Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Μέσα σ' όλα τα πρωτόγνωρα που συμβαίνουν στις μέρες μας έχει παρουσιαστεί καινουργιο φρούτο.

Κόμματα καγηγορούν άλλα ότι αντιγράφουν τα προγράμματά τους.

Μα τα προγράμματα δεν είναι φιλολογικά πονήματα, ούτε επιστημονικές διατριβές για να ισχύει η λογοκλοπή.

Αν κάποια κόμματα έχουν τις ίδιες απόψεις για κάποια θέματα, θα προβάλλουν άλλα, για να μη συμπέσουν; Πχ αν 3 κόμματα θέλουν την επαναφορά τής ΔΕΗ στο Δημόσιο και ένα προλάβει να το πει πρώτο, τ' άλλα δύο θα πρέπει να πουν ότι δεν την θέλουν την επαναφορά, για να μην κατηγορηθούν ότι κλέβουν το πρόγραμμα τού άλλου; Αυτό το φαινόμενο, κωμικό ως γελοίο, οφείλεται στο ξεφύτρωμα κομματικών μηχανισμών μ' επικεφαλής παντελώς άσχετα άτομα, που νομίζουν ότι η Πολιτική είναι παιδικό παιχνίδι.

Περνά περνά η μέλισσα.

Αν είχαν ίχνος πολιτικής κουλτούρας - αυτοί ή οι σύμβουλοι τους - θα σκέφτονταν την παρακάτω φράση και δεν θα έλεγαν ανοησίες.

Η φράση που ακούγεται μόνιμα και διαχρονικά: "Να βρούμε αυτά που μάς ενώνουν κι όχι αυτά που μας χωριζουν" σ' αυτό αναφέρεται.

Στην ύπαρξη ταυτίσεων.

Αυτά που μας ενώνουν τι είναι; Αυτά που πιστεύουμε.

Και δεν τα έκλεψε κανείς από κανένα.

Ο καθένας μόνος του αυτά πιστεύει.

Και κάποιοι αναρωτιώνται: "Αφού πιστεύουμε τα ίδια, γιατί βαδίζουμε χώρια". Βεβαίως οι απαντήσεις είναι πολλές.

Δεν αρκεί να πιστεύεις τα ίδια για νά 'σαι μαζί με κάποιον.

Τουλάχιστον όμως ν' αποφεύγονται οι γελοιότητες. "Κύριε, κύριε, αυτός κοιτάει την κόλλα μου". Ή ωριμάζουμε ή παίζουμε τα μήλα.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους