Καλά κρατεί η συζήτηση για την «ανασύνθεση» του ευρύτερου αριστερού και προοδευτικού χώρου με φόντο (και) τις εξελίξεις στον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ. Και μέσω αυτής, καταγράφονται και οι γνήσιες, οι αληθινές...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Όπως καταγράφονται συγχρόνως και οι ανησυχίες των… υπολοίπων.

Όλων εκείνων που ήδη αντιμετωπίζουν την εμφάνιση της Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη(ΕΛ.Α.Σ) στα πράγματα ως απειλή και τον Alexis Tsipras ως… διάβολο – για τους δικούς τους βεβαίως λόγους.

Πολιτικής ύπαρξης. 🔻 «Είμαστε δίπλα ή απέναντι στο εγχείρημα του Αλέξη Τσίπρα;». Αυτό ήταν το δίλημμα που έθεσε στην διάρκεια της συνεδρίασης της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ ο Σωκράτης Φάμελλος, πριν το κομματικό όργανο με πλειοψηφία άνω του 70% συμφωνήσει τελικά πως «στεκόμαστε δίπλα στην πρωτοβουλία Τσίπρα, την στηρίζουμε, δεν την βλέπουμε ανταγωνιστικά αλλά συντροφικά». Διαφωνόντας ταυτόχρονα στην αντιπρόταση των Πολάκη-Παππά-Δούρου για διερεύνηση της δυνατότητας προγραμματικής συνεργασίας του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ ως κόμματος, με την ΕΛ.Α.Σ με τρόπο συντεταγμένο – με το τελευταίο όμως κι όχι μόνο για την περίπτωση του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ αλλά για όλα τα κόμματα, να μην γίνεται αποδεκτό από το νέο κόμμα του πρώην Πρωθυπουργού. «Και τί θα κάνει τώρα ο Τσίπρας; Θα τους μαζέψει κι αυτούς στο νέο κόμμα;», ρωτάνε άσπονδοι φίλοι και ορκισμένοι αντίπαλοι – κι όχι γιατί τους έπιασε κανάς… πόνος για την Αριστερά, για τον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, για τα στελέχη και τα μέλη του ή για τον Τσίπρα.

Ξεχνάνε όμως τα βασικά.

Αφενός το γεγονός πως η «ανασύνθεση», αποτελεί κομμάτι μιας ακόμη μεγαλύτερης διαδικασίας, της «μετεξέλιξης» ενός ολόκληρου πια πολιτικού χώρου μέσα στον χρόνο – όχι ιδεολογικά, αλλά πραγματιστικά.

Μία διαδικασία που θέτει κόμματα και πολιτικά στελέχη προ των ιστορικών τους ευθυνών και απαιτεί την ύπαρξη συναντίληψης για το ότι σε καιρούς επικυριαρχίας της αντιπολιτικής, το ζητούμενο παραμένει η δημιουργία του πολιτικού πλαισίου εκείνου που θα λύσει προβλήματα και ουσιαστικά θα απαντήσει στα ερωτήματα που θέτει μετ’ επιτάσεως – και με όρους επιβίωσης πλέον – η ίδια η κοινωνία.

Αφετέρου, καμώνονται ότι ξεχνάνε πως ο Τσίπρας έχει ήδη απαντήσει στα «ερωτήματά» τους.

Και το 2023 κατά την παραίτησή του από την προεδρία του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, αλλά και τρία χρόνια αργότερα, πριν από λίγες μέρες δηλαδή, στην διάρκεια της ομιλίας του για την ιδρυτική διακήρυξη της ΕΛ.Α.Σ στο Θησείο. «Στη δήλωσή μου το βράδυ των εκλογών είπα ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει πια κλείσει έναν μεγάλο ιστορικό κύκλο, που πρέπει να τον αποτιμήσουμε με περηφάνεια.

Και να ανοίξουμε συλλογικά, έναν επόμενο κύκλο», είχε αναφέρει χαρακτηριστικά το 2023, περιγράφοντας κάτω από άλλες συνθήκες εκείνη την εποχή, αυτή την αναγκαία διαδικασία της μετεξέλιξης από την οποία έτσι κι αλλιώς έπρεπε να περάσει το κόμμα.

Ενώ είχε πει και κάτι ακόμη.

Τόνισε την ανάγκη να τεθεί «το εμείς πάνω από το εγώ», καθώς «είναι ο δρόμος για να ξεπεράσουμε όλες τις δυσκολίες». Όσο για το εδώ και τώρα – αλλά και για τα μελλούμενα; Είναι σαφές το στίγμα που έδωσε ο Τσίπρας.

Η σημασία που δίνει στο ότι η νέα του πολιτική προσπάθεια πρέπει να ξεκινά «από τα κάτω». Από την κοινωνία και τους ίδιους τους πολίτες, από όσους/ες με ή χωρίς πρότερη πολιτική εμπειρία ενδιαφέρονται να εμπλακούν στα κοινά εκκινώντας εντούτοις από μια κοινή αφετηρία, δίχως προκρατήσεις και προαπαιτούμενα.

Είναι σαφές πως ο πρώην πρωθυπουργός δεν επιθυμεί – ποιος θα το ήθελε; – να επαναλάβει (και) οργανωτικά λάθη του παρελθόντος.

Όπως σαφές είναι και το γεγονός πως τα πρόσωπα με ηγετικά-αρχηγικά χαρακτηριστικά, ιστορικά είναι αυτά που μπορούν να συσπειρώνουν και να λειτουργήσουν και ως η συγκολλητική ουσία των πολιτικών σχηματισμών.

Και ο Τσίπρας, σε αντίθεση με άλλους που επί μια τρετία δοκιμάστηκαν επί του πεδίου, είναι ένα τέτοιο πρόσωπο.

Το έδειξε τα χρόνια της προεδρίας του στον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ. Αποδείχθηκε κι αμέσως μετά την παραίτησή του από την θέση – όταν και αναπτύχθηκαν οι διάφορες φυγόκεντρες, διασπαστικές τάσεις, αλλά και ορισμένες τάσεις-απόπειρες ιδεολογικής μετάλλαξης του κόμματος.

Φάνηκε όμως και τώρα, όταν και μόνο με την επάνοδό του προκάλεσε τάσεις επανασυσπείρωσης μεγάλου μέρους των κοινωνικών δυνάμεων.

Ως εκ τούτου, ουδείς πρέπει να απορεί για τις τελευταίες εξελίξεις. Ο Τσίπρας συνεχίζει να κάνει αυτό ξεκίνησε να κάνει – μια νέα συλλογική πολιτική προσπάθεια, στηριγμένης σε γερές βάσεις, που θα αφορά στους πολλούς. Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ με την απόφασή του, επιβεβαίωσε ότι προτάσσει το συλλογικό συμφέρον του χώρου ευρύτερα, έναντι της διατήρησης των παντελώς αδιάφορων για την κοινωνία εσωτερικών ισορροπιών.

Όσο για τους παλιούς (αλλά και νέους) πολιτικούς αντιπάλους; Θα συνεχίσουν και αυτοί να κάνουν την δική τους δουλειά. Να λασπολογούν – ανησυχώντας. Και δεν θα είναι η πρώτη φορά. Γιώργος Τραπεζιώτης🖋️theFAQ.gr

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους