Δεν Είναι Ημέρα Γιορτής. Είναι Ημέρα Καταγγελίας. Δικαιώματα στα Λόγια, Θάνατος στην Πράξη. Η Γενοκτονία των Ανυπεράσπιστων πλασμάτων συνεχίζεται Η Ντροπή ενός «Πολιτισμένου» Κόσμου. Τα Ζώα Δεν...

Πλήρες Κείμενο:

Δεν Είναι Ημέρα Γιορτής. Είναι Ημέρα Καταγγελίας. Δικαιώματα στα Λόγια, Θάνατος στην Πράξη. Η Γενοκτονία των Ανυπεράσπιστων πλασμάτων συνεχίζεται Η Ντροπή ενός «Πολιτισμένου» Κόσμου. Τα Ζώα Δεν Χρειάζονται Επετείους. Χρειάζονται Δικαιοσύνη. Μια Ημέρα Αφιερωμένη σε Όσα Δεν Κάναμε.

Σήμερα κάποιοι θα αναρτήσουν όμορφες εικόνες με σκύλους, γάτες, άλογα, πουλιά και άγρια ζώα.

Κάποιοι θα μιλήσουν για αγάπη.

Κάποιοι θα μιλήσουν για σεβασμό.

Κάποιοι θα μιλήσουν για δικαιώματα.

Και αύριο όλα θα συνεχίσουν ακριβώς όπως χθες.

Τα αδέσποτα θα συνεχίσουν να πεθαίνουν στους δρόμους.

Οι φόλες και οι ευθανασίες θα συνεχίσουν να σκοτώνουν ατιμώρητα.

Οι κακοποιητές θα συνεχίσουν να πιστεύουν ότι δεν θα τους αγγίξει κανείς.

Οι υπηρεσίες θα συνεχίσουν να αδιαφορούν.

Οι καταγγελίες θα συνεχίσουν να χάνονται στα συρτάρια.

Οι νόμοι θα συνεχίσουν να υπάρχουν μόνο για τις κάμερες και τα δελτία τύπου.

Γιατί η αλήθεια είναι ότι τα δικαιώματα των ζώων παραμένουν για πολλούς μια βολική βιτρίνα.

Μια λέξη που χρησιμοποιείται όταν χρειάζονται ψήφοι.

Μια λέξη που χρησιμοποιείται όταν χρειάζονται χειροκροτήματα.

Μια λέξη που χρησιμοποιείται όταν χρειάζονται δημόσιες σχέσεις.

Αν όμως υπήρχε πραγματικός σεβασμός στα δικαιώματα των ζώων, δεν θα βλέπαμε καθημερινά αμέτρητα θύματα βίας.

Δεν θα βλέπαμε εγκαταλελειμμένα ζώα να περιφέρονται σκελετωμένα.

Δεν θα βλέπαμε βασανισμούς, δηλητηριάσεις, πυροβολισμούς, κρεμάσματα και κάθε μορφή σαδισμού να επαναλαμβάνονται ξανά και ξανά.

Δεν θα βλέπαμε κράτος και αυτοδιοίκηση να μεταθέτουν ευθύνες ο ένας στον άλλον, ενώ τα ζώα πληρώνουν το τίμημα με τη ζωή τους.

Το πιο εξοργιστικό όμως δεν είναι μόνο η αδιαφορία των αρχών.

Είναι η σιωπή της κοινωνίας.

Μια κοινωνία που έχει συνηθίσει να βλέπει τον πόνο.

Μια κοινωνία που σοκάρεται για λίγες ώρες και μετά επιστρέφει στην καθημερινότητά της.

Μια κοινωνία που απαιτεί δικαιοσύνη, μόνο όταν το θύμα είναι άνθρωπος.

Για τα ζώα περισσεύουν τα δάκρυα.

Λείπει η δράση.

Λείπει η πίεση.

Λείπει η απαίτηση για πραγματική αλλαγή.

Και έτσι η βία γίνεται κανονικότητα.

Η ατιμωρησία γίνεται κανόνας.

Η γενοκτονία των αδύναμων ειδών συνεχίζεται μπροστά στα μάτια όλων.

Γι' αυτό η σημερινή ημέρα δεν είναι ημέρα γιορτής.

Δεν είναι ημέρα πανηγυρισμών.

Δεν είναι ημέρα συγχαρητηρίων.

Είναι ημέρα ντροπής.

Ημέρα οργής.

Ημέρα λογοδοσίας.

Ημέρα υπενθύμισης, ότι εκατομμύρια ζώα εξακολουθούν να γεννιούνται μόνο για να υποφέρουν και να πεθαίνουν μέσα σε ένα σύστημα που ισχυρίζεται ότι τα προστατεύει.

Και μέχρι να υπάρξει πραγματική δικαιοσύνη, πραγματική εφαρμογή των νόμων και πραγματικός σεβασμός στη ζωή κάθε έμβιου όντος, η 5η Ιουνίου δεν θα είναι Ημέρα Δικαιωμάτων των Ζώων.

Θα είναι η ετήσια υπενθύμιση της αποτυχίας κράτους, θεσμών και κοινωνίας απέναντι στα πιο ανυπεράσπιστα πλάσματα αυτού του κόσμου. Δεν ζητάμε ευαισθησία. Δεν ζητάμε συμπάθεια. Απαιτούμε δικαιοσύνη. ©️ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους