Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Οι Αλβανοί προφανώς είναι περισσότερο από εμάς συνδεδεμένοι με τη γη τους και την φύση τους.

Δεν έχουν γίνει ακόμη τόσο αναπτυγμένοι ώστε να αποκοπούν.

Εμείς προφανώς έχουμε εκμαυλιστεί από την μακροχρόνια έκθεσή μας στον καπιταλισμό, γι' αυτό είμαστε μόνο φιγούρα, πατριδοκαπηλεια και φαντασιακό καταστροφικής αναπτυξιολαγνείας.

Πάντως όλον αυτό τον καιρό που οι αγροτικές εργασίες είναι πάρα πολλές και πολλών ειδών, που δεν μας φτάνει η μέρα να ασχοληθούμε με όλα, που έχουν τόση φροντίδα τα φυτά, τα ζωντανά, τα δέντρα, η καλλιέργεια και η παραγωγή, αναλογίζομαι πώς τα κατάφερναν οι παλαιότεροι άνθρωποι, που δεν είχαν όλα αυτά τα τεχνολογικά μέσα και το πετρέλαιο.

Τώρα βάζουμε καύσιμο στο μηχάνημα, πατάμε κουμπιά και κάνουμε χορτοκοπη, πότισμα, όργωμα, φυσούνα, μεταφορές, πριονισμα, τα πάντα.

Συν του ότι παίρνουμε οι περισσότεροι τα φυντάνια και τα δεντρύλια έτοιμα, δεν τα φτιάχνουμε οι ίδιοι από σπόρο.

Μέχρι μια γενιά πριν όμως, οι άνθρωποι έπρεπε να τιθασεύουν τη φύση γύρω τους και να καλλιεργούν τη γη, έχοντας μόνο τα χέρια τους και κάποια απλά εργαλεία, καθώς και τη δύναμη κάποιων μεγάλων ζώων.

Επίσης έπρεπε να σπέρνουν, να αλωνιζουν, να λιχνίζουν για να φάνε οι ίδιοι και τα ζωντανά που είχαν για βοηθούς.

Δουλειές τόσες πολλές και τόσο δύσκολες, που δεν μπορεί να τις διανοηθεί ο σημερινός αγρότης, πόσω μάλλον ο άνθρωπος που δεν ζει, ούτε εργάζεται στη φύση και που δεν είναι αναγκασμένος να καλλιεργήσει την τροφή του για να ζήσει.

Με άλλα λόγια σήμερα παριστάνουμε τους αγρότες με όλη αυτή την τεχνολογική βοήθεια, που έχουμε αλλά σε ένα πολιτισμικό κραχ, θα αποδειχθούμε ολίγιστοι και εντελώς ανεπαρκείς για πολλά.

Κάτι ανάλογο συμβαίνει και στον κόσμο των συγγραφέων.

Σήμερα, που όλα είναι εύκολα, αφού ο καθένας μπορεί να πάρει ένα λάπτοπ και να γράψει, με τεχνητή νοημοσύνη ή χωρίς, μετά να διαθέσει ένα ποσό και να κυκλοφορήσει ένα βιβλίο με "εκδότη" ή χωρίς, παριστάνουμε τους συγγραφείς και τους ποιητές.

Τόσο που έχω την αίσθηση πως έχουμε γίνει πολύ περισσότεροι από τους αγρότες.

Τουλάχιστον αν αρχίσουμε όλοι να τρώμε λέξεις, ποιήματα, διηγήματα και νουβέλες ολόκληρες στην καθισιά μας οι πιο λαίμαργοι, μπορεί να φτάσουμε και στο σημείο να μην έχουμε πια ανάγκη την αγροτική παραγωγή, κατά συνέπεια ούτε τους φυσικούς πόρους, οπότε ίσως σε αυτή την περίπτωση είμαστε πολύ μπροστά ως λαός από τους Αλβανούς και γι'αυτό δεν αντιδρούμε στην εκποίηση της χώρας μας.

Στη φωτογραφία: πότισμα τα νέα δεντρύλια, που φύτεψα μετά την περσινή πυρκαγιά.

Δεν θέλω ούτε να σκέφτομαι με τι κόπους θα τα πότιζα αυτά αλλά και τον μπαξέ αν ζούσα μια γενιά πριν ( ίσως και κάποιες γενιές αργότερα...).

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους