‼️Πειθαρχικά στα Χανιά: η εφαρμογή ενός προαναγγελθέντος σχεδίου της κυβέρνησης Μητσοτάκη — Να τελειώνει με τη μεταπολίτευση ✒️Μυρτώ Πασχαλίδη – Μέλος του ΠΣ της ΛΑΕ-ΑΑ ⁉️Για ποιο λόγο η Ντόρα...
‼️Πειθαρχικά στα Χανιά: η εφαρμογή ενός προαναγγελθέντος σχεδίου της κυβέρνησης Μητσοτάκη — Να τελειώνει με τη μεταπολίτευση ✒️Μυρτώ Πασχαλίδη – Μέλος του ΠΣ της ΛΑΕ-ΑΑ ⁉️Για ποιο λόγο η Ντόρα Μπακογιάννη, η Νίκη Κεραμέως, και άλλα κυβερνητικά στελέχη έχουν ασχοληθεί ανά καιρούς με το Πολυτεχνείο Κρήτης ; Για απαντήσουμε αυτό το ερώτημα θα πρέπει να σταθούμε στο εξής: Την Τρίτη 9 Ιουνίου 4 φοιτητές του Πολυτεχνείου Κρήτης καλούνται σε πειθαρχική ακρόαση.
Αν και το κλειδί της απάντησης μας κρύβεται στις επίμονες προσπάθειες μερίδας του Πολυτεχνείου Κρήτης να εφαρμόσουν πειθαρχικές διώξεις, το συγκεκριμένο γεγονός δεν είναι «μια από τα ίδια». Είναι η πρώτη πειθαρχική ακρόαση καθαρά για συνδικαλιστική δράση σε πανεπιστήμιο κατά την περίοδο της μεταπολίτευσής. ⁉️Ποια είναι όμως η «αξιόποινη πράξη» για την οποία καλούνται σήμερα σε ακρόαση οι φοιτητές; Στις 12 Φεβρουαρίου 2025, καθηγητής των Ηλεκτρολόγων υποβάλλει καταγγελία κατά φοιτητών απαιτώντας την έναρξη πειθαρχικής διαδικασίας και ζητάει την επιβολή ποινής απώλειας ενός εξαμήνου — με το μέτρο των διαγραφών να ξεκινάει να εφαρμόζεται στις 5ετείς σχολές από το ακαδημαϊκό έτος 2026-2027! Σύμφωνα με την καταγγελία, το μεγάλο «αδίκημα» που διέπραξαν οι φοιτητές ήταν ότι, κατά τη διάρκεια διαλείμματος της διάλεξής του, επιχείρησαν να ενημερώσουν τους συμφοιτητές τους για την επερχόμενη συγκέντρωση της 28ης Φεβρουαρίου 2025 ενάντια στη συγκάλυψη του εγκλήματος των Τεμπών.
Μια ανακοίνωση που, τελικά, δεν ολοκληρώθηκε ποτέ, εξαιτίας της παρέμβασης του ίδιου με φωνές.
Εξάλλου, ο συγκεκριμένος καθηγητής είχε αποδείξει πολλάκις το μένος του απέναντι στο φοιτητικό κίνημα, με συνεχείς δημόσιες, καθ’ έδρας, επιθέσεις ενάντια σε αγωνιστικές αποφάσεις των Φοιτητικών Συλλόγων, και ειδικά του Φοιτητικού Συλλόγου Πολυτεχνείου Κρήτης, ενώ η συστηματικότητα της στάσης του αποδεικνύεται και από τις διαρκείς προσβολές και τη στοχοποίηση του πρωτοπόρου αγωνιστικού τμήματος του φοιτητικού κινήματος, των ΕΑΑΚ.
Πολύ περισσότερο αποκαλυπτικό είναι ότι αυτή τη φορά δεν χρειάστηκαν κανένα πρόσχημα που να προσομοιάζει στο αφήγημα περί «ανομίας» στα Πανεπιστήμια.
Οι φοιτητές αντιμετωπίζονται σαν εγκληματίες, απλά και μόνο, γιατί έκαναν την πιο κοινή συνδικαλιστική πρακτική: ενημέρωσαν τους συμφοιτητές για το έγκλημα των Τεμπών, ως εκλεγμένα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου του Φοιτητικού τους Συλλόγου.
Η απόπειρα πειθαρχικής δίωξης για μια ανακοίνωση σε διάλειμμα μαθήματος γίνεται ακόμα πιο εξοργιστική αν σκεφτούμε πότε και για ποιο θέμα έγινε.
Λίγο μετά τη δημοσίευση των ανατριχιαστικών ηχητικών των θυμάτων του εγκλήματος των Τεμπών, η λαϊκή αγανάκτηση και οργή είχε χτυπήσει κόκκινο για τις απόπειρες συγκάλυψης από την κυβέρνηση Μητσοτάκη.
Αυτή η οργή και αγανάκτηση εκφράστηκε εκρηκτικά στις 28 Φλεβάρη, με εκατομμύρια ανθρώπους να βγαίνουν στους δρόμους σε όλη τη χώρα και συγκεντρώσεις να πραγματοποιούνται ακόμα και σε μικρά χωριά στις εσχατιές της Ελλάδας.
Τι είδους άνθρωπος θα κινούσε πειθαρχική διαδικασία, μέσα σε ένα τέτοιο κοινωνικό περιβάλλον, απέναντι σε φοιτητές που καλούσαν τους συμφοιτητές τους σε αγώνα για να μην υπάρξουν κι άλλοι νεκροί από το έγκλημα των ιδιωτικοποιήσεων και για να μη συγκαλυφθούν οι ευθύνες για τους 57 νεκρούς των Τεμπών, όπου ανάμεσά τους βρίσκονταν και φοιτητές; Σίγουρα όχι κάποιος που θέλει να αποκαλείται πανεπιστημιακός δάσκαλος ή, πολύ περισσότερο, δάσκαλος της νεολαίας. 🔶️Οι μάσκες έπεσαν Η εξέλιξη αυτή δεν μπορεί παρά να αφορά το σύνολο της κοινωνίας.
Αλλά και να αφορά το σύνολο του αγωνιζόμενου κόσμου και της Αριστεράς.
Πρόκειται για μια τομή στους χώρους του πανεπιστημίου και ουσιαστικά συνιστά αντισυνταγματική εκτροπή.
Οι αγώνες του λαϊκού και του νεολαιίστικου κινήματος, με αποκορύφωμα την εξέγερση του Πολυτεχνείου, έχουν κατοχυρώσει τις συνδικαλιστικές ελευθερίες. Στο Πολυτεχνείο Κρήτης διαμορφώνεται ένα σύμπλεγμα καθηγητών και φοιτητών σε ρόλο καταδοτών, με κατάληξη τη λειτουργία φοιτητοδικείων.
Έτσι ανασυστήνεται ένα σύγχρονο σπουδαστικό της ασφάλειας, στα πρότυπα του μετεμφυλιακού κράτους, όπου οι αντιφρονούντες του «καθεστώτος» θα τιμωρούνται παραδειγματικά.
Είναι σαφές ότι η έναρξη πειθαρχικής διαδικασίας στο Πολυτεχνείο Κρήτης δεν συνιστά ένα τυχαίο γεγονός, αλλά μια σχεδιασμένη πειραματική απόπειρα στοχοποίησης της συνδικαλιστικής δράσης στα Πανεπιστήμια.
Ο διακηρυγμένος στόχος της κυβέρνησης Μητσοτάκη να τελειώνει με τη μεταπολίτευση και τα «προνόμιά» της, έχει ως βασικό συστατικό την ένταση της καταστολής και την εμπέδωση του αυταρχισμού.
Και τα Πανεπιστήμια βρίσκονται στο κέντρο αυτής της στόχευσης.
Γιατί παρά τη συντηρητική ιδεολογική και πολιτική μετατόπιση, παρά τις ήττες του εργατικού κινήματος, παρά την έλλειψη κοινωνικής και, κυρίως, πολιτικής αντιπολίτευσης, έχουν καταφέρει να παραμένουν ο πιο μαζικός χώρος συλλογικής οργάνωσης και αγώνων.
Πώς λοιπόν υλοποιείται αυτή η στρατηγική; Με την εφαρμογή μέτρων προληπτικής καταστολής, όπως το φόβητρο των πειθαρχικών ή ακόμα και την εγκατάσταση συστημάτων μαζικής επιτήρησης και παρακολούθησης της καθημερινής ζωής των Πανεπιστημίων, στο πλαίσιο των περίφημων σχεδίων ασφαλείας.
Η περίπτωση του Πολυτεχνείου Κρήτης, με την επίμονη προσπάθεια εφαρμογής των πειθαρχικών διώξεων με μπροστάρηδες κάθε φορά τον ίδιο πρόθυμο, αντιδραστικό κύκλο καθηγητών, αναδεικνύει την κομβική σημασία που έχει για την κυβέρνηση η εφαρμογή του μέτρου των πειθαρχικών.
Το μέτρο των πειθαρχικών ως μέτρο πειθάρχησης και οριοθέτησης των διεκδικήσεων έχει δοκιμαστεί και σε άλλους χώρους.
Τέτοια παραδείγματα είναι το κυνήγι καθηγητών της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, που αρνούνται να εφαρμόσουν το άδικο μέτρο της αξιολόγησης, η αυστηροποίηση του πειθαρχικού δικαίου των δημόσιων υπαλλήλων, ή ακόμα και η ποινικοποίηση των μαθητικών κινητοποιήσεων.
Χαρακτηριστικό είναι και το παράδειγμα της πρόσφατης ιστορίας και πάλι στα Χανιά, αυτή τη φορά στο Μουσικό Λύκειο, όπου ολόκληρο το 15μελές θα συρθεί στα δικαστήρια επειδή πραγματοποίησαν κατάληψη συμπαράστασης στον απεργό πείνας Πάνο Ρούτσι.
Όμως στην Κρήτη, και ειδικά στα Χανιά, υφίστανται ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που φωτίζουν και εξηγούν τις αιτίες για την ένταση της κατασταλτικής επίθεσης. Τα Χανιά, όντας γενέτειρα του Πρωθυπουργού, αλλά και μερίδα του Πολυτεχνείου Κρήτης, δεν θα μπορούσαν να μη διατηρούν παραδοσιακούς στενούς δεσμούς με κυβερνητικά στελέχη της Νέας Δημοκρατίας.
Λίγα πράγματα μπορεί να πει κανείς όταν η πραγματικότητα μιλάει από μόνη της: ο πρώην Πρύτανης του Πολυτεχνείου Κρήτης, Β. Διγαλάκης, ανταμείφθηκε για την πίστη του στην οικογένεια και την κυβέρνηση με τη θέση του Υφυπουργού Παιδείας, γυρίζοντας μάλιστα το προεκλογικό σποτάκι του μέσα στο Πολυτεχνείο μαζί με ΔΑΠίτες.
Επιπλέον, για αρκετό καιρό, ο γραμματέας της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ Πανελλαδικά προερχόταν από το Πολυτεχνείο Κρήτης, αλλά και, συχνά πυκνά, στελέχη της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ Πολυτεχνείου Κρήτης κάνουν το ντεκόρ σε φωτογραφήσεις μελών της κυβέρνησης ή βγαίνουν φωτογραφίες μαζί τους, χτίζοντας το «βιογραφικό» τους.
Απαραίτητο κομμάτι της εξίσωσης είναι το «αναπτυξιακό» σχέδιο της κυβέρνησης συνολικά για το νησί, που όψεις του είδαμε στο αστυνομοκρατούμενο συνέδριο του Economist στα Χανιά, πριν 2 εβδομάδες, παρουσία του ίδιου του Μητσοτάκη.
Ο υπερτουρισμός, η ενίσχυση της παρουσίας του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ, και η επιχειρηματική εκμετάλλευση του φυσικού πλούτου, με την Κρήτη να διατίθεται για «μπαταρία» ΒΑΠΕ, αλλά και, εσχάτως, για κέντρο πλήθους ενεργοβόρων και υδροβόρων Data Centers, είναι τα ρητά διατυπωμένα σχέδια για τον τόπο.
Πώς θα μπορούσαν λοιπόν, με τέτοιο background, να μην κάνουν ό,τι περνάει από το χέρι τους για να εφαρμοστεί η κυβερνητική στρατηγική; Το Μητσοτακέικο θέλει να λειτουργεί στα Χανιά σαν κράτος εν κράτει, όπου οι τοπικοί άρχοντες θα παραγγέλνουν πειθαρχικά κατά το δοκούν.
Οποιαδήποτε μορφή αντίδρασης αποτελεί παραφωνία που πρέπει να κατασταλεί.
Γι’ αυτό και έχουν επιδοθεί σε μια ανελέητη επίθεση εναντίον της πιο αγωνιστικής μερίδας της πόλης, τη νεολαία και τους φοιτητές. 🔶️Επειδή η δύναμη της αλήθειας είναι μεγάλη, αξίζει να σταθούμε στα γεγονότα που από μόνα τους είναι άκρως αποκαλυπτικά. ‼️Το διαρκές κυνήγι φοιτητών — ένα οργανωμένο σχέδιο Δεν είναι η πρώτη φορά που στο Πολυτεχνείο Κρήτης επιδιώκουν να εφαρμόσουν την κυβερνητική ατζέντα με παρόμοιο τρόπο.
Εν συντομία, η ιστορία ξεκινάει ήδη από το 2022. Η Νέα Δημοκρατία επιδεικνύει πυγμή απέναντι στο φοιτητικό κίνημα με τον νόμο Κεραμέως – Χρυσοχοΐδη.
Μικρή μερίδα του πιο αυταρχικού μπλοκ καθηγητών στη σχολή Ηλεκτρολόγων Μηχανικών του Πολυτεχνείου Κρήτης, πατώντας στο έδαφος αυτό και λειτουργώντας ως εμπροσθοφυλακή της κυβερνητικής αναδιάρθρωσης, εξαπολύει απειλές για πειθαρχικές διώξεις με πρόσχημα μια αφίσα.
Μετά από μαζικές κινητοποιήσεις, το αφήγημα γρήγορα καταπέφτει από τον ίδιο τον τότε Πρύτανη και οι απειλές καταλήγουν κενό γράμμα.
Όμως, η τότε υπουργός Παιδείας, Νίκη Κεραμέως, επιλέγει να παρέμβει και μηνύει 8 φοιτητές του Πολυτεχνείου Κρήτης με ψευδείς κατηγορίες περί αρπαγής, αξιοποιώντας ξανά τη συγκεκριμένη μικρή μερίδα καθηγητών, με μπροστάρη τον κοσμήτορα των Ηλεκτρολόγων Μηχανικών.
Οι αντιδράσεις είναι μεγάλες, εκατοντάδες φοιτητικοί σύλλογοι, αποφάσεις σωματείων και συλλογικών φορέων, και όλα τα πολιτικά κόμματα που διατηρούν στοιχειώδη δημοκρατική αξιοπρέπεια, παίρνουν ξεκάθαρη θέση και το θέμα φτάνει ακόμα και στη Βουλή.
Λίγο καιρό αργότερα, σαν άλλοι Ρέιντζερς, η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ Πολυτεχνείου Κρήτης στήνει σκηνικό έντασης, προκαλώντας με χυδαίες ύβρεις και βιαιοπραγίες εναντίον των φοιτητών της Ενωτικής Πρωτοβουλίας, σχήμα των ΕΑΑΚ.
Μάλιστα η πρώτη ανακοίνωση, σαν έτοιμη από καιρό, εμφανίζεται μόλις λίγη ώρα μετά το γεγονός, δια στόματος Ντόρας Μπακογιάννη! Ακολουθούν, συγχρονισμένα, άλλα κυβερνητικά στελέχη και νυν βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας και στελέχη της στα Χανιά.
Τα μέλη της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ, σαν άλλοι ΕΚΟΦίτες, μηνύουν και καταγγέλλουν μέλη των ΕΑΑΚ, παρουσιάζοντας διαστρεβλωμένη την πραγματικότητα, με σκοπό την εκκίνηση πειθαρχικής διαδικασίας.
Την πειθαρχική ακρόαση αναλαμβάνει αρχικά συγκεκριμένος καθηγητής, όμως λόγω της δημόσια εκφρασμένης εμπάθειάς του απέναντι στα ΕΑΑΚ του Πολυτεχνείου Κρήτης, εξαιρείται.
Την ίδια στιγμή, μέσα από τα όργανα διοίκησης, η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ και η γνωστή μερίδα καθηγητών των Ηλεκτρολόγων «συσφίγγουν» όλο και περισσότερο τις σχέσεις τους και την κοινή τους κατεύθυνση.
Έχει αξία να εντάξουμε το συγκεκριμένο πειθαρχικό στο πλαίσιο της πολιτικής που εφαρμόζει η κυβέρνηση Μητσοτάκη από τη στιγμή της εκλογής της. Η Νέα Δημοκρατία υλοποιεί εδώ και 7 χρόνια μια εμπροσθοβαρή επίθεση ενάντια στο φοιτητικό κίνημα και τη νεολαία.
Για να εξαπολύσει αυτήν την επίθεση, στο Πολυτεχνείο Κρήτης, αλλά και πανελλαδικά στα Πανεπιστήμια, αξιοποιεί τις πιο αντιδραστικές μερίδες καθηγητών.
Χαρακτηριστικό ήταν το παράδειγμα της Πρυτανείας Παπαϊωάννου στο ΑΠΘ, όπου μετέτρεψε το ίδρυμα σε αστυνομοκρατούμενο χώρο και σε πεδίο μάχης, και ανταμείφθηκε με τη θέση του Υφυπουργού Παιδείας.
Καταστολή, βία, αυταρχισμός, χέρι-χέρι με μια σειρά αντιλαϊκών μέτρων είναι η πολιτική της κυβέρνησης, που επιδιώκει να την επιβάλει με τις λιγότερες δυνατές αντιδράσεις.
Σε αυτό το πλαίσιο, η νεολαία αποτελεί πρωταρχικό στόχο.
Το κίνημα νεολαίας, και ειδικά το φοιτητικό κίνημα, έχει υψώσει αντιστάσεις που οδήγησαν σε αναδιπλώσεις την κυβέρνηση, καθιστώντας το μέτωπο της εκπαίδευσης το μοναδικό στο οποίο η Νέα Δημοκρατία και ο Μητσοτάκης καταγράφουν ήττες.
Ταυτόχρονα, όλες οι κινητοποιήσεις αμφισβήτησης της κυβερνητικής πολιτικής των τελευταίων χρόνων πλαισιώθηκαν μαζικά από τη νεολαία.
Η κατεύθυνση αυτή αναπόφευκτα θέτει στο στόχαστρο τα πιο δυναμικά, ριζοσπαστικά και οργανωμένα τμήματα της νεολαίας.
Εκείνα που αναμετρήθηκαν με τον νόμο Κεραμέως-Χρυσοχοΐδη, που αμφισβήτησαν στην πράξη τον νόμο περιορισμού των διαδηλώσεων και τον κατέστησαν ανενεργό, που σήκωσαν στις πλάτες τους τον αγώνα απέναντι στα ιδιωτικά πανεπιστήμια και την υπεράσπιση του Άρθρου 16, που επέμειναν στην υπεράσπιση των Φοιτητικών Συλλόγων απέναντι στην προσπάθεια Κεραμέως να τους υπαγάγει σε κρατικό έλεγχο και να επιβάλει ηλεκτρονικές διαδικασίες, που πρωταγωνίστησαν σε κάθε κινηματική διαδικασία.
Η στοχοποίηση των ΕΑΑΚ από παρακρατικούς μηχανισμούς είναι η άλλη όψη του ίδιου νομίσματος.
Με όποιον τρόπο όμως και αν προσπάθησαν να σπείρουν την τρομοκρατία απέτυχαν, γεγονός που αποτυπώθηκε και στις φετινές φοιτητικές εκλογές, τόσο πανελλαδικά όσο και στο Πολυτεχνείο Κρήτης.
Η κυβέρνηση επιδιώκει να θωρακίσει την πολιτική της με κάθε τρόπο.
Το κυβερνητικό αφήγημα περί «βίας και ανομίας» στα Πανεπιστήμια προσαρμόζεται και εφαρμόζεται ανάλογα με τον ιδιαίτερο συσχετισμό του κάθε ιδρύματος.
Στη μια πλευρά του χάρτη, η στρατηγική αυτή παίρνει την πιο άμεση και άγρια κατασταλτική της μορφή: επαναλαμβανόμενες αστυνομικές επιθέσεις στο ΑΠΘ, η ανεξίτηλη στιγμή της κρότου λάμψης απέναντι σε φοιτητή, η αξιοποίηση παρακρατικών μηχανισμών με στημένες προβοκάτσιες και επιθέσεις, με πιο χαρακτηριστική την επίθεση μια μέρα πριν τις φοιτητικές εκλογές, οι αναίτιες προσαγωγές δεκάδων συνδικαλιστών κ.ά. Ταυτόχρονα, η ίδια πολιτική παίρνει τη μορφή θεσμικής επίθεσης και θωράκισης με την προσπάθεια εφαρμογής πειθαρχικών διώξεων.
Στον αντίποδα όλοι εμείς.
Κάθε αγωνιστική δύναμη, ολόκληρη η Αριστερά, αλλά, τελικά, κάθε άνθρωπος που θέλει να λέγεται δημοκράτης, οφείλουμε να στηρίξουμε, χωρίς ναι μεν αλλά, τους πειθαρχικά διωκόμενους φοιτητές στα Χανιά.
Η υπόθεση αυτή συνιστά απειλή κατά των δημοκρατικών δικαιωμάτων, αλλά και του πλέον στοιχειώδους συνταγματικού δικαιώματος στην ελευθερία έκφρασης, χωρίς παρέμβαση της δημόσιας εξουσίας.
Αφορά την υπεράσπιση του δικαιώματος των φοιτητών να αναπτύσσουν συλλογική δράση και να έχουν συνδικαλιστική οργάνωση, όπως αυτά κατοχυρώθηκαν με αίμα από την εξέγερση του Πολυτεχνείου και αποτυπώθηκαν στο Σύνταγμα της Γ’ Ελληνικής Δημοκρατίας, σε ρήξη με τη μετεμφυλιακή κατάσταση εξαίρεσης.
Και για όσους πιστεύουν ότι ο λαός μπορεί να γίνει ξανά νοικοκύρης στον τόπο του μόνο σε σύγκρουση με την ολιγαρχία και την ευρωπαϊκή επιτροπεία, μέσα από μια ανασυγκροτημένη Αριστερά με μαζική απεύθυνση και ριζοσπαστική κατεύθυνση, η υπεράσπιση της νεολαίας, των αγώνων της και της συλλογικής της οργάνωσης απέναντι στον αυταρχισμό δεν είναι επιλογή· είναι πρώτιστο καθήκον.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους