Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Κυνολογικών σκέψεων, συνέχεια... Επειδή τα τελευταία χρόνια παρακολουθώ αρκετές συζητήσεις γύρω από την εθνική μας φυλή, τον Ελληνικό Ιχνηλάτη, και επειδή έχω την τύχη να γνωρίζω και να συνομιλώ τόσο με εκτροφείς όσο και με απλούς κυνηγούς που αγαπούν πραγματικά την φυλή, αλλά και να έχω ασχοληθεί σφαιρικώς (όχι ειδικώς) με τα δρώμενα που την αφορούν, θα ήθελα να καταθέσω ορισμένες σκέψεις πάνω σε κάποια ζητήματα που επανέρχονται συχνά στη δημόσια συζήτηση.

Η τοποθέτησή μου δεν έχει σκοπό να αμφισβητήσει το έργο ή την προσφορά κανενός, ούτε να δημιουργήσει αντιπαραθέσεις.

Αντιθέτως, γίνεται με σεβασμό προς όλους όσοι αγαπούν και υπηρετούν τον Ελληνικό Ιχνηλάτη, με μοναδικό στόχο να συμβάλει σε έναν γόνιμο προβληματισμό και σε μια συζήτηση που βασίζεται στα επίσημα στοιχεία και όχι σε προσωπικές ερμηνείες.

Συχνά ακούμε ότι κατά την εργασία η ουρά του σκύλου πρέπει να βρίσκεται σε συγκεκριμένη θέση, να μην «σπάει» προς κάποια κατεύθυνση ή να φέρεται με συγκεκριμένο τρόπο ώστε να θεωρείται τυπικός εκπρόσωπος της φυλής.

Αναζητώντας όμως το επίσημο πρότυπο του Ελληνικού Ιχνηλάτη, όπως αυτό κατατέθηκε και αναγνωρίστηκε από την FCI, διαπιστώνει κανείς ότι τέτοιου είδους λεπτομερείς περιγραφές της εργασίας δεν αναφέρονται.

Το ίδιο φαίνεται να ισχύει και για το αρχικό πνεύμα του προτύπου που αποδίδεται στον Σταύρο Μπασουράκο.

Όπως συμβαίνει σε όλες τις κυνηγετικές φυλές ιχνηλατών διεθνώς, τα πρότυπα δεν περιγράφουν αναλυτικά τη μηχανική της εργασίας, αλλά τον γενικό τύπο και τη λειτουργία της φυλής.

Στοιχεία όπως η θέση της ουράς κατά την εργασία, το αν «πρέπει» να είναι ψηλά, χαμηλά ή με συγκεκριμένο τρόπο κίνησης, δεν αποτελούν καταγεγραμμένα φυλετικά κριτήρια στο εργασιακό πρότυπο.

Αυτά συχνά προκύπτουν από ερμηνείες, εμπειρικές παρατηρήσεις ή προσωπικές θεωρίες εκτροφής και όχι από την επίσημη περιγραφή της φυλής.

Η ουρά, όπως και άλλα στοιχεία συμπεριφοράς, μπορεί να μεταβάλλεται ανάλογα με τη στιγμή της εργασίας, το είδος του ίχνους, την ένταση της καταδίωξης, την κατασκευή και την ψυχολογική κατάσταση του σκύλου βουνό.

Σε καμμία περίπτωση δεν αποτελεί σταθερό μορφολογικό ή φυλετικό κριτήριο.

Αντίστοιχα, σε όλες τις φυλές ιχνηλατών, το πρότυπο περιγράφει την δομή και την γενική χρησιμότητα, ενώ η εργασία αξιολογείται σε ξεχωριστές διαδικασίες και όχι μέσω λεπτομερών στάσεων που συχνά αποδίδονται αυθαίρετα.

Κλείνοντας, θεωρώ ότι αξίζει να εστιάζει κανείς στα πραγματικά ζητήματα της φυλής, όπως στη διατήρηση των εργασιακών της χαρακτηριστικών, της υγείας, του χαρακτήρα και της ταυτότητάς της.

Οι υπερβολικά σύνθετες ερμηνείες και οι άγραφοι «κανόνες» συχνά δημιουργούν περισσότερη σύγχυση παρά γνώση, ιδιαίτερα σε έναν νέο άνθρωπο που ενδιαφέρεται για τον Ελληνικό Ιχνηλάτη, αλλά και σε έναν απλό κυνηγό ή κυνόφιλο που θέλει να γνωρίσει τη φυλή.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους