Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Αφορμή με τα γενέθλια της Martha Argerich με την εκπληκτική μνήμη, τεχνική και μουσική προσωπικότητα, ας δούμε την πραγματική διαφορά ανάμεσα στη φυσιολογία και την καλλιτεχνική απόδοση.

Στα περισσότερα αθλήματα οι άντρες έχουν βιολογικό πλεονέκτημα σε δύναμη, ταχύτητα και εκρηκτικότητα λόγω μεγαλύτερης μυϊκής μάζας, υψηλότερης τεστοστερόνης, μεγαλύτερης καρδιοαναπνευστικής ικανότητας και διαφορετικής σκελετικής δομής.

Γι' αυτό τα παγκόσμια ρεκόρ των ανδρών είναι συνήθως υψηλότερα από εκείνα των γυναικών.

Στο πιάνο όμως τα πράγματα είναι διαφορετικά.

Παρότι το πιάνο είναι και σωματική δραστηριότητα, δεν ΄΄νικά΄΄ όποιος παράγει τη μεγαλύτερη δύναμη, αλλά όποιος τη χρησιμοποιεί πιο αποτελεσματικά.

Ένας πιανίστας δεν χρειάζεται να σηκώσει 100 κιλά ούτε να τρέξει 100 μέτρα σε 10 δευτερόλεπτα.

Χρειάζεται εξαιρετικό νευρομυϊκό συντονισμό, ακρίβεια χιλιοστού του δευτερολέπτου, οικονομία κινήσεων, ανεξαρτησία δακτύλων και έλεγχο του βάρους ολόκληρου του σώματος.

Ακόμη και σε έργα του Λιστ, του Ραχμάνινοφ ή του Προκόφιεφ, το όριο συνήθως δεν είναι η μυϊκή δύναμη αλλά η τεχνική διαχείριση αυτής της δύναμης.

Γι' αυτό βλέπουμε πιανίστριες όπως η Martha Argerich, η Yuja Wang ή παλαιότερα η Sophie Menter, στις πιο απαιτητικές ερμηνείες, να επιτυγχάνουν ταχύτητες, αντοχή και ηχητική ισχύ που δεν υστερούν καθόλου από εκείνες των κορυφαίων ανδρών πιανιστών.

Ιστορικά υπήρχε η προκατάληψη ότι οι γυναίκες δεν μπορούσαν να ερμηνεύσουν τα μεγάλα ρομαντικά έργα του Λιστ ή του Ραχμάνινοφ λόγω των τεχνικών απαιτήσεών τους.

Σήμερα αυτή η άποψη έχει καταρρεύσει.

Οι διαφορές που ακούμε σε μεγάλους πιανίστες και πιανίστριες αφορούν την αισθητική, την προσωπικότητα και την ερμηνευτική προσέγγιση, όχι κάποιο εμφανές όριο φυσικής ικανότητας.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους