Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Πριν μερικούς μήνες ήμουν προσκεκλημένη σε μια Δημοτική Βιβλιοθήκη, όπου ήρθαν οι Μαθητές Γυμνασίου από ένα γυμνάσιο του Δήμου.

Παιδιά πάνω στα ντουζένια των 15 ετών, ατίθασα, πειραχτήρια, και μερικά αυτό που λέμε επιεικώς τζογλανάκια.

Επειδή μέσα στις δεκαετίες που έρχομαι σε επαφή με παιδιά και εφήβους, έχω μάθει με τις λέξεις και την αφήγηση να θηριοδαμάζω, καταφέραμε να γίνουμε παρέα, αφού πρώτα έφαγαν όλες τις καραμέλες που είχε στα γυάλινα βάζα για κέρασμα η βιβλιοθήκη και πήραν το ζάχαρο που χρειάζονταν..Μέσα στην κουβέντα που με κόπο κατάφερα να ανοίξω, ήταν να μου πουν ποιες και ποιους σύγχρονους συγγραφείς της Ελληνικής λογοτεχνίας που είναι για παιδιά και εφήβους γνωρίζουν.

Ε λοιπόν δεν γνώριζαν ούτε μία ούτε έναν.

Ούτε καν θυμούνταν το δικό μου όνομα, ασχέτως αν ήρθαν να με συναντήσουν.

Μόνο μια κοπέλα μισό θυμόταν ότι με λένε "Πυροβόλου". Και όλοι γέλασαν γιατί έπεσε σαν πυροβολισμός.

Ούτε μια, ούτε έναν.

Ούτε καν την Άλλη Ζέη και τη Ζωρζ Σαρρή.

Και πάμε στο δια ταύτα.

Πως να ξέρουν τα παιδιά όταν δεν μαθαίνουν; Όταν έρχονται σε μια βιβλιοθήκη απροετοίμαστα; Όταν τα βιβλία που προτείνονται από το Υπουργείο για τη διδασκαλία ολοκλήρου λογοτεχνικού κειμένου, είναι βιβλία νεκρά για να μην πληρώνονται δικαιώματα στους δημιουργούς; Πως να μάθουν και να αγαπήσουν τη λογοτεχνία όταν τους αφαιρείται το συναίσθημα με την Αντιγόνη του Σοφοκλή ως ρήμα, υποκείμενο, αντικείμενο; Πως να μάθουν, όταν η τέχνη κατάντησε σόου συμφερόντων; Όταν πρόθεση της πολιτείας είναι να βγάλει από τα σχολεία απαίδευτα εργαλεία της πολιτικής υποταγής; Και πάμε στο τελευταίο που μας εξοργίζει.

Πως γίνεται το Εθνικό Θέατρο της χώρας να μην συμπεριλαμβάνει στο ρεπερτόριο του σύγχρονο ελληνικό θέατρο, για να αναδείξει τους, τις συγγραφείς θεατρικών έργων; Πως να μάθουν τα παιδιά και οι ενήλικες, όταν -λόγω των επιδοτήσεων-και την προώθηση από τις Πρεσβείες των άλλων χωρών, τα μεταφρασμένα έργα έχουν κατακλύσει την περιορισμένη αγορά; Αλλά ας μην μένουμε στον προβληματισμό.

Ο καθένας και η κάθε μία από το μετερίζι του αγώνα. Ζούμε μέρες απόλυτης παρακμής. Μην περιμένουμε τους μεσίες να μας σώσουν.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους