Θα αυξήσουν λέει το ακατάσχετο στα 1.600 ευρώ, ενώ με τον Ν.4611 του 2019 (που δεν τον εφαρμοζουν) μπορεί κάποιος να το φτάσει στα 4.000 ευρώ - Προεκλογικές "καραμέλες"με γεύση κολοκυθιού και "γέμιση...
Θα αυξήσουν λέει το ακατάσχετο στα 1.600 ευρώ, ενώ με τον Ν.4611 του 2019 (που δεν τον εφαρμοζουν) μπορεί κάποιος να το φτάσει στα 4.000 ευρώ - Προεκλογικές "καραμέλες"με γεύση κολοκυθιού και "γέμιση" απο δηλητήριο. Ο Πιερακάκης ανακοίνωσε αύξηση στο ακατάσχετο των τραπεζικών μας λογαριασμών απο 1.250 στα 1.600 ευρώ αλλά έκρυψε ότι έχουν παγώσει παράνομα και δόλια τον νόμο 4611 του 2019 ο οποίος έδινε τη δυνατότητα στον ασφυκτιούντα οφειλέτη να χτίσει το ακατάσχετο του τραπεζικού του λογαριασμού μέχρι και τα 4.000 ευρώ! Ο Νόμος 4611/2019 (Άρθρο 130) προέβλεπε έναν προοδευτικό μηχανισμό οικοδόμησης του ακατάσχετου ποσού του τραπεζικού λογαριασμου.
Εάν ένας οφειλέτης είχε ρυθμίσει τα χρέη του και ήταν συνεπής, το ακατάσχετο όριο των 1.250 ευρώ θα αυξανόταν σταδιακά με βάση έναν συντελεστή (πολλαπλασιαστή) επί των δόσεων που πλήρωνε, φτάνοντας θεωρητικά μέχρι και τα 4.000 ευρώ Η διάταξη αυτή του νόμου 4611/2019 , όπως διαδίδουν κυβερνητικές ...πηγές, δεν εφαρμόστηκε στην πράξη λόγω δήθεν τεχνικών δυσκολιών των τραπεζικών συστημάτων και της ΑΑΔΕ, αλλά και των αλλεπάλληλων κρίσεων (πανδημία, ενεργειακή κρίση) που άλλαξαν τις ...προτεραιότητες της οικονομικής πολιτικής.
Είναι ψέμα ότι δήθεν υπάρχουν "τεχνικές δυσκολίες" στην εφαρμογή του 4611 του 2019 αφού η ΑΑΔΕ διαθέτει τα τεχνικά εργαλεία για πολύ πιο σύνθετες διασταυρώσεις, γεγονός που αποδεικνύει ότι η μη ενεργοποίηση του προοδευτικού ακατάσχετου ήταν μια συνειδητή πολιτική και εισπρακτική επιλογή των κυβερνήσεων και όχι ένα απλό τεχνικό κόλλημα.
Αυτό επιβεβαιώνεται και από τον τρόπο που λειτουργεί το σύστημα αναγκαστικής είσπραξης.
Τρείς ουσιαστικά παράγοντες αποτελούν το παρασκήνιο μιας απόφασης που κράτησε το μέτρο «παγωμένο» επί επτά χρόνια: 1. Η προστασία των κρατικών εσόδων και οι πιέσεις των "θεσμών" (έτσι μετονόμασε η "πρώτη φορά αριστερά" τα αρπακτικά της Ε.Ε της ΕΚΤ και του ΔΝΤ). Η απελευθέρωση χρηματικών ποσών έως και 4.000 ευρώ μέσα σε τραπεζικούς λογαριασμούς θα περιόριζε δραστικά τη δυνατότητα του κράτους να τραβάει («τραβάει» αυτόματα με κατασχετήρια) ρευστότητα από τους λογαριασμούς των οφειλετών. Η ΑΑΔΕ αγαπά ιδιαίτερα τις αυτόματες κατασχέσεις εις χείρας τρίτων για να πιάνει τους μηνιαίους εισπρακτικούς στόχους και ένα ακατάσχετο ύψους 4.000 ευρώ για χιλιάδες επαγγελματίες θα στερούσε αυτήν την "χαρά" επίδειξης της ...επιτυχίας των "δημοσιονομικών" τους στόχων ασχέτως αν αυτοί στηρίζονται πάνω σε ανθρώπινα ερείπια.Παράλληλα, οι ευρωπαϊκοί "θεσμοί" (στο πλαίσιο της μετα-μνημονιακής εποπτείας) πίεζαν σταθερά ενάντια σε οποιοδήποτε μέτρο οριζόντιας «χαλάρωσης» των αναγκαστικών μέτρων είσπραξης. 2. Η ισορροπία με το τραπεζικό σύστημα και τα Funds.
Ο νόμος του 2019 αφορούσε τις κατασχέσεις από τη Φορολογική Διοίκηση.
Ωστόσο, αν ένας λογαριασμός «οχυρωνόταν» με ακατάσχετο έως 4.000 ευρώ, αυτό θα δημιουργούσε ένα νομικό και πρακτικό ανάχωμα που θα επηρέαζε εμμέσως και τις διεκδικήσεις των ιδιωτών (τραπεζών και εταιρειών διαχείρισης απαιτήσεων/funds). Η διατήρηση του χαμηλού ορίου (1.250 ευρώ) άφηνε απροστάτευτο οποιοδήποτε επιπλέον ποσό, διευκολύνοντας τις κατασχέσεις και την πίεση προς τους δανειολήπτες να συμβιβαστούν ή να οδηγηθούν σε ρευστοποίηση περιουσίας. 3. Το «κρυφό πάγωμα» αντί της επίσημης κατάργησης Αν μια κυβέρνηση καταργούσε ρητά τις κοινωνικές προβλέψεις του Ν.4611 του 2019 με νέο νόμο, όπως π.χ τη δυνατότητα «χτισίματος» του ακατάσχετου ποσού στον τραπεζικό λογαριασμό του οφειλέτη , θα αντιμετώπιζε τεράστιο πολιτικό κόστος, καθώς θα κατηγορούνταν ότι αφαιρεί ένα φιλολαϊκό μέτρο προστασίας των συνεπών οφειλετών.
Η επιλογή να παραμείνει ο νόμος ενεργός στα χαρτιά αλλά ανενεργός στην πράξη (μέσω της μη έκδοσης των τελικών λειτουργικών εγκυκλίων και της μη ενσωμάτωσης στο λογισμικό των οικονομικών αρχών) επέτρεπε τη συντήρηση μιας ψευδαίσθησης προστασίας, χωρίς όμως να παρέχεται αυτή στην πραγματικότητα.
Η σκοπιμότητα της σημερινής αύξησης στα 1.600 ευρώ Η σημερινή απόφαση για οριζόντια αύξηση στα 1.600 ευρώ αποτελεί ουσιαστικά την παραδοχή της πλήρους εγκατάλειψης του νόμου του 2019.
Αντί το κράτος να επιτρέψει τη σταδιακή προστασία έως τα 4.000 ευρώ για όσους είναι συνεπείς, προτιμά να δώσει μια μικρή, ελεγχόμενη αύξηση (350 ευρώ επιπλέον). Με αυτόν τον τρόπο "κλείνει" επικοινωνιακά το μέτωπο των αντιδράσεων για την ακρίβεια.
Διατηρεί το «ταβάνι» της προστασίας πολύ χαμηλά (στα 1.600 ευρώ αντί για 4.000 ευρώ), διασφαλίζοντας ότι η μεγάλη μάζα των καταθέσεων των οφειλετών παραμένει εκτεθειμένη σε κατασχέσεις υπέρ του Δημοσίου και των funds. Από Tasos Karellas
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους