Original Post

Πλήρες Κείμενο:

«Η Αυλή των Θαυμάτων»: Όταν η Κίχλη γέμισε τη σκηνή με Ελλάδα Τρεις μοναδικές βραδιές, τρεις παραστάσεις γεμάτες συγκίνηση, χειροκρότημα και… θαύμα.

Το ερασιτεχνικό θέατρο απέδειξε πως η μαγεία δεν χρειάζεται επαγγελματική ταυτότητα — χρειάζεται καρδιά.

Λίγες εβδομάδες μετά την τελευταία παράσταση, η αίθουσα «Βασιλική Κογιώνη» στον Πόρο εξακολουθεί να αντηχεί από τις ανάσες, τα τραγούδια και τα βήματα των ηρώων του Ιάκωβου Καμπανέλλη.

Στις 26, 27 και 28 Μαΐου 2026, η θεατρική ομάδα Κίχλη παρουσίασε την «Αυλή των θαυμάτων» σε σκηνοθεσία Βανέσσας Πάνου, χαρίζοντας στο κοινό τρεις ώρες (διάρκειας 150 λεπτών) καθαρού θεάτρου, χωρίς εκπτώσεις, χωρίς εκμοντερνισμούς, χωρίς φόβο.

Μια αυλή, όλη η Ελλάδα Τέλη της δεκαετίας του 1950.

Μια φτωχική αυλή, μια λαϊκή γειτονιά της Αθήνας.

Πρόσφυγες, ονειροπόλοι, ερωτευμένοι, χωρισμένοι, εκείνοι που φεύγουν για την Αυστραλία κι εκείνοι που μένουν πίσω να κοιτούν τον ουρανό.

Ο γέρος με τα στρώματα, η μάνα που φωνάζει τον χαμένο γιο, η συνοικιακή καλλονή που ονειρεύεται σινεμά, ο «μοιραίος» υδραυλικός.

Όλοι μαζί συνθέτουν ένα ψηφιδωτό που, όπως σημείωσε ο ίδιος ο συγγραφέας το 1957, βασίζεται στην ανεβασμένη αστάθεια της ελληνικής ζωής — στην αιώνια λαχτάρα του Ρωμιού «να στεριώσει κάπου». Η σκηνοθέτιδα Βανέσσα Πάνου επέλεξε συνειδητά να μην πειράξει το έργο. «Δεν πρέπει να παρουσιαστεί ως έργο της σύγχρονης εποχής, ούτε να εκμοντερνιστεί, να αποδομηθεί, να αφηγηματοποιηθεί», είχε γράψει στο σημείωμά της.

Και δικαιώθηκε.

Γιατί, όπως σημειώνει η ίδια, «το έργο μοιάζει από μόνο του σύγχρονο» — όσα δεινά περνούσε η χώρα τότε, τα ίδια περνάει και σήμερα.

Μια παράσταση που μύριζε αυλή Η ζωντανή μουσική έδωσε το δικό της χρώμα: η Άννα Παπαζαφειροπούλου, ο Μάνος Μέλλος και ο Γιώργος Τσίκης πλαισίωσαν επί σκηνής το τραγούδι της Μαρίας Μαρουλάκη, δημιουργώντας εκείνη τη διάχυτη νοσταλγία που μόνο η ακουστική επαφή με όργανα και φωνές μπορεί να χαρίσει.

Η διανομή ακολούθησε πιστά την πρώτη ιστορική παράσταση του Θεάτρου Τέχνης (1957), με τους ηθοποιούς να παίρνουν τους ίδιους ρόλους — μια κίνηση ταυτόχρονα φόρο τιμής και καλλιτεχνική άσκηση ακρίβειας.

Ανάμεσα σε δεκάδες ονόματα, ξεχώρισαν η Χρύσα Ψαλλίδα (Βούλα), ο Παναγιώτης Τσιακούλιας (Ιορδάνης), ο Θεόδωρος Κανελλόπουλος (Μπάμπης) και η Χριστίνα Ροή (Αννέτω), χωρίς να αδικούνται οι υπόλοιποι που στήριξαν άψογα τον πολυπρόσωπο αυτό μικρόκοσμο.

Ένα ερασιτεχνικό θαύμα Η ομάδα Κίχλη, με την υποστήριξη των μελών της που ανέλαβαν ακόμα και τα κουστούμια και τα σκηνικά αντικείμενα, απέδειξε ότι το ερασιτεχνικό θέατρο δεν είναι «μικρότερη» τέχνη.

Είναι απλά πιο γνήσιο, πιο ελεύθερο, πιο ανατρεπτικό — όπως ακριβώς και η ίδια η αυλή του Καμπανέλλη.

Το τελευταίο χειροκρότημα της Κυριακής 28 Μαΐου κράτησε αρκετά λεπτά.

Θεατές μικροί (άνω των 12 ετών) και μεγάλοι βγήκαν από την αίθουσα σιωπηλοί, συγκινημένοι, κρατώντας μια ερώτηση μαζί τους: «Τελικά, βιώνουμε ένα μίζερο αδιέξοδο ή ένα θαύμα;» Όπως φάνηκε εκείνες τις τρεις βραδιές, η απάντηση είναι ένα δεύτερο.

Ταυτότητα παράστασης: «Η Αυλή των θαυμάτων» του Ιάκωβου Καμπανέλλη Θεατρική ομάδα Κίχλη Σκηνοθεσία: Βανέσσα Πάνου Διάρκεια: 150 λεπτά Χώρος: Αίθουσα εκδηλώσεων «Βασιλική Κογιώνη», Πόρος Ημερομηνίες: 26, 27, 28 Μαΐου 2026 Έπαιξαν οι (με σειρά εμφάνισης στην πρώτη παράσταση του Θεάτρου Τέχνης το 1957): ΒΟΥΛΑ — Χρύσα Ψαλλίδα ΜΑΡΙΑ — Κατερίνα Καραγιάννη ΓΙΑΝΝΗΣ — Φαίη Ορφανίδου ΙΟΡΔΑΝΗΣ — Παναγιώτης Τσιακούλιας ΑΝΝΕΤΩ — Χριστίνα Ροή ΑΣΤΑ — Χριστίνα Ορφανίδου ΝΤΟΡΑ — Γεωργία Μπίμπα ΜΠΑΜΠΗΣ — Θεόδωρος Κανελλόπουλος ΣΤΡΑΤΟΣ — Κώστας Παπαγιάννης ΟΛΓΑ — Ευαγγελία Παπαχρήστου ΣΤΕΛΙΟΣ — Μελέτης Κώτσαινας ΧΑΡΤΟΠΑΙΧΤΗΣ — Παντελής Κουνέλης ΜΗΧΑΝΙΚΟΣ — Μαρία Παπαϊωάννου ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΑΣ — Αλέξανδρος Παπαδόπουλος ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ — Παντελής Κουνέλης ΕΝΑ ΠΑΙΔΙ — Ευαγγελία Παναγοπούλου Συντελεστές της παράστασης: Σκηνοθεσία: Βανέσσα Πάνου Βοηθός Σκηνοθέτιδας: Παντελής Κουνέλης Μουσική Επιμέλεια: Βανέσσα Πάνου, Κώστας Παπαγιάννης Παίζουν οι μουσικοί: Άννα Παπαζαφειροπούλου, Γιώργος Τσίκης, Μάνος Μέλλος Τραγούδι: Μαρία Μαρουλάκη Πρώτη διανομή Όλιας: Μαρία Ράντου Σκηνικά: Κώστας Πάνου, Αλέξανδρος Ντάπι Κουστούμια, σκηνικά αντικείμενα: Μέλη θεατρικής ομάδας Κίχλη Ήχος & Φως: Antoniou Audioworks (Σάκης Αντωνίου) Φωτογράφηση-βίντεο: Βιολέτα Ρήγου Φωτογράφηση: Τάσος Ρόδης Βιντεοσκόπηση: Ελένη Μωραΐτη Γραφιστικά: Μαρία Ζεντέλη

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους