Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η αυτοδιάλυση των αεροψεκασμένων του Σύριζα: Χρονικό μιας πολιτικής παραίσθησης που επιχειρεί να αλλάξει κόμμα * Στις 5 Φεβρουαρίου 2007, στη Βουλή των Ελλήνων, ο τότε βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Φώτης Κουβέλης κατέθεσε ερώτηση προς πέντε υπουργούς για το αν πάνω από την Αθήνα ή άλλες πόλεις πραγματοποιούνται «αεροψεκασμοί», από ποιους, με ποια υλικά και για ποιο σκοπό (δες πρώτο σχόλιο). Ένα κείμενο που, αν διαβαστεί σήμερα χωρίς το βάρος της εποχής του, μοιάζει λιγότερο με κοινοβουλευτικό έλεγχο και περισσότερο με θεσμική πιστοποίηση της συλλογικής μαλακίας που έδερνε και δέρνει τον χώρο της αριστεράς.

Διότι αυτό ακριβώς έκανε τότε το ελληνικό πολιτικό σύστημα: δεν απέρριπτε την ανοησία, την επιβράβευε καθώς τη μετέτρεπε σε κοινοβουλευτική διαδικασία.

Δεν έβαζε όριο ανάμεσα στο μετρήσιμο και στο φαντασιακό· έβαζε αριθμό πρωτοκόλλου.

Και έτσι ο ουρανός της Αθήνας απέκτησε, έστω για λίγο, διοικητικό ενδιαφέρον για χημικές μαύρες επιχειρήσεις (black op) που κανείς δεν μπορούσε να αποδείξει, αλλά όλοι ένιωθαν ότι "κάτι γίνεται". Η ειρωνεία δεν είναι ότι υπήρξαν τέτοιες ερωτήσεις στη Βουλή.

Η ειρωνεία είναι ότι υπήρχε ένα αριστερό πολιτικό οικοσύστημα που τις παρήγαγε και αναπαρήγαγε με άνεση, σαν να επρόκειτο για φυσιολογική επέκταση της δημόσιας λογικής και κριτικής.

Ένα σύστημα που μπορούσε να χωρέσει την πιο άγρια καχυποψία μέσα στη φόρμα της πιο βαρετής γραφειοκρατίας.

Και τώρα ερχόμαστε στο σήμερα, όπου αυτό το ίδιο οικοσύστημα προσπαθεί να αναπαράγει την παλιά του τραγωδία ως φάρσα.

Η αποδιάρθρωση του ΣΥΡΙΖΑ και η γενικότερη αποσύνθεση της αντιπολιτευτικής του επιρροής δεν σηματοδοτούν κάποια “κάθαρση”. Σηματοδοτούν κάτι πιο ταπεινωτικό: την απώλεια ακόμη και της ικανότητας να μετατρέπει το παράλογο σε πολιτικό γεγονός.

Σήμερα, δεν υπάρχουν ούτε οι υπερασπιστές των αεροψεκασμών ούτε οι θεσμικοί τους αντίλογοι.

Υπάρχει κάτι χειρότερο: μια πολιτική σκηνή που δεν ενδιαφέρεται πλέον αρκετά ούτε για να υπερβάλλει ούτε για να διαψεύσει.

Η καχυποψία συνεχίζει να κυκλοφορεί κοινωνικά, αλλά έχει χάσει τον παλιό της προνομιακό μετασχηματιστή: την αίθουσα της Ολομέλειας.

Έχουμε άλλοτε γράψει για το ομόφωνο (!) ψήφισμα της Βουλής των Ελλήνων για την αναγνώριση κράτους της Χαμάς.

Επίσης, έχουμε γράψει για την τήρηση ενός λεπτού σιγής στη μνήμη του ...Κατσίφα! Αλλά, αυτό είναι το πραγματικό τέλος εποχής.

Όχι ότι πάψαμε να βλέπουμε ίχνη στον ουρανό, είναι γνωστόν τοις πάσι ότι Dassault Rafale και F-35 θα αεροψεκάζουν γωνία Τσαμαδού και Στουρνάρη, αλλά ότι πάψαμε να έχουμε πολιτικό μηχανισμό που να προσποιείται ότι τα παίρνει στα σοβαρά.

Η δημόσια σφαίρα δεν έγινε πιο ορθολογική· απλώς έγινε πιο αδιάφορη.

Ο ουρανός θα παραμένει γεμάτος ανεξήγητα φυσικά φαινόμενα. Το Ισραήλ ήδη αγόρασε Boeing KC-46 Pegasus, για να ανεφοδιάζει εκ πτήσει τα αεροψεκαστικά του.

Οπότε, ναι: οι αεροψεκασμοί δεν διαψεύστηκαν! Απλώς απολύθηκαν από την πολιτική ιστορία, μαζί με όσους από την αριστερά προσποιούνταν ακόμη ότι αποτελούσαν θέμα σοβαρής συζήτησης.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους