Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΤΟ ΔΟΓΜΑ, Η ΥΠΟΤΑΓΗ ΣΤΟ ΔΟΓΜΑ ΚΑΙ Η ΓΙΟΓΚΑ Συνεχεία στους λεγόμενους “πνευματικούς” δρόμους και από τους λεγόμενους “μεγάλους” δασκάλους συναντάς σχεδόν την ίδια κατάσταση με ελαφριές παραλλαγές. «Ναι, ξέρεις υπηρετούμε την Αλήθεια, αλλά σαν μας ακολουθήσεις πιο μακριά στον δικό μας πηγεμό για την Ιθάκη, θα ανακαλύψεις τελικά πως η μία και μοναδική ΑΛΉΘΕΙΑ είναι η ΔΙΚΗ μας αλήθεια.» Ας πάρουμε λοιπόν τα πράγματα από τη αρχή.

Μια φορά και έναν καιρό υπήρχε ένα χωριό με τυφλούς κατοίκους.

Στο χωριό βασίλευε ένας τυφλός βασιλιάς που είχε για συμβούλους του τυφλούς σοφούς.

Κάθε φορά που συνέβαινε ένα σημαντικό - άγνωστο γεγονός στο χωριό οι σοφοί ήταν αυτοί που το μελετούσαν πρώτοι και αποφάσιζαν για το τι πράγματι συμβαίνει . Μια μέρα λοιπόν πρωτοεμφανίστηκε στο χωριό ένας ελέφαντας και με βήμα βαρύ πήγε και στάθηκε στην μέση της πλατείας του χωριού.

Όλοι οι χωρικοί κυριεύτηκαν από φόβο αλλά και από ανυπομονησία να μάθουν τι ήταν αυτή η θορυβώδης ύπαρξη που είχε εμφανιστεί στο χωριό τους.

Ο βασιλιάς λοιπόν διέταξε τους σοφούς του να εξετάσουν το φαινόμενο και να αναφέρουν μετά ό,τι είχαν βρει.

Ο κάθε ένας από τους σοφούς πλησίασε τον ελέφαντα από διαφορετικό σημείο.

Ο ένας άγγιξε τον ελέφαντα από το πλάι και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ήταν ένας τεράστιος ζωντανός περιπλανώμενος τοίχος.

Ο δεύτερος άρπαξε ένα από τα πόδια του και είπε ό,τι είναι προφανές πως δεν είναι τοίχος αλλά ένας τεράστιος ζωντανός μετακινούμενος κορμός δένδρου.

Ο τρίτος σοφός που εξέταζε το αυτί έλεγε πως ήταν ένα μεγάλο περίεργο φύλλο δένδρου.

Ο τέταρτος σοφός γέλασε με τους συναδέλφους του, τους είπε ότι όλες οι θεωρίες τους ήταν λανθασμένες και ότι δεν ήταν παρά ένα τεράστιο άκακο φίδι , βλέπετε ήταν αυτός που είχε πιάσει την προβοσκίδα.

Το χωριό των τυφλών αντιπροσωπεύει τους ανθρώπους γενικότερα η κατά μια άλλη άποψη τις μεγάλες θρησκείες που μέσα στο σκοτάδι της ημιμάθειας τους ή στην έπαρση της επιστημονικής τους περιορισμένης σε ένα αντικείμενο γνώσης η της "τυφλής" πίστης στο αλάνθαστο των δικών τους «ιερών γραφών» έχουν καταλήξει σε διαφορετικά συμπεράσματα για την αλήθεια του δρόμου της ανθρώπινης ευτυχίας , την αλήθεια για τον δρόμο της πορείας του ανθρώπου προς την εξέλιξη και την τελειοποίηση.

Άνθρωποι στον δρόμο της θρησκείας η όχι, άνθρωποι υλιστές του σήμερα, άνθρωποι επιστήμονες της διατροφής, της άσκησης ή της ψυχολογίας.

Άνθρωποι που πιστεύουν στην σωτηρία από δυνάμεις έξω από τον άνθρωπο.

Άνθρωποι της πολιτικής, της οικολογίας ή της εσωτερικής ανάπτυξης.

Άνθρωποι που ανήκουν στους ίδιους χώρους προσπάθειας αλλά ανήκουν σε άλλη θρησκεία , σε άλλο πολιτικό κόμμα, σε άλλη φιλοσοφία, σε διαφορετικές πατρίδες ή γενιές.

Άνθρωποι της λογικής ή του συναισθήματος.

Άνθρωποι της παράδοσης ή της αλλαγής.

Άνθρωποι που αντιμάχονται λυσσαλέα για το ποιος έχει την αλήθεια.

Όπως μας λέει ο Conrad Lorens: «Παντού όπου συναντήθηκαν άνθρωποι με συγκρουόμενους μύθους, ιδέες και δόγματα παρατηρήθηκε ένα αμφίπλευρο, αβυσσαλέο μίσος και μια ακλόνητη πίστη στην κάθε πλευρά, ότι οι άλλοι βρίσκονται σε αναμφισβήτητη πλάνη και θεωρούνται ως εισβολείς, άπιστοι, ειδωλολάτρες, προδότες της ιδέας.» Αρχίζουμε λοιπόν να σκεφτόμαστε κάτι και μετά το συγκρίνουμε με την εμπειρία και τα πρόσθετα αισθητηριακά δεδομένα, για να συμπεράνουμε από τη συμφωνία ή την ασυμφωνία με αυτά, την ορθότητα ή τη σφαλερότητα εκείνου που σκεφτήκαμε.

Ένας μεγάλος αριθμός από τις υποθέσεις που κάναμε αποδεικνύονται πολύ συχνά λαθεμένες στην πράξη αλλά όταν επανειλημμένες αποδείξεις επιβεβαιώσουν μια αρχική υπόθεση τότε ξέρουμε ότι αυτή ίσως είναι ορθή.

Η εργασία του κάθε επιστήμονα συνίσταται βασικά στην αναζήτηση τέτοιων πειραματικών δοκιμασιών.

Έτσι μιλάμε για υποθέσεις εργασίας.

Κάθε τέτοια υπόθεση έχει τόσο μεγαλύτερη αξία όσο περισσότερες πιθανότητες υπάρχουν να επαληθευτεί.

Το σύνολο των γνώσεών μας δεν αποτελεί παρά μια προοδευτική προσέγγιση προς μια πραγματικότητα υποκειμενική έξω από εμάς που προσπαθούμε να την γνωρίσουμε.

Μια υπόθεση δεν διαψεύδεται ποτέ από ένα μόνο αντιφατικό δεδομένο αλλά μόνο και πάντα από μία άλλη υπόθεση ικανή να ταιριάζει με περισσότερα δεδομένα.

Από την άποψη αυτή ΑΛΗΘΕΙΑ είναι η υπόθεση εργασίας η περισσότερο κατάλληλη για να ανοίξει το δρόμο σε μια άλλη υπόθεση που εξηγεί περισσότερα.

Η πίστη αυτή σε μια τέτοιου είδους αλήθεια δεν μπορεί να κάνει κακό γιατί μια τέτοια ολοκληρωμένη θεωρία παραμένει αληθινή στον τομέα της ακόμα κι αν δούμε ότι καλύπτει μικρότερο χώρο απ’ όσο έδειχνε ότι κάλυπτε στην αρχή.

Αυτό ισχύει π.χ. και για την κλασσική φυσική.

Η ανακάλυψη των κβάντα ήρθε να περιορίσει το πεδίο ισχύος της αλλά δεν την ανασκεύασε με την κυριολεκτική έννοια της λέξης.

Οι πεποιθήσεις αυτές όσο οι θεμελιωμένες επιστημονικά, όσο και εκείνες που οφείλονται στη διαίσθηση, είναι όμοιες από φαινομενολογική άποψη με την πίστη.

Όταν διατυπώσουμε μια αλήθεια προσποιούμαστε συνειδητά πως είμαστε πεπεισμένοι για αυτή απλώς και μόνο για να μάθουμε τι μπορούμε να βγάλουμε από την υπόθεση - αλήθεια αυτή.

Όσο μεγαλύτερο τώρα χρονικό διάστημα έχουμε βασιστεί σε υποθετικά σημεία χωρίς το οικοδόμημά μας να γίνει αντιφατικό με τον εαυτό του στην πράξη οπότε και θα γκρεμιστεί, τόσο πιο πιθανό γίνεται αυτό που έχουμε υποθέσει να είναι αλήθεια.

Ο υποθετικός συλλογισμός ότι ορισμένα φαινόμενα είναι απλώς αληθινά αποτελεί μια διαδικασία απαραίτητη για την επεξεργασία της ανθρώπινης γνώσης.

Όπως λέει ο Conrad Lorens : «Το να πετάμε στη θάλασσα κάθε πρωί μια προσφιλή μας υπόθεση, αποτελεί μια οδυνηρή άσκηση αλλά συνάμα υγιεινή και ανανεωτική». Συνδεόμαστε εύκολα με τις συνήθειες της σκέψης μας, όπως και με τις άλλες συνήθειές μας, κυριότερα αν δεν τις έχουμε δημιουργήσει εμείς, αλλά προέρχονται από κάποιο σεβαστό δάσκαλο η κάποια σεβαστή σχολή η κάποιο δόγμα στο οποίο ανήκουμε και μέσα του νοιώθουμε πιο ασφαλείς σε αυτήν η την «άλλη ζωή» η βιώνουμε την αλήθεια της σχολής σαν την μοναδική πηγή επιβεβαίωσης της αξία μας . Όλα αυτά στην αρχή δεν είναι επιλήψιμα και μάλιστα έχουν κάποια σωστή βάση.

Είναι σωστό να παίρνουμε στα σοβαρά τα λόγια ενός υπεύθυνου καθηγητή όταν αυτός εξετάζει αυστηρά κάθε τι που μεταβιβάζει στους μαθητές του.

Δεν είναι επίσης κακό να βλέπει κάποιος να ενισχύεται η άποψή του από το γεγονός ότι την συμμερίζονται και άλλοι.

Τέσσερα μάτια βλέπουν καλύτερα από δύο και μάλιστα αν οι άλλοι ξεκινούν από διαφορετική βάση συλλογισμού και καταλήγουν να συμφωνούν στο ίδιο αποτέλεσμα, τότε ακόμη καλύτερα.

Όμως η εμπιστοσύνη στη θεωρία ενός δασκάλου η σε μια σχολή, στην αλήθεια τους, όσο καλή κι αν είναι αυτή, περιλαμβάνει τον κίνδυνο να προκαλέσει τον σχηματισμό ενός δόγματος.

Είναι πασίγνωστο ότι τα μεγάλα πνεύματα που έχουν ανακαλύψει μια καινούρια ερμηνευτική αρχή των πραγμάτων έχουν την τάση, πρώτον να υπερτιμούν το πεδίο της ισχύος αυτής της αλήθειας και κατά δεύτερον αν η θεωρία τους δεν είναι πολύ εύπλαστη και συνεπώς παρέχει ελάχιστες προτροπές για παραποιήσεις και συγχρόνως ο δάσκαλος είναι αξιοσέβαστος, οι μαθητές έχουν την τάση να μεταβάλλονται σε οπαδούς και η σχολή σε θρησκεία ή λατρεία.

Αλλά όμως το αποφασιστικό βήμα για τον σχηματισμό ενός δόγματος, όπου η θεωρία μεταβάλλεται πια σε πίστη, με την στενότερη έννοια της λέξης, γίνεται όταν στους δύο παράγοντες που αναφέραμε προηγουμένως προστεθεί και ένας τρίτος, ο υπερβολικά μεγάλος αριθμός οπαδών.

Οι άνθρωποι τώρα αρχίζουν να μάχονται για την δογματική αυτή πίστη τους με πάθος, όποιος δε αρνείται να συμμορφωθεί με το δόγμα αυτό στιγματίζεται σαν αιρετικός, συκοφαντείται, και αν είναι δυνατόν πέφτει στην ανυποληψία του κόσμου. Ο Conrad Lorens πιστεύει ότι οι άνθρωποι σήμερα παρεμποδίζονται περισσότερο από κάθε άλλη φορά στην ατομική τους αυτοπραγμάτωση, από ένα σύστημα χειραγώγησης πιο τελειοποιημένο από ποτέ άλλοτε. «Ποτέ δεν ήταν τόσο πραγματικό το πνεύμα του κοπαδιού» μας λέει Η μεγάλη επιστήμη δεν είναι πια η επιστήμη που ενδιαφέρεται για τα σπουδαιότερα πράγματα της ανθρώπινης ψυχής η της ανθρώπινης νόησης στον πλανήτη μας, αλλά είναι εκείνη αποκλειστικά που υπόσχεται πολύ χρήμα η μεγάλες ποσότητες ενέργειας η εκείνη που προσφέρει μεγάλη δύναμη. Ο Albert Einstein έλεγε : «Το πιο θαυμάσιο και το πιο βαθύ συναίσθημα που μπορούμε να αισθανθούμε είναι το μυστικιστικό.

Είναι ο σπόρος όλης της αληθινής επιστήμης.

Αυτό που είναι απρόσιτο σε εμάς , υπάρχει πραγματικά, αναδύεται σαν την υπέρτατη σοφία . Όμως οι αισθήσεις μας μπορούν να το συλλάβουν αυτό μόνο με έναν πρωτόγονο τρόπο.

Η δική μου θρησκεία είναι ένας ταπεινός απεριόριστος θαυμασμός του υπέρτατου πνεύματος που αποκαλύπτεται στην ελαχιστότατη λεπτομέρεια ,που οι ευπαθείς αδύναμες αισθήσεις μας μόλις μπορούν να αντιληφθούν.» Ο Jostein Gaarder στο βιβλίο του «ΜΑΓΙΑ ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ» λέει σε ένα σημείο «Το χειροκρότημα για την Μεγάλη Έκρηξη έφτασε με καθυστέρηση δεκαπέντε δισεκατομμυρίων χρόνων» υπονοώντας πως για πρώτη φορά ίσως το σύμπαν συνειδητοποιεί τον εαυτό του μέσα από τον ανθρώπινο εγκέφαλο. Ο Richard Dawkins στο βιβλίο του «ΤΟ ΕΓΩΙΣΤΙΚΟ ΓΟΝΙΔΙΟ» μιλάει για το μεγάλο άλμα στην εξέλιξη των μηχανών επιβίωσης γονιδίων (έτσι αποκαλεί τους ανθρώπους) , την Αυτοσυνείδηση, για να απολογηθεί αμέσως μετά πως αποτελεί ένα μέγα άλυτο μυστήριο προς το παρόν για τους βιολόγους. Οι Φυσικοί όσο εμβαθύνουν ανακαλύπτουν πως ότι γνώριζαν μέχρι σήμερα για τον υλικό κόσμο πάει περίπατο, ενώ ένας από τους μεγαλύτερους σύγχρονους νομπελίστες Φυσικούς o Richard Feynman λέει «Νομίζω πως μόνο για ένα πράγμα μπορώ να είμαι σίγουρος, πως κανένας μας δεν καταλαβαίνει την κβαντική μηχανική» Αποδεδειγμένα επιστημονικά πλέον το μεγαλύτερο γνωστό επίτευγμα της φύσης, ο ανθρώπινος εγκέφαλος, είναι ελλιπής και σε διαδικασία εξέλιξης.

Με όργανο τις περιορισμένες αισθήσεις μας, πιο πολύ μας παραπλανά, παρά μας δίνει την αλήθεια για την πραγματική μας φύση και τον προορισμό.

Οτιδήποτε προέρχεται από γραπτό η προφορικό λόγο αποτελεί δημιούργημα αυτού του ανθρώπινου εγκεφάλου στην προσπάθεια του να προσεγγίσει το μεγάλο άγνωστο η αποτελεί μια προσπάθεια να εξηγηθεί το βίωμα των άλλων διαστάσεων μέσα στον χώρο του αισθητού.

Στην κατάσταση αυτή λοιπόν του σκοταδιού που βρισκόμαστε γιατί να αντιγνωμούμε μεταξύ μας . Ήμαστε όλοι σύμμαχοι στο παιχνίδι της ζωής.

Υπάρχει μια Αλήθεια και μας κοιτάζει από ψηλά (ή από μέσα μας), με αγάπη και χαμόγελο.

Περιμένει εμάς τους ανθρώπους να την ανακαλύψουμε . Ο δρόμος δύσκολος και μακρύς.

Βρισκόμαστε στον πηγεμό για την Ιθάκη . Κάθε βοήθεια που θα μας δυναμώσει και θα μας δώσει εφόδια, ευπρόσδεκτη. Η Γιόγκα πιστεύουμε πως είναι ένα πολύτιμο εφόδιο στο πηγεμό μας για την Ιθάκη.

Είναι μεταξύ άλλων ένα καταπληκτικό σύστημα Αυτογνωσίας και Αυτοπραγμάτωσης.

Αγαπάμε τον άνθρωπο.

Αγαπάμε την ανθρώπινη ψυχή , αγωνιζόμαστε για την αθανασία της.. Μακριά από δογματισμούς και «φωτισμένες» αλήθειες ας κρατήσουμε μόνο στην σκέψη μας την καρδιά του ανθρώπου που παλεύει καθημερινώς στο χωματένιο αλώνι. Ο Richard Bach στο πανέμορφο βιβλίο του «Ψευδαισθήσεις» τελειώνει με μία φράση. «Και όλα, όσα σας έγραψα μπορεί να είναι εντελώς λανθασμένα.» Με τον ίδιο τρόπο ας αντιμετωπίσουμε κάθε σκέψη , κάθε ιδέα η διδασκαλία.

Ακόμα και όλες τις διδασκαλίες η ιδέες που προέρχονται από την Γιόγκα η τις λεγόμενες «ιερές» γραφές.

Για να μη δογματιστούμε, για να μη ξεφύγουμε από την ατραπό της Αλήθειας, για να μη προδώσουμε ότι πιο πολύτιμο έχουμε, τον εαυτό μας, για να μη προδώσουμε τον πατέρα – δημιουργό του υλικού κόσμου των τριών διαστάσεων που προσδοκά ίσως από εμάς, θα πρέπει να αποταυτιστούμε από κάθε ρόλο.

Ακόμα και από αυτόν του δασκάλου της Γιόγκα.

Ακόμα και από την πίστη μας στο αλάνθαστο της πίστης μας.

Αυτή είναι υπέρβαση και η φώτιση στον Διαλογισμό.

Στον πηγεμό για την Ιθάκη ήμαστε όλοι αδέλφια και συμπολεμιστές.

Αν το κίνητρο μας είναι η ανακάλυψη της αλήθειας και όχι ο φόβος και η ανάγκη επιβεβαίωσης της αξίας της προσπάθειας μας.

Αν δεν μας ενδιαφέρουν κοσμικές εξουσίες και η χειραγώγηση προς ίδιον όφελος.

Τότε στην διαφορετική άποψη μπορεί να ανακαλύψουμε μια νέα πηγή φωτός.

Και μπορούμε να την δούμε με αγάπη και ευγνωμοσύνη και όχι με τρόμο.

Ότι και να κάνουμε, όσο μεγαλειώδες η καταστροφικό και αν φαίνεται, πρέπει να καταλάβουμε πως μέσα στο χρονοχωρικό συνεχές της συμπαντικής αλήθειας την οποία προσπαθεί να προσεγγίσει η επιστήμη όλα αυτά αποτελούν ένα απλό αμελητέο φύσημα του αέρα που ήρθε και θα περάσει. Σημ: Από άρθρο μου που έχει δημοσιευτεί στο περιοδικό Yoga World

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους