Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Είναι ο κ. Τσίπρας ο αντίπαλος που ψάχνει η ΝΔ; Τα βασικά σημεία της ανάλυσής μου στην Καθημερινή της Κυριακής. - Ο Μιτεράν είχε πει ότι «στην πολιτική περισσότερο από φίλους χρειάζεσαι εχθρούς» και οι εξελίξεις των τελευταίων ετών στη χώρα μας δείχνουν να τον επιβεβαιώνουν. Η ΝΔ στην πρώτη της 4ετία είχε αντίπαλο έναν ισχυρό ΣΥΡΙΖΑ, κατάφερε όμως να επανεκλεγεί αυξάνοντας μάλιστα το ποσοστό της.

Αντιθέτως, μετά τις εκλογές του 2023, την κατάρρευση του ΣΥΡΙΖΑ και τον κατακερματισμό της αντιπολίτευσης, άρχισε να συσσωρεύει ραγδαία φθορά. - Η απουσία ισχυρής αντιπολίτευσης λειτούργησε ως «δηλητηριασμένο δώρο» για την ΝΔ. Όχι μόνο επειδή δημιούργησε μια ψευδαίσθηση παντοδυναμίας αλλά και επειδή εξέλιπε το μέτρο σύγκρισης το οποίο όταν δεν υπάρχει τρώγεσαι ευκολότερα με τα ρούχα σου. - Το ποιος θα είναι αυτός ο αντίπαλος δεν μπορεί ακόμα να διαφανεί.

Οι πρώτες δημοσκοπήσεις είναι εύλογο να ευνοούν κάπως τα νέα εγχειρήματα των Τσίπρα – Καρυστιανού.

Το αν αυτή η αρχική αποτύπωση αποδειχθεί στέρεη ή συγκυριακή θα φανεί στην πορεία. - Στο μπρα-ντε-φερ της Αντιπολίτευσης κάθε ένας έχει εξάλλου πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα.

Ο κ. Τσίπρας έχει ψηλότερο σημείο αφετηρίας, ισχυρότερη πρωθυπουργική εικόνα και επικοινωνιακό ταλέντο.

Έχει όμως και μεγάλη προσωπική φθορά, κυβερνητικά πεπραγμένα που δεν αξιολογούνται θετικά και ηγείται ενός σχήματος εντελώς προσωποκεντρικού. - Ο κ. Ανδρουλάκης, ηγείται ενός κόμματος με ιστορικό βάθος και μεγαλύτερη δυνητική επιρροή, έχει ατομικά χαρακτηριστικά με τα οποία μπορούν να δημιουργηθούν ταυτίσεις (τα οποία ωστόσο δεν αξιοποιεί όσο θα μπορούσε), δεν βαρύνεται προσωπικά με κυβερνητικές αστοχίες, διαθέτει μια συγκροτημένη ομάδα στελεχών που χειρίστηκε με σοβαρότητα τις εσωτερικές διαδικασίες του κόμματος.

Αντιμετωπίζεται, ωστόσο, το ΠΑΣΟΚ ως κάτι παλιό, ενώ έχει χάσει πολύτιμο χρόνο την περίοδο που ο ΣΥΡΙΖΑ πελαγοδρομούσε. - Πολλοί υποστηρίζουν ότι αν η αρχική τάση που δείχνει δεύτερο τον κ. Τσίπρα παγιωθεί, αυτό θα ευνοήσει τη ΝΔ. Η απάντηση δεν μπορεί να είναι αβίαστη ή απλουστευτική.

Ούτως ή άλλως το πιο σημαντικό για την ΝΔ δεν είναι ποιον θα έχει αντίπαλο αλλά το πώς θα διαχειριστεί τα δικά της προβλήματα. - Με την επανεμφάνιση του Αλέξη Τσίπρα, πάντως, η κυβέρνηση αποκτά ξανά έναν σαφή αντίπαλο.

Ο οποίος μάλιστα έχει επίσης συσσωρευμένη φθορά όπως και η ΝΔ και επιπλέον προκαλεί αντισυσπειρώσεις. - Αποκτά επίσης μέτρο σύγκρισης.

Στην οικονομία, στην ανεργία, τη διεθνή θέση της χώρας, την στρατιωτική ισχύ της, στον ψηφιακό εκσυγχρονισμό του κράτους, σε κάθε τομέα που θεωρεί ότι υπερέχει.

Έχοντας μάλιστα απέναντι κάποιον που δεν μπορεί να παρακάμψει αυτή τη σύγκριση, όπως θα συνέβαινε π.χ. αν βασικός αντίπαλος ήταν το ΠΑΣΟΚ. - Το γεγονός επίσης ότι ένα τμήμα «κεντρώων» ψηφοφόρων εξακολουθεί να αντιμετωπίζει αρνητικά τον κ. Τσίπρα διευκολύνει τον κ. Μητσοτάκη να προσεγγίσει το συγκεκριμένο ακροατήριο.

Είναι ενδεικτικό ότι οι δυνητικοί ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ, ακόμα και σήμερα, είναι διχασμένοι ανάμεσα σε Μητσοτάκη και Τσίπρα. - Υπάρχουν βεβαίως και αντεπιχειρήματα.

Ο κ. Τσίπρας, σε αντίθεση με τους υπόλοιπους πρωταγωνιστές της αντιπολίτευσης, έχει ισχυρή πρωθυπουργική εικόνα.

Ο κ. Μητσοτάκης εξακολουθεί να υπερέχει σε σύγκριση μαζί του, η παρουσία όμως του κ. Τσίπρα δεν προκαλεί αμηχανία όπως άλλα πρόσωπα . - Επίσης, όσο και αν ο κ. Τσίπρας έχει δώσει λαβή για κριτική σε ζητήματα στρατηγικών επιλογών, αποδεδειγμένα έχει το ταλέντο και τις δεξιότητες να δυναμώσει ένα θετικό για εκείνον πολιτικό ρεύμα.

Δυσκολεύεται στο να δημιουργήσει τις συνθήκες, μπορεί ωστόσο να τις αξιοποιεί. - Οι σημερινές συνθήκες, βέβαια, δεν είναι ίδιες με την περίοδο της οικονομικής κρίσης.

Ο δε Τσίπρας δεν είναι το «άφθαρτο λεβεντόπαιδο» που έρχεται να συγκρουστεί με το εγχώριο και ξένο κατεστημένο.

Κανείς όμως δεν θα πρέπει να υποτιμά κάποιον που πήρε ένα κόμμα στο 4% και το έκανε Κυβέρνηση. * Όλη η ανάλυση στο 1ο σχόλιο

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους