Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Τα τελευταία χρόνια υποστηρίζω δημοσίως ότι το δίπολο ορθολογισμός-ανορθολογισμός είναι η νέα πολιτική διαιρετική τομή που ενδημεί τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Ευρώπη.

Αποτελεί τοξικό κατάλοιπο των πολλαπλών κρίσεων που περάσαμε σε πυκνό ημερολογιακό χρόνο.

Στο πλαίσιο αυτό η διάκριση «δεξιά - αριστερά» έχει υποχωρήσει, τη στιγμή που ο ανορθολογισμός τέμνει εγκάρσια το σύνολο του πολιτικού φάσματος. «Φιλοξενείται» σε όλα, σχεδόν, τα κόμματα.

Εντέλει ποιος είναι ο ανορθολογικός ψηφοφόρος; Ο ανορθολογικός ψηφοφόρος δεν είναι απαραίτητα αμόρφωτος, ούτε στερείται νοημοσύνης.

Ο ανορθολογικός πολίτης, συνήθως, ψηφίζει.

Δεν απέχει.

Ψηφίζει, όμως, με οργή ή/και απογοήτευση.

Συχνά είναι ένας πολίτης κουρασμένος, θυμωμένος, φοβισμένος ή προδομένος.

Ψηφίζει περισσότερο με το συναίσθημα παρά με το μυαλό.

Αποφεύγει την ανάλυση των δεδομένων.

Διακρίνεται από την ανάγκη να πιστέψει, παρά από τη διάθεση να ελέγξει.

Το βασικό χαρακτηριστικό του ανορθολογικού είναι ότι δεν αναζητεί πάντα την ορθή λύση.

Συμμετέχει στο διάλογο όχι για να «σώσει την αλήθεια», αλλά για να επιβεβαιωθεί.

Ενημερώνεται, κυρίως, από το διαδίκτυο και τα social media.

Προτιμά πηγές πληροφόρησης που επιβεβαιώνουν τα δικά του «πιστεύω». Εγκλωβίζεται δίχως να το αντιληφθεί στα προνομιακά «echo rooms» του διαδικτύου.

Σκρολάρει ακατάπαυστα μέχρι να εντοπίσει ένα reel στο tik tok, στο facebook ή στο Instagram που δικαιώνει όσα ήδη αισθάνεται ή πιστεύει.

Αντιθέτως, δεν χαλαλίζει δευτερόλεπτο σε ό,τι μπορεί να τον φέρει σε γνωστική αντιπαράθεση.

Προτιμά τον πολιτικό που μιλά με απόλυτους όρους από εκείνον που αναγνωρίζει δυσκολίες και αποχρώσεις.

Στο δημόσιο λόγο, ο ανορθολογισμός ενισχύεται όταν η πληροφορία γίνεται θέαμα και η πολιτική μετατρέπεται σε διαρκή συναισθηματική διέγερση.

Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, οι αλγόριθμοι επιβεβαίωσης και η κουλτούρα της στιγμιαίας αντίδρασης δημιουργούν πολίτες που συχνά αντιδρούν πριν σκεφτούν και αποφασίζουν πριν ερευνήσουν.

Όταν οι πολίτες νιώθουν ότι δεν ακούγονται, γίνονται πιο ευάλωτοι σε όσους φωνάζουν πιο δυνατά.

Η δημοκρατία δεν κινδυνεύει μόνον από τους «ολιγάρχες» και τους κακούς ηγέτες.

Κινδυνεύει και όταν η κοινωνία παύει να θεωρεί την κριτική σκέψη και ανάλυση υποχρέωση του πολίτη.

Γιατί χωρίς ορθολογισμό, η ψήφος παύει να είναι εργαλείο κρίσης και γίνεται εργαλείο εκτόνωσης… #εκλογες #κομματα #ορθος_λογος #politics #analysis

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους