Είναι εξαιρετικά εύκολο να στηρίζεις κάποιον όταν βρίσκεται στην κορυφή. Σε τέτοιες στιγμές, το χειροκρότημα και τα συγχαρητήρια μοιάζουν με μια αυτονόητη υποχρέωση - ίσως να μην απαιτούν καν...
Είναι εξαιρετικά εύκολο να στηρίζεις κάποιον όταν βρίσκεται στην κορυφή. Σε τέτοιες στιγμές, το χειροκρότημα και τα συγχαρητήρια μοιάζουν με μια αυτονόητη υποχρέωση - ίσως να μην απαιτούν καν ιδιαίτερη προσπάθεια, παρόλο που πηγάζουν από ειλικρινή χαρά.
Το πραγματικά δύσκολο, όμως, είναι να σταθείς δίπλα του στις πιο σκοτεινές αγωνιστικές στιγμές.
Εκεί όπου η λογική και το ένστικτο υπαγορεύουν την οργή, αλλά τελικά κυριαρχεί η απόλυτη, ανιδιοτελής αγάπη.
Μια τέτοια στάση δεν ξεχνιέται ποτέ.
Μεταμορφώνει μια οδυνηρή ανάμνηση σε κάτι υπέροχο και δημιουργεί ένα "χρέος" καρδιάς που ο αθλητής νιώθει την ανάγκη να ξεπληρώσει στο χορτάρι.
Αυτό ακριβώς βιώσαμε με την εκπληκτική αντίδραση των οπαδών της Άρσεναλ μετά το χαμένο, καθοριστικό πέναλτι του Γκάμπριελ στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ απέναντι στην ΠΣΖ.
Αντί να τον καταδικάσουν, να του επιρρίψουν ευθύνες ή να του επιτεθούν -όπως δυστυχώς συνηθίζεται στο σύγχρονο ποδόσφαιρο-, οι φίλαθλοι επέλεξαν την ενσυναίσθηση.
Την αμέσως επόμενη μέρα, κατά τη διάρκεια των εορτασμών για την κατάκτηση της Πρέμιερ Λιγκ, η στήριξή τους ξεχείλισε.
Ένα πανό στις κερκίδες έγραφε χαρακτηριστικά: "Σε αγαπάω ακόμα, Γκάμπριελ", ενώ αμέτρητοι οπαδοί κρατούσαν κασκόλ με το πρόσωπο του Βραζιλιάνου κεντρικού αμυντικού.
Ίσως η πιο ηχηρή απάντηση, ωστόσο, να ήρθε από ένα εντυπωσιακό στατιστικό: οι πωλήσεις της φανέλας με το νούμερο 6 εκτοξεύτηκαν κατά 350% μετά το σφύριγμα της λήξης εκείνου του τελικού.
Αυτή η νοοτροπία είναι που καθιστά τον συγκεκριμένο σύλλογο τόσο ξεχωριστό, αμβλύνοντας τις όποιες περιστασιακές απογοητεύσεις.
Ένα κοινό που παρέμεινε πιστό στην ομάδα στα δύσκολα χρόνια, είναι αδύνατον να γυρίσει την πλάτη του τώρα, σε μια περίοδο όπου η ομάδα πρωταγωνιστεί σε όλες τις διοργανώσεις.
Ειδικά όταν βλέπουν παίκτες να καταθέτουν και την τελευταία ικμάδα των δυνάμεών τους στον αγωνιστικό χώρο, νιώθοντας πραγματικό δέσιμο με το έμβλημα.
Πώς θα μπορούσαν να μην συνεχίσουν να τους στηρίζουν με το ίδιο, ή και μεγαλύτερο, πάθος; Αυτή η άνευ όρων υποστήριξη στις αναποδιές αξίζει ασύγκριτα περισσότερο από τα εύκολα χαμόγελα των επιτυχιών. Αυτή είναι η ομορφιά της αληθινής αφοσίωσης, μια πράξη που μένει ανεξίτηλη στον χρόνο.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους