— Η κόρη μου είναι ένα αληθινό παράγον! — επαινούσε η Ελένη στις γειτόνισσες της, με τα μαλλιά σαν πριονίδι που φουσκώνουν στον αέρα της Αττικής. — Η εξάμηνη της τερμάτισε όλοι με πέντε! Και ακόμη...

Πλήρες Κείμενο:

— Η κόρη μου είναι ένα αληθινό παράγον! — επαινούσε η Ελένη στις γειτόνισσες της, με τα μαλλιά σαν πριονίδι που φουσκώνουν στον αέρα της Αττικής. — Η εξάμηνη της τερμάτισε όλοι με πέντε! Και ακόμη καταφέρνει να δουλέψει παραπλεύρω, χωρίς να παίρνει ούτε ένα σεντ από εμένα! — Ζαλίζομαι εγώ, Ελένη! — αναγκατιε η γειτόνισσα Μαρία, που τα παιδιά της μόνο ξέρουν πώς να ζητούν χρήματα, — και δεν θέλουν καθόλου να μάθουν. Η Άννα λέει ότι μετά το κολλέγιο θα «πηδήξει» απευθείας στο γάμο, ώστε ο άντρας να την φροντίζει.

Και ο γιος… αχ! — κούνησε η ματιά της με απογοήτευση, — εσύ όμως η Νατασσία είναι έξυπνη, θα ζήσει με το μυαλό της. — Α, ναι... — ψιθύρισε κάτω από το μούστο του, ο Μιχάλης, που μόλις είχε απομακρυνθεί λίγα βήματα από τις κουβέντες.

Ο νεαρός θα ήθελε να πάει σπίτι, αλλά η μητέρα του δεν είχε επισκεφθεί ακόμη όλα τα μπακαλοπωλεία.

Αν ο πατέρας του ήταν στο γραφείο, το βραβείο του «φορέα τσαντών» θα του έπλευε σήμερα. — Αν ήξερες τι κάνει η αδερφή σου στην Αθήνα, δεν θα την αναφέραμε καν.

Και πόσο λιγότερο θα καυχιόταν. — Πες κάτι, Ελένη! — κοίταξε η γειτόνισσα με φθόνο, — δεν μπορείς να περιμένεις πέντε λεπτά; Η γυναίκα δεν είχε ακόμα πει όλες τις λεπτομέρειες. — Μπαμπά, — αντίκρισε ο Μιχάλης, — αύριο έχω μια παρουσίαση και πρέπει να γράψω ένα δοκίμιο.

Μπορείς να δοκιμάσεις άλλο πότε; — απάντησε ήρεμα. — Τι λες, μπαμπά! — είπε η μητέρα, φωνάζοντας προς το πνεύμα. — Πάμε λοιπόν... Ο Μιχάλης άπλωσε τους ώμους του, αντιλαμβανόμενος το ελαφρύ βλέμμα των γειτόνων. Η Ελένη συνέχιζε να επαινεί την κόρη της, με τόνο σαν να ήταν η Νατασσία τέλειος ήρωας που όλοι πρέπει να μιμηθούν.

Αλλά μόνο εκείνος ήξερε την αλήθεια.

Κρατούσε το μυστικό, γιατί δεν ήθελε η μητέρα του να ανησυχεί… *** — Η Αλεξία Παπαδόπουλου μένει εδώ; — ρώτησε μια κορύστικη φωνή, κάνοντας την Ελένη να κουδουνίσει.

Δύο άντρες που στάθηκαν πίσω της έδωσαν και πάλι κρύο αέρα. — Η κόρη μου ζει στην Αθήνα.

Σπουδάζει στο πανεπιστήμιο — απάντησε η γυναίδα με υπερηφάνεια. — Τι θέλετε από αυτήν; — Στο πανεπιστήμιο; Η Νατασσία; Σοβαρά; — έσφυσε η άγνωστη με μια γελοία γέλια. — Έφυγε μετά το πρώτο εξάμηνο, δεν πέρασε κανένα μάθημα, γιατί δεν πήγαινε στα μαθήματα για να βρει εραστή. — Πώς τολμάτε να μιλήσετε για την κόρη μου! — φώναξε η Ελένη, σιωπώντας όταν άκουσε το θόρυβο από την πόρτα.

Καθώς η φωνή της έσβηνε, ήξερε ότι να καλέσει αυτήν την αθέατη στο σπίτι σήμαινε ότι είχε δίκιο.

Μήπως δεν θα την άφηνε; Ή μήπως θα έλεγε κάτι; Στον κόσμο δεν τα λογίζουν πια — αλήθεια ή ψέμα, όλα γίνονται κουτσομπολιά. — Περάστε — η μητέρα τράβηξε τον αργό νεαρό της, — μην δίνετε τρελό λόγο για κουτσομπολιό.

Μαμά, άφησέ τους. — Αλλά, Μιχάλη! — Άφησέ τους.

Τώρα ο Μιχάλης έδειχνε παλιός, πάνω από τα δεκαέξι του χρόνια, σοβαρός και ελαφρώς ταραγμένος.

Με ένα χέρι κάλεσε τους καλεσμένους στο σαλόνι, δείχνοντας το καναπέ.

Η κυρία χαμογέλασε και κατέβηκε στο πολυθρόνα που βρισκόταν λίγο πιο μακριά.

Οι άντρες έμειναν όρθιοι. — Μιχάλη! Πώς μπορείς να τους προσκαλείς στο σπίτι! Άκουσες τι είπε για τη Νατασσία! — Το άκουσα.

Γι’ αυτό και τους άφησα, — απάντησε ο νεαρός, κουνώντας τα φρύδια του προς τη μητέρα του.

Όσο ο πατέρας του είναι σε επάγγελμα, αυτός είναι το κεφάλι της οικογένειας, πρέπει να περιορίσει τις ζημιές! — Τι λες... — Μάλλον ξέρεις καλύτερα την αδερφή σου, — είπε η γυναίκα με ειρωνεία. — Ξέρεις πού είναι τώρα; — Στην Αθήνα, μαμά, δεν είναι σε κανένα κολέγιο — γέλασε ο Μιχάλης. — Ζει σε ένα ενοικιασμένο διαμέρισμα που πληρώνει ο σύζυγός της.

Δεν ξέρω τη διεύθυνση, αλλά ξέρω ότι ο άντρας είναι 20 χρόνια μεγαλύτερος από τη Νατασσία, έχει τρία ενήλικα παιδιά και είναι εξαιρετικά πλούσιος. — Ο γείτονας σας ο Γρηγόρης; — ρώτησε η γυναίκα. — Μήπως είστε η σύζυγός του; — σήκωσε ο Μιχάλης το κεφάλι του, σκεπτόμενος πού βρέθηκε η αδελφή του. — Σας αρέσει να κρύβετε τις αδερφές σας! — Ευτυχώς όχι.

Είμαι η αδερφή του, βαριέμαι τα παραξιόν του αδερφού μου. — απάντησε με ψυχράδα η γυναίκα. — Ο Γρηγόρης έχει μια παντρεμένη σύζυγο και μια κόρη από το επιχειρηματικό μας δίκτυο.

Την ενοχλεί η παρουσία άλλων γυναικών κοντά του.

Θα ζητήσει διαζύγιο. — Λοιπόν, δεν πρέπει να το αφήσουμε έτσι, έτσι δεν είναι; — γνέφει η κυρία. — Έχεις ιδέα πού είναι η αδιάστατη αδερφή σου; — Δεν ξέρω, αλλά η φίλη της μπορεί να ξέρει.

Θα μιλήσω μαζί τους, αλλά πρώτα θέλω να καταλάβω τα σχέδιά σας.

Έχω μια αδερφή, ξέρετε. — Μιχάλη, τι σημαίνει όλο αυτό; Ποιος είναι ο Γρηγόρης; Ποιο είναι το ενοικιασμένο διαμέρισμα; Τι συνέβη με την κόρη μου; — η Ελένη έσπασε το πρόσωπό της από το σοκ. Ο Μιχάλης έσπευσε στο μπάνιο, όπου η μητέρα του συνήθιζε να κρύβει τα χάπια της. — Να καλέσουμε ασθενοφόρο; — φάνηκε η γυναίκα ελαφρώς ενοχλημένη. Ο Μιχάλης κούνησε το κεφάλι.

Φυσικά, κάλεσε ασθενοφόρο! Η Νίνα Βικτωρία, η πιο γλυκιά φαρμακοποιός, υποσχέθηκε να φθάσει σε πέντε λεπτά.

Πιθανώς ήταν κοντά. — Μιχάλη... Πώς ξέρεις όλα αυτά; — ρώτησε η Ελένη, αμφιβάλλοντας την αλήθεια. — Η κόρη μου είναι... πώς μπορώ να ζήσω τώρα; — Θυμάσαι όταν η Νατασσία ήρθε τελευταία φορά και το τηλέφωνό της έσπασε; — απάντησε ο Μιχάλης. — Πήρε το laptop μου για να μιλήσει με τη φίλη της και δεν βγήκε από το προφίλ.

Διάβασα τα μηνύματά τους, έμεινα έκπληκτος και την ρώτησα άμεσα.

Δεν αντιτάχθηκε, ζήτησε μόνο να μη το πεις σε κανέναν. Ο Μιχάλης ένιωθε πραγματικό λυπημένο για τη μητέρα του.

Ήταν καλή ψυχή, αλλά η μοναδική της αδυναμία ήταν το να καυχιέται τα παιδιά του.

Και εκείνος κοκκινιζόταν κάθε φορά που η μητέρα του αναγγέλλει τα βραβεία και τα μετάλλιά του σε όποιον ακούει.

Λίγο αργότερα, όταν η Ελένη τοποθετήθηκε στο κρεβάτι υπό την επιτήρηση των ειδικών, ο Μιχάλης επέστρεψε στους καλεσμένους.

Ήταν περίεργος για τα σχέδια της γυναίκας σχετικά με την αδερφή του. — Τι θέλετε να κάνετε λοιπόν; — Τίποτα ιδιαίτερο.

Θα δώσω χρήματα και θα συστήσω μερικούς ανθρώπους.

Ανέγγιχτα, οι εργένηδες, που είναι το πιο σημαντικό.

Η πιο έξυπνη θα μπορεί να «πηδήξει» στο γάμο. — Εντάξει, το κάνω τώρα — είπε ο νεαρός με βαριά ανάσα, προβλέποντας μια μη ευχάριστη συζήτηση.

Η φίλη της Νατασσίας ήταν… αδιάβλητη και τοξική.

Έπρεπε να βγάλει το κόλπι.

Ήρθε η ευκαιρία — το «τελειωμένο» εξάμηνο.

Ήθελε ο αδερφός να κάνει δώρο στην αδερφή; Αλλά όταν ζει τόσο μακριά, μόνο ο courier μπορεί να βοηθήσει. — … Γράψε “ΣΥΝΕΧΕΙΑ” στα σχόλια 👇✨ το επόμενο μέρος έρχεται τώρα!

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους