Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Πνιγόταν. Και κανείς δεν το πρόσεξε. Κανείς… εκτός από την προπονήτριά της. Ήταν Ιούνιος του 2022, στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα. Η Ανίτα, καλλιτεχνική κολυμβήτρια, ολοκλήρωσε το πρόγραμμά της.

Μα δεν ανέβηκε στην επιφάνεια.

Είχε χάσει τις αισθήσεις της.

Το κοινό χειροκροτούσε.

Οι κριτές κοιτούσαν αλλού.

Μόνο μία γυναίκα κατάλαβε.

Η προπονήτριά της.

Χωρίς να το σκεφτεί, βούτηξε με τα ρούχα και τα παπούτσια της.

Την ανέσυρε από τον πάτο της πισίνας.

Της έσωσε τη ζωή.

Κι από τότε σκέφτομαι… Ποιος σε ξέρει αρκετά για να καταλάβει πότε δεν είσαι καλά; Ακόμα κι όταν φαίνεσαι “μια χαρά”; Ποιος θα βουτήξει για σένα χωρίς δεύτερη σκέψη; Και εσύ; Είσαι αυτός ο άνθρωπος για κάποιον άλλον; Δεν αρκεί να βλέπουμε τους ανθρώπους δίπλα μας. Χρειάζεται να τους προσέχουμε. Να τους “νιώθουμε”. Γιατί μερικές φορές, πίσω από ένα χαμόγελο… κάποιος βουλιάζει.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους