Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Μόνο #Αγγλικά ή #και_Ελληνικά στην τάξη; Αυτό είναι ίσως το πιο συχνό ερώτημα που ακούω από γονείς και εκπαιδευτικούς.

Η αλήθεια είναι ότι οι σύγχρονες έρευνες δεν υποστηρίζουν το απόλυτο #μόνο_Αγγλικά.

Υποστηρίζουν τη μέγιστη δυνατή έκθεση στη γλώσσα, με στρατηγική χρήση της μητρικής γλώσσας όταν πραγματικά χρειάζεται.

Κι εδώ έρχεται μια ενδιαφέρουσα παρατήρηση... Πολλά παιδιά που έρχονται στη σχολή μας από άλλες σχολές ή από ιδιαίτερα μαθήματα μάς λένε συχνά το ίδιο πράγμα: - Κυρία, εκεί μιλούσαμε κυρίως ελληνικά.

Δεν το λένε με παράπονο.

Απλώς το περιγράφουν ως πραγματικότητα.

Ως συμπέρασμα.

Στις περισσότερες τάξεις ξένων γλωσσών στον τόπο μας, ο καθηγητής εξηγεί, μεταφράζει, δίνει οδηγίες και διορθώνει κυρίως στα ελληνικά.

Είναι ξεκάθαρο το γιατί. ✔️Είναι πιο εύκολο. ✔️Είναι πιο γρήγορο.

Όμως υπάρχει ένα πρόβλημα: Αν ένα παιδί ακούει αγγλικά μόνο όταν διαβάζει το βιβλίο του, τότε τα αγγλικά παραμένουν ένα σχολικό μάθημα.

Δεν γίνονται γλώσσα.

Στις δικές μας μικρές τάξεις συμβαίνει κάτι διαφορετικό.

Επειδή διδάσκουμε #βιωματικά, με παιχνίδι, κίνηση, ιστορίες, συνεργασία, ρόλους, αντικείμενα, κάρτες, κατασκευές και δραστηριότητες όπου τα παιδιά συμμετέχουν με όλο τους το σώμα, φτάνουμε περίπου στο: ⭐ 95% Αγγλικά στις μικρές τάξεις και πολύ σύντομα στο: ⭐ 99-100% Αγγλικά χωρίς πίεση, χωρίς φόβο, χωρίς να νιώθει το παιδί ότι δίνει εξετάσεις κάθε λεπτό.

Γιατί συμβαίνει αυτό; Γιατί όταν ένα παιδί σηκώνεται από την καρέκλα του για να βρει έναν συμμαθητή, να παίξει ένα παιχνίδι, να μιμηθεί έναν χαρακτήρα, να φτιάξει κάτι με τα χέρια του ή να συμμετάσχει σε μια ιστορία, καταλαβαίνει πολύ περισσότερα από όσα νομίζουμε χωρίς να χρειάζεται μετάφραση.

Όταν ακούει: 🔹 Stand up. 🔹 Find a partner. 🔹 Show me your card. 🔹 Walk to the poster. 🔹 Tell your story. 🔹 Touch something blue. δεν χρειάζεται να μεταφράσει. Καταλαβαίνει.

Κι όταν καταλαβαίνει, αρχίζει να χρησιμοποιεί τη γλώσσα φυσικά.

Αυτό που συχνά ξεχνάμε είναι ότι η εκμάθηση μιας γλώσσας μοιάζει περισσότερο με το να μάθεις να κολυμπάς παρά με το να μάθεις έναν μαθηματικό τύπο.

Δεν μαθαίνεις να κολυμπάς παρακολουθώντας κάποιον να σου εξηγεί πώς κινείται το χέρι μέσα στο νερό.

Μαθαίνεις μπαίνοντας στο νερό.

Το ίδιο συμβαίνει και με τις γλώσσες.

Γι' αυτό η σημαντικότερη ερώτηση δεν είναι: ❓ «Πόσα ελληνικά μιλάμε;» αλλά: ✅ «Πόσα παιδιά μιλούν πραγματικά αγγλικά μέσα στο μάθημα;» Γιατί τελικά δεν είναι η ποσότητα της διδασκαλίας που αλλάζει ένα παιδί. Είναι η ΠΟΙΟΤΗΤΑ της ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ του. PAPADELI – RESCHOOL.GR Teach Like an Artist

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους