Τι συμβαίνει όταν η σωματική βία που ασκεί ο αντίπαλος συναντά την ψυχική βία που ασκεί ο σύντροφος; Πώς το κράτος και το κόμμα συνωμοτούν για να καταστρέψουν τον άνθρωπο;

Πλήρες Κείμενο:

Τι συμβαίνει όταν η σωματική βία που ασκεί ο αντίπαλος συναντά την ψυχική βία που ασκεί ο σύντροφος; Πώς το κράτος και το κόμμα συνωμοτούν για να καταστρέψουν τον άνθρωπο; | Στέφανος Σαράφης, Μετά τη Βάρκιζα, Επικαιρότητα, Αθήνα, 1979, σελ. 18-19: | «Ορισμένες ακρότητες οφείλονταν σ’ ένα αίσθημα κατωτερότητας γιατί είχε υπογράψει δήλωση, την εποχή της δικτατορίας Μεταξά, και την ουζοποσία.

Στις 6 Νοέμβρη 1943 στην Καλή Κώμη (Παλιοχώρι) της Αργιθέας Θεσσαλίας άκουσα ένα ή δύο πυροβολισμούς.

Πετάχθηκα έξω και είδα παρακάτω στο προαύλιο της εκκλησίας τον Άρη που έδερνε έναν τσέλιγγα.

Πήγα εκεί και ο Άρης μόλις με είδε άφησε τον τσέλιγγα.

Πήρα τον Άρη, απομακρυνθήκαμε κάπως και τον ρώτησα ποιος πυροβόλησε.

Μου απάντησε ότι αυτός πυροβόλησε ένα χωρικό ύποπτο Σ’ ερώτησή μου γιατί έδερνε τον τσέλιγγα μ’ απάντησε ότι του ζήτησε μερικά πρόβατα για το συσσίτιο από κείνα που είχε ξεκαθαρίσει για πούλημα και αρνήθηκε.

Σε παρατήρησή μου πως δεν ήταν σωστό αυτός καπετάνιος του Γενικού Στρατηγείου να δέρνει ανθρώπους , μ’ απάντησε με θυμό, ότι ο Μανιαδάκης δε σου ’βαλε εσένα πιπεριά στον πισινό.

Επειδή σου φέρθηκε σένα έτσι ο Μανιαδάκης, πρέπει και συ να φέρνεσαι με ανάλογο τρόπο; του απάντησα.

Γι’ αυτό ήρθαμε εδώ πάνω ν’ αντικαταστήσουμε το Μανιαδάκη; Ο Άρης ηρέμησε και ύστερα από λίγες στιγμές, μου είπε.

Έχεις δίκιο αλλά δεν ξέρεις τι μου κόστισαν μένα τα βασανιστήρια του Μανιαδάκη». | Μάριον Σαράφη, «Ο Σαράφης της Αντίστασης και της πολιτικής», Το Βήμα, 22.02.1981: | «Τα βασανιστήρια δεν απέβλεπαν στην εξασφάλιση πληροφοριών, όσο στον εξαναγκασμό να αποκηρύχνουν (οι βασανιζόμενοι) τις πεποιθήσεις τους.

Τα θύματα υποχρεώνονταν να υπογράφουν τις περιώνυμες "δηλώσεις μετανοίας", κι αυτό δεν ήταν αρκετό.

Τα μέλη του ΚΚΕ αιφνιδιάστηκαν και πολλοί υπόγραψαν. Το ΚΚΕ επέτεινε τη συμφορά με τη στάση που κράτησε απέναντί τους.

Αντί να αναγνωρίσει πως καθένας έχει τα δικά του προσωπικά προβλήματα και το δικό του όριο αντοχής, τον διάγραφε και τον κατάγγελλε, εμπλουτίζοντας το λεξιλόγιο μ’ ένα καινούργιο υβριστικό επίθετο – του δηλωσία.

Μια τέτοια αποκήρυξη από κόμμα είχε διαφορετικές επιπτώσεις σε διάφορους χαρακτήρες.

Οι ασθενέστεροι γίνονταν πιο ευάλωτοι από τις παραπέρα πιέσεις της Ασφάλειας, αποδείχνοντας τη μετάνοιά τους με συνεργασία μαζί τους.

Οι ισχυρότεροι όμως στον χαρακτήρα αυτοαπομονώνονταν, κλείνονταν μέσα στον εαυτό τους, φουντώνοντας τη δίψα τους για εκδίκηση.

Ένοιωθαν πως μόνο έτσι θα μπορούσαν να "πατσίσουν" ξεπλένοντας κάπως την ατίμωσή τους.

Σε κάθε μια απ’ αυτές τις περιπτώσεις, χωρίς εξαίρεση, ο Στρατηγός έβρισκε στο φάκελλο του καταδικασμένου κι αναφορά σε δήλωση μετανοίας, που είχε κάνει στη Μεταξική περίοδο.

Δεν ήξερα πραγματικά τι να κάνω, μου έλεγε.

Δεν ήξερα πώς να κρίνω αυτούς τους ανθρώπους: ήταν πρόδηλο πως είχαν υποστεί ψυχολογική βλάβη.

Γι’ αυτό και είχε την τάση να μετατρέπει τις ποινές, πάντα εξαιρετικά ευαίσθητος στο γεγονός ότι ο ίδιος δεν είχε υποστεί ποτέ του βασανιστήρια. Τα δύο κακά ποτέ δεν κάνουν ένα καλό, αλλά η βία στα σίγουρα γεννάει τη βία».

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους