Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΘΩΜΑΣ: Μαρίνα… Πώς έμπλεξες έτσι; ΜΑΡΙΝΑ: Στην αρχή… ήταν τέλειος. Λουλούδια κάθε μέρα! «Πριγκίπισσά μου»… Μόνο για μένα. Δείπνα. Ταξίδια.

Μου έλεγε ότι είμαι το πιο όμορφο πράγμα που είδε στη ζωή του.

Με έκανε να πιστεύω ότι… είμαι τα πάντα.

Και μετά… έγινα τίποτα. `Αρχισε να με διορθώνει. ΘΩΜΑΣ: Σε τι; ΜΑΡΙΝΑ: Σε όλα.

Πώς μιλάω.

Πώς ντύνομαι.

Πώς φέρομαι.

Πώς περπατάω.

Με ποιους μιλάω... ΘΩΜΑΣ: Και μετά; ΜΑΡΙΝΑ: Μετά άρχισε να θυμώνει. ΘΩΜΑΣ: Γιατί; ΜΑΡΙΝΑ: Για τα πάντα! Λίγο στην αρχή… Ένα ποτήρι που έσπασε, ένα πιάτο που γλίστρησε.

Για πράγματα που δεν καταλάβαινα.

Γιατί άργησα δέκα λεπτά.

Γιατί γέλασα με κάποιον.

Γιατί φόρεσα ένα φόρεμα κοντό που δεν του άρεσε... ΘΩΜΑΣ: Και μετά; ΜΑΡΙΝΑ: Φωνές, βρισιές, ξύλο... ΘΩΜΑΣ: Και μετά; ΜΑΡΙΝΑ: Και μετά συγγνώμες... (Από το θεατρικό μου “ΝΟΥΜΕΡΟ 21”)

———————————————————— Το μοτίβο είναι σχεδόν πάντα το ίδιο.

Πάντα μια κακοποίηση ξεκινά με υποτιθέμενες πράξεις αγάπης, πράξεις λατρείας, που μια στερημένη ψυχή αδυνατεί να ερμηνεύσει. Μια στερημένη ψυχή είναι τυφλή και δε βλέπει. Δεν μπορεί να δει…

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους