Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΝΑ ΠΡΟΛΑΒΟΥΜΕ ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΚΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ... «Αυτός είναι ο Ιούνιος, ο μήνας του χορταριού και των φύλλων.

Τα φυλλοβόλα δέντρα περικυκλώνουν τα αειθαλή και φανερώνουν πόσο σκοτεινά είναι.

Ήδη οι λεύκες άρχισαν πάλι να τρέμουν, και ένα νέο καλοκαίρι μου προσφέρεται.

Νιώθω μια μικρή ταραχή στις σκέψεις μου, σαν να μπορεί να έχω αργήσει.

Κάθε εποχή δεν είναι παρά ένα απειροελάχιστο σημείο.

Μόλις έρθει, έχει κιόλας φύγει.

Δεν έχει διάρκεια.

Απλώς δίνει έναν τόνο και μια απόχρωση στη σκέψη μου.» Henry David Thoreau, Journal, 6 Ιουνίου 1857 Υπάρχουν μέρες που ο Θορώ μοιάζει να μιλά για κάτι πολύ μεγαλύτερο από τη φύση.

Κοιτάζει τα δέντρα, τα φύλλα, το χορτάρι που πυκνώνει, μα στην πραγματικότητα στοχάζεται πάνω στον χρόνο. Ο Ιούνιος είναι για εκείνον ο μήνας της πλήρους έκρηξης του πράσινου.

Τα φυλλοβόλα δέντρα έχουν πια ντυθεί με το καλοκαιρινό τους φύλλωμα και κάνουν τα αειθαλή να φαίνονται σκοτεινά και βαριά.

Οι λεύκες τρέμουν ξανά στον άνεμο.

Το τοπίο ανανεώνεται σαν να μην έχει υπάρξει ποτέ πριν.

Κι όμως, αντί να πανηγυρίζει, ο Θορώ ομολογεί μια μικρή ανησυχία: «σαν να μπορεί να έχω αργήσει». Είναι μια αίσθηση γνώριμη σε όλους μας.

Περιμένουμε την άνοιξη, περιμένουμε το καλοκαίρι, κι όταν φτάνουν συνειδητοποιούμε πως ήδη περνούν.

Η ζωή δεν κυλά σε μεγάλες εποχές αλλά σε σχεδόν αόρατες μεταβολές.

Ένα πρωί τα δέντρα είναι γυμνά· λίγες εβδομάδες αργότερα έχουν γίνει ένας θόλος από φως και φύλλα.

Γι’ αυτό και ο Θορώ γράφει πως κάθε εποχή είναι «ένα απειροελάχιστο σημείο». Δεν έχει πραγματική διάρκεια.

Είναι περισσότερο μια διάθεση παρά μια περίοδος του χρόνου.

Μια χρωματική απόχρωση που πέφτει πάνω στις σκέψεις μας και τις μεταμορφώνει.

Η φωτογραφία του Richard Smith μοιάζει να αιχμαλωτίζει ακριβώς αυτή τη στιγμή.

Το φως διαπερνά τα νεαρά φύλλα και τα κάνει σχεδόν διάφανα.

Το δάσος φαίνεται να βρίσκεται στο μεταίχμιο: ούτε άνοιξη ούτε ακόμη βαθύ καλοκαίρι.

Μια σύντομη, εύθραυστη στιγμή που δεν θα επαναληφθεί με τον ίδιο τρόπο.

Ίσως αυτό να είναι και το πραγματικό μήνυμα του αποσπάσματος.

Όχι να σκεφτόμαστε πόσο γρήγορα περνά ο χρόνος, αλλά να θυμόμαστε ότι κάθε καλοκαίρι μάς προσφέρεται μόνο μία φορά.

Και ότι η μεγαλύτερη απώλεια δεν είναι η αλλαγή των εποχών, αλλά να μη βρούμε τον χρόνο να σταθούμε για λίγο κάτω από τα φύλλα, να κοιτάξουμε το φως που τα διαπερνά και να πούμε πως ναι, προλάβαμε να δούμε κι αυτό το καλοκαίρι. Πηγή: The Thoreau Society

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους