Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Εσείς ακούσατε από τις γιαγιάδες σας τα περίεργα έθιμα της Κύπρου του προηγούμενου αιώνα; Το παιδάκι στο φούρνο; Ας διαβάσουμε όμως τί έχει να πει γί αυτό το έθιμο ο Ιωάννης Ιωνάς στο βιβλίο του «Δεισιδαιμονίες και Μαγεία στη Κύπρο του Χτες», σελ. 240 - 241. «Οι Κύπριοι των προηγούμενων εποχών όταν διαπίστωναν ότι τα δευτερότοκα και τριτότοκα παιδιά τους πέθαιναν μετά τη γέννα, κατέληγαν πάντοτε στο συμπέρασμα ότι υπαίτιο του θανάτου τους ήταν το παιδί που είχε γεννηθεί προηγουμένως.

Έλεγαν χαρακτηριστικά ότι το παιδί αυτό «είχεν την μούγιαν» και ότι «έτρωεν τα αδέρκια του», (έτρωγε τα αδέλφια του). Πολλοί δήλωναν ότι αυτό το άσχημο φαινόμενο οφειλόταν βασικά στο γεγονός ότι το παιδί που προηγήθηκε, ετσιλούσεν, δηλαδή επισκίαζε και «έτρωγε» τα παιδιά τα παιδιά που το ακολουθούσαν.

Η κάθε πληγείσα οικογένεια θεωρούσε ότι το τελευταίο της παιδί ως το παιδί που είχε τη «μούγιαν», και δεν έψαχνε καθόλου πιο πέρα για να βρει οποιονδήποτε άλλο λόγο για τις αποβολές και τους θανάτους.

Για να σταματήσουν αυτό το κακό έκαναν το εξής: Έβαζαν ένα αντικείμενο μέσα στον φούρνο και προσποιούνταν ότι χρειάζονταν τη βοήθεια ενός παιδιού για να μπει μέσα να τους το φέρει.

Μόλις όμως το παιδί εισερχόταν ανυποψίαστο μέσα στον φούρνο, άναβαν ένα κομμάτι θρουμπιού (θυμαριού) ή μαζιού (στοιβής) και το έριχναν μέσα και κοντά στο στόμιο του φούρνου, λέγοντας δυνατά τρεις φορές τη φράση: «ψουμιά, παξιμάθκια τρώεις; Όξα τα εάρκια σου;». (Ψωμιά, παξιμάδια τρώγεις, ή τα αδέλφια σου;). Η όλη δε διαδικασία συνίστατο σε μεγάλη φοβέρα για δήθεν κάψιμο του παιδιού.

Το παιδί μέσα στο φούρνο έπαιρνε οπωσδήποτε μια χωρίς προηγούμενο τρομάρα, και όφειλε ν´απαντήσει: «ψουμιά, παξιμάθκια τρώω τζί όϊ τα αδέρκια μου». (Ψωμιά, παξιμάδια τρώγω και όχι τα αδέλφια μου). Μετά από τη δήλωση του αυτή το παιδί θεωρείτο ότι έπαυε «να έχει μούγιαν» και ότι δεν θα επισκίαζε πλέον τα αδέλφια, που θα έφερνε στο κόσμο η μητέρα του.

Μετά καλείτο να βγει έξω από τον φούρνο, και η μητέρα του το καθησύχαζε με χάδια και λόγια, για να ξεχάσει τη τρομάρα που πέρασε μέσα στον φούρνο.

Μερικοί υποστηρίζουν ότι η «μούγια» μπορούσε να είναι διαπιστώσιμη από την παρουσία ενός μαύρου σημαδιού ανάμεσα στα δύο φρύδια.

Έλεγαν επίσης ότι «μούγιαν» είχαν και οι δησόφρυδοι, δηλαδή εκείνοι που είχαν τα φρύδια τους συνεχώς σουφρωμένα και χαμηλωμένα.

Γί αυτό κατά το παρελθόν, μόλις οι γονείς διαπίστωναν τη παρουσία ενός τέτοιου χαρακτηριστικού πάνω στα παιδιά τους, δεν δίσταζαν να τα περάσουν το συντομότερο από τη δοκιμασία του φούρνου.

Ήταν ένας τρόπος για να είναι σίγουροι ότι τα παιδιά που θα αποκτούσαν αργότερα δεν θα κινδύνευαν να πεθάνουν από τη γέννησης τους λόγω της «μούγιας» του προηγούμενου παιδιού».

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους