζωή, και κατέκτησε το Κύπελλο UEFA του 1998 με τους Νερατζούρι. Το Μουντιάλ της Γαλλίας το 1998 βρήκε τον Κάνου σε ρόλο αρχηγού μιας Νιγηρίας με εξαιρετικές μονάδες — Οκότσα, Φινίντι Τζορτζ, Ολίσε, Μπαμπαγιάρο.

Η ομάδα πέρασε τον όμιλο από πρώτη θέση, με νίκες κόντρα σε Βουλγαρία και Ισπανία.

Στη φάση των 16, όμως, η Δανία αποδείχθηκε ακατάβλητη: 4-1, με τον Κάνου — σε κακή αγωνιστική μέρα — να αποχωρεί στο 65ο λεπτό.

Η ήττα ήταν πικρή, αφού η ίδια η ομάδα είχε δημιουργήσει τεράστιες προσδοκίες. Τον Φεβρουαρίο του 1999, ο Αρσέν Βενγκέρ τον έφερε στην Άρσεναλ.

Κι εκεί ο Κάνου ξαναβρήκε τον παλιό καλό εαυτό του. Τον Οκτώβριο του 1999, στο Στάμφορντ Μπριτζ, η Άρσεναλ έχανε 2-0 από την Τσέλσι.

Σε 15 λεπτά, ο Κάνου πέτυχε τρία γκολ — με το τελευταίο όπως το χαρακτήρισε και ο ίδιος ως το καλύτερο γκολ που έχει πετύχει ποτέ.

Μέλος της αήττητης ομάδας των «Αήττητων» (Invincibles)του 2003-04, δύο φορές Αφρικανός Ποδοσφαιριστής της Χρονιάς (1996, 1999), με την ομάδα του Βενγκέρ κατέκτησε δύο πρωτάθληματα, δύο Κυπέλλα, ένα Σούπερ καπ Αγγλίας καταγράφοντας 198 συμμετοχές και 44 γκολ σε μία εξαετία.

Συνέχισε τις γεμάτες σεζόν στην Αγγλία σε Γουέστ Μπρομ και Πόρτσμουθ όπου κατέκτησε ακόμη ενα FA Cup το 2008.

Μετά το τέλος της καριέρας του, ίδρυσε το Kanu Heart Foundation, που έχει χρηματοδότησει χιλιάδες σωτήριες επεμβάσεις σε παιδιά στην Αφρική.

Αλλά και τη κατασκευή νοσοκομείων και κέντρων παροχής ιατρικής φροντίδας στη χώρα του.

Κατάφερε να συνδυάσει τόσο μοναδικά την κομψότητα με τον άχαρο σωματότυπο του, την ευφυΐα με την απλότητα.

Ένας επιθετικός-φαινόμενο, έξω από τα συνηθισμένα καλούπια, που φόρεσε το νούμερο 4 για να τιμήσει το είδωλό του (Στίβεν Κέσι), αλλά κατέληξε να γίνει ο ίδιος το απόλυτο είδωλο για τις επόμενες γενιές και σημείο αναφοράς για το αφρικανικό ποδόσφαιρο.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους