Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Δεν θα σωθούμε γιατί θα γίνουμε ποτέ άξιοι. Ο Χριστός θα μάς σώσει! Ότι καλό είναι τού Θεού ότι κακό δικό μου.

Αν δεν γνωρίζει ο άνθρωπος αυτή την αλήθεια χωρίς ταπείνωση όλα μάταια είναι.

Και ο διάβολος ήταν ο πιο φωτεινός Άγγελος και από τον εγωισμό μόνο έγινε διάβολος.

Ο εγωισμός και τον παράδεισο τον κάνει κόλαση.

Η ταπείνωση και την κόλαση την κάνει παράδεισο. * Έναν αιρετικό άνθρωπο ο διάβολος δεν τον πειράζει.

Δεν τον βάζει επιθυμία χρήματος, γυναίκας, κόσμου κ.ά. για να φαίνεται ”άγιος” στα μάτια του κόσμου, ώστε να μπορεί να πλανέψει, όσο το δυνατόν περισσότερους στην αίρεσή του.

Έτσι ακούς πολλούς αιρετικούς να λένε, ότι από τη στιγμή που μπήκαν σε μια αίρεση, μπόρεσαν να κόψουν κάποια πάθη τους π.χ. χαρτοπαιξία, κάπνισμα, πορνεία κ.ά. Γίνανε αιρετικοί και δεν τους πολεμάει άλλο ο διάβολος με τα πάθη τους.

Γιατί άμα είσαι αιρετικός, δεν είναι ανάγκη να είσαι για παράδειγμα και πόρνος, αφού η αίρεση αρκεί να σε κολάσει.Και εμφανίζεται αυτός στον κόσμο ως άγγελος, ως αρνάκι, ενώ στην ουσία είναι ένας αρνητής της πίστεως και του Χριστού και είναι από τώρα κολασμένος. + Ιεροκήρυκος Δημητρίου Παναγοπούλου * Στην κόλαση θα δείς πολλούς και διαφόρους, προσευχόμενους, ελεήμονες, μόναχούς, ιερείς, εγκρατείς, παρθένους.

Στην κόλαση δεν θα δείς ταπεινούς.

Οι ταπεινοί γεμίζουν τον παράδεισο! + Άγιος Τύχων ο Αγιορείτης. * Μια παρθένος πήγε στον Αββά Παμβώ και του λέγει: «Αββά, εγώ νηστεύω πολύ και τρώω ανά επτά ημέρες.

Κάνω και διάφορες άλλες ασκήσεις.

Έχω αποστηθίσει τη Πάλαια και Καινή Διαθήκη.

Τί μου υπολείπεται ακόμη να πράξω, ώστε να φθάσω στην τελειότητα;» Ο σοφός γέροντας της λέει: Παιδί μου, όταν κανείς σε βρίσει, σε χλευάσει, σου φαίνεται μέσα σου σαν να σε επαινεί; – Όχι.. – Όταν σε επαινεί κάποιος, σου φαίνεται μέσα σου σαν να σε βρίζει; – Όχι Αββά… – Άντε παιδάκι μου πήγαινε, λέει, και τίποτα δεν έχεις κάνει μέχρι τώρα… (Περί εγωισμού. + Γέροντας Εφραίμ Φιλοθεϊτης.) * ''Νομίζω ὅτι θά λυπηθῆ ὁ διάβολος, πού δέν μᾶς ἀρέσει ὁ χριστιανισμός πού προωθεῖ, ἀλλά τί νά γίνῃ; Δέν μπορεῖ κανείς νά ἀρέσῃ εἰς αὐτόν, ὅταν θέλῃ νά ἀρέσῃ στόν Θεόν! Ὡραῖα περιγράφει ὁ ἅγιος Συμεών ὁ νέος Θεολόγος πῶς ὁ σατανᾶς βοηθεῖ εἰς τήν προσευχήν καί στά καλά ἔργα ὡρισμένων…'' + π. Ἰωάννης Ρωμανίδης * Ο διάβολος δε φοβάται ούτε την εξυπνάδα μας, ούτε τις γνώσεις μας.

Έχει περισσότερες.

Ούτε τις αρετές μας φοβάται, έχει περισσότερες.

Μία δεν έχει κι αυτή τον σκοτώνει και με αυτήν σωζόμαστε.

Ποιά αρετή δεν έχει, κι αυτή τον σκοτώνει; Η ταπείνωση.

Μιά φορά κατάφερα κάτι και πάω όλο καμάρι στον γέροντά μου.

Μόλις με είδε εκείνος κατάλαβε ότι κάποια πεπονόφλουδα πάτησα, και πριν προλάβω να του πω πολλά πολλά μου λέει: Γιατί να καυχηθούμε εμείς άνθρωπε μου; Για τι πράγμα να περηφανευτούμε; Επειδή νηστεύουμε; Τρώμε λίγο; Ο διάολος νηστεύει πιο πολύ από μας, δεν τρώει ποτέ.

Επειδή αγρυπνάμε, ξυπνούμε την νύχτα; Κοιμόμαστε λίγο; Ο διάολος ξαγρυπνά πιο πολύ από εμάς, δε κοιμάται ποτέ.

Επειδή εγκρατευόμαστε; Παρθενεύουμε και είμαστε καθαροί; Ο διάβολος είναι πιο παρθένος από εμάς.

Γιατί και να θέλει να πορνεύσει δε μπορεί, είναι πιο παρθένος από μας, δεν έχει σώμα.

Καί μου έπεσαν τα αυτιά.

Ό,τι αρετές και να αποκτήσουμε τις έχει και ο διάολος.

Όσες αρετές και να αποκτήσουμε, τις αρετές που είχε ο διάβολος όταν ήταν αρχάγγελος, δε θα τις αποκτήσουμε ποτέ.

Και όλες πήγανε χαμένες, γιατί; Γιατί του έλλειπε μία.

Αυτήν θα κοιτάξουμε να αποκτήσουμε αυτήν την μία αρετή για να σωθούμε. (Την ταπείνωση.) Καί να έχετε τον νού σας! Μη νομίζετε ότι ο διάβολος μας πολεμά μόνο με αμαρτήματα, μας πολεμά με αρετές πιο πολύ παρά με αμαρτήματα.

Τα αμαρτήματα τα βλέπουμε, μπορούμε να τα αποφύγουμε, αλλά τις αρετές μας τις αγωνιζόμαστε να τις αποκτήσουμε.

Λέει ένας άγιος της εκκλησίας: “Θέλεις να νηστεύεις, σε βοηθάει ο διάβολος, θέλεις να κάνεις ελεημοσύνες, σε βοηθάει ο διάβολος, να κτίσεις εκκλησίες, σε βοηθάει ο διάβολος, γιατί σε βοηθάει; Γιατί ξέρει, ότι με όλα αυτά που καταφέρνουμε μπορεί να μας ρίξει στην υπερηφάνεια και να πάνε όλα χαμένα”. Θα έχουμε λοιπόν αυτήν την αρετή που δεν έχει ο διάβολος, θα είμαστε ταπεινοί.

Αυτό ακριβώς έκανε ο Χριστός και τι λέει η Γραφή; «Εταπείνωσε εαυτόν γινόμενος υπήκοος μέχρι θανάτου, έκλινε ουρανούς και κατέβη». Θα γίνουμε ταπεινοί, θα μάθουμε να έχουμε ταπεινό φρόνημα.

Να ταπεινοφρονούμε, να μην ταπεινολογούμε.

Όχι στα λόγια.

Στο φρόνημα ταπεινό, σκέψη ταπεινή, και σκέψη ταπεινή θα πει να μην θεωρούμε τους άλλους κατώτερους από εμάς, να μη θεωρούμε τον εαυτό μας τόσο σπουδαίο.

Θα βλέπουμε ότι έχουμε κάποιο καλό, θα λέμε: “ο Θεός μου το έδωσε”. Έχουμε χαρίσματα; “ο Θεός μου τα έδωσε”. Κάνουμε κάτι καλό; Θα το κάνουμε βέβαια με τη βοήθεια του Θεού.

Αμέσως θα φυλαγόμαστε, θα βάζουμε μία ασπίδα, θα τα ρίχνουμε όλα στον Θεό.

Ότι χάρις σε Εκείνον τα καταφέρνουμε. Κι έτσι φυλάμε την ταπείνωσή μας και δεν πέφτουμε σε υπερηφάνεια. (Απόσπασμα ομιλίας + γέροντας Νίκων)

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους