Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Φαντάσου να ακούς το μωρό σου να κλαίει και να μην κάνεις απολύτως τίποτα.

Όχι επειδή δεν μπορείς να ανταποκριθείς.

Όχι επειδή το μωρό σου είναι ασφαλές στην αγκαλιά κάποιου άλλου.

Όχι επειδή κοιμάσαι.

Αλλά επειδή ένας «ειδικός» ύπνου, ένα βιβλίο ή ένας influencer σε έπεισε ότι το πρόβλημα είναι η δική σου ανταπόκριση.

Για χιλιάδες χρόνια, οι μητέρες επιβίωναν ακριβώς επειδή ανταποκρίνονταν στα μωρά τους.

Ένα βρέφος που έκλαιγε δεν θεωρούνταν χειριστικό, κακομαθημένο ή ότι χρειαζόταν να «μάθει ένα μάθημα». Το κλάμα ήταν επικοινωνία.

Κι όμως, σήμερα η κουλτούρα της γονεϊκότητας συχνά ζητά από τις μητέρες να καταπιέσουν το ένστικτό τους και να πείσουν τον εαυτό τους ότι το να παρηγορούν ένα μωρό που κλαίει είναι κάπως επιβλαβές.

Αν το μωρό σου κλαίει και κάθε ίνα της ύπαρξής σου θέλει να το πάρεις αγκαλιά, αυτό δεν είναι αδυναμία.

Δεν δημιουργείς κακές συνήθειες.

Δεν «κακομαθαίνεις» το παιδί σου.

Δεν καταστρέφεις το μέλλον του.

Αυτό που νιώθεις είναι βιολογία.

Η πραγματική διαμάχη δεν είναι ότι κάποιες οικογένειες επιλέγουν την εκπαίδευση ύπνου.

Η πραγματική διαμάχη είναι ότι έχουμε φτάσει να θεωρούμε φυσιολογικό να λέμε στις μητέρες να αγνοούν τα ίδια τους τα μωρά και μετά να απορούμε γιατί αυτό τους φαίνεται τόσο λάθος.

Το μωρό σου δεν σου κάνει τη ζωή δύσκολη.

Το μωρό σου περνάει δύσκολα.

Και το ένστικτό σου να ανταποκριθείς στις ανάγκες του δεν ήταν ποτέ το πρόβλημα. #ύπνος #θηλασμός Πηγή: Moomysmilk Μετάφραση:"Χανιά:Φίλοι και Υποστηρικτές Μητρικού Θηλασμού"

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους