Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Αποχαιρετιστήριο γράμμα. Παράγραφος 1η Περίπου Νοεμβρης του 2014. Εγώ λίγο αφού έχω φύγει από την ΚΝΕ, 22 χρονών, συνεχίζοντας όμως να είμαι ταγμένος στη στρατηγική τότε του ΚΚΕ.

Τσακώνομαι με φίλο.

Μιλάει πρώτος. Φ: Φίλε θα ψηφίσω Τσίπρα.

Είναι καινούργια φάτσα, τα λέει καλά, και αν κάνει τα τρία από τα δέκα που υπόσχεται θα κυβερνάει 20 χρόνια. Β: Ρε είσαι σοβαρός; Τι περιμένεις να κάνει; Καπιταλισμό θα διαχειριστεί κι αυτός.

Έχουμε μνημόνια τώρα.

Δεν πρόκειται να βγούμε. Φ: Θα τα γ@μησει όλα. Ο Βαρουφακης είναι τρελός φίλε.

Ξέρει μια βιβλιοθήκη οικονομικά. Β: Φίλε, η Ελλάδα είναι σε ευρωπαϊκή ένωση και ΝΑΤΟ.

Δεν πρόκειται να βγει από κανένα από τα δύο.

Μας θέλουν στο ευρώ.

Θα μας κρατήσουν στο ευρώ. Φ: Εγω θα ψηφίσω Τσίπρα φίλε.

Θέλω να αλλάξει κάτι στη ζωή μου τώρα.

Δεν περιμένω να γίνει επανάσταση όπως λες κι εσύ. Β: Το μόνο που θα αλλάξει είναι ο διαχειριστής της κατάστασης.

Πάλι ο εργάτης θα παίρνει ψίχουλα. Φ: Οχι.

Δεν έχει κυβερνήσει ξανά η αριστερά.

Θα αλλάξει….. Παράγραφος 2η Δευτέρα, 27 Ιανουαρίου 2015.

Καταθέτει ο Τσίπρας στεφάνι στον μαρτυρικό τόπο της Καισαριανης.

Σκέφτομαι «ποια είναι η τελευταία φορά που κυβέρνησε την Ελλάδα άνθρωπος που δεν είναι αντικομμουνιστής; Α ναι… δεν είχα γεννηθεί» Τρίτη, 27 Ιανουαρίου 2015.

Ημέρα ορκομωσίας της πρώτης κυβέρνησης Τσίπρα.

Κάθομαι στην τηλεόραση και βλέπω ειδήσεις.

Τους βλέπω να δίνουν πολιτικό όρκο.

Οχι θρησκευτικό.

Λέω, «μ@λάκα ωραίο αυτό.

Χωρίς παπάδες και ευαγγέλια.

Πλάκα έχει…». 20 Αυγούστου 2015, ημέρα παραίτησης της κυβέρνησης Τσίπρα μετά το δημοψήφισμα.

Βλέπω στην τηλεόραση τον πρωθυπουργό της Ελλάδας.

Είναι φοβισμένος, είναι απογοητευμένος, είναι νέος, είναι λυπημένος.

Εχει φάει ανελέητο ξύλο στην Ευρώπη, έχει χάσει παταγωδώς, έχει πάρει μαζί του την εντολή ενός ολόκληρου λαού και έχει επιστρέψει με το «Ή συμφωνία ή θα πεινάσετε». Επιλέγει τη συμφωνία.

Γιατί είχε υποσχεθεί ότι δεν θα έβγαινε η Ελλάδα από την Ευρώπη.

Είχε υποσχεθεί και μαλακιες για νταούλια.

Αλλά είχε υποσχεθεί ότι δε θα έβγαινε η Ελλάδα από την Ευρώπη.

Στο βίντεο λέει «Προσπαθήσαμε, πήγαμε μέχρι τέλους, αλλά δεν καταφέραμε να κάνουμε πράξη όσα υποσχεθήκαμε στον ελληνικό λαό.

Γι αυτό και σήμερα υποβάλω την παραίτηση τη δική μου και της κυβέρνησης.» Ιστορικές στιγμές.

Βλέπω πρώτη φορά πολιτικό να αναλαμβάνει τις ευθύνες του που απέτυχε για όσα υποσχέθηκε και αντί να προσπαθεί να μας βγάλει όλους τρελούς, παραιτείται.

Παράγραφος 3η Τον Σεπτέμβρη του 2015, ο ΣΥΡΙΖΑ κερδίζει ξανά τις εκλογές και σχηματίζει κυβέρνηση με τον Καμμένο (θα μιλήσω σε λίγο για αυτό). Σε τέσσερα χρόνια μέσα, πετυχαίνει αναδιάρθρωση του χρέους, πρόσβαση υγείας στους ανασφάλιστους, προστασία των πιο αδύναμων, έξοδο από το μνημόνιο, δώδεκα τρίμηνα ανάπτυξης και αύξηση μισθών. Μικρή.

Εχει αλλάξει η Ελλάδα το 2019; Ούτε καν.

Οι μισθοί είναι μικροί, οι πληγές του μνημονίου είναι ανοιχτές, το κράτος ακόμα δυσκολεύεται να λειτουργήσει, οι φόροι είναι δυσβάσταχτοι, ο κόσμος οργισμένος.

Ε τι σκατα άλλαξε ρε Βαγγέλη τότε; Σας ακούω και ρωτάτε.

Τι άλλαξε…. Η Ελλάδα κυβερνήθηκε για πρώτη φορά από έναν νέο άνθρωπο, μια παράταξη που δεν είχε κυβερνήσει ξανά, που στην αρχή τα έκανε μαντάρα, και όταν είδε ότι πρέπει να σοβαρευτεί, έγινε η πιο σοβαρή, έντιμη, δίκαιη, ανθρώπινη, καθαρή κυβέρνηση που είχε η Ελλάδα στη μεταπολίτευση. Ο ΣΥΡΙΖΑ, ένα κόμμα με μηχανισμό του 3%, κατάφερε να κυβερνήσει μια ολόκληρη χώρα με τραγικά λάθη μεν, ανεπάρκεια και αστείους χειρισμούς σε κάποια θέματα, αδυναμία επικοινωνίας με την κοινωνία…. Αλλά χωρίς μηχανισμό στα συνδικάτα, χωρίς «δικούς του» παντού όπως η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, κατάφερε να κυβερνήσει 4 χρόνια και να βάλει μια ολόκληρη χώρα σε τάξη ΕΣΤΩ για να βγει απτό μνημόνιο.

Α….. και έλυσε και ένα θέμα με τη βόρειο γείτονα μας που βασάνιζε την Ελλάδα για δεκαετίες, με τη συμφωνία των Πρεσπών, που ήταν και ο λόγος που ο Καμμενος αποχώρησε από την κυβέρνηση. Καμμενος: Αντιπαθής, λαϊκατζης, δεξιός αλλά, έμεινε στην κυβέρνηση μέχρι να βγει η χώρα από το μνημόνιο, αλλά όταν διαφώνησε για τις Πρέσπες έφυγε.

Γιατί ήταν καθαρός.

Δεν ήθελε καρέκλες. Τεράστιο Respect.

Παράγραφος 4η Η ήττα.

Η ήττα του Τσίπρα και του ΣΥΡΙΖΑ ήρθε με 32%. Δηλαδή, η «κωλοτουμπα του ΟΧΙ-ΝΑΙ», το Μακεδονικό, οι φόροι, ο κατσαπλιασμος, το αντισυριζα μέτωπο, η ομάδα αλήθειας, ΟΛΑ τα κανάλια και οι εφημερίδες και τα μυρια όσα έσερναν στον ΣΥΡΙΖΑ, του κόστισαν……………….. 100 χιλιάδες ψήφους….. Αλλά δεν έχει σημασία.

Κυβερνά πια η ΝΔ. Και τώρα πάλι αντιπολίτευση.

Και πλέον έχεις δει πως γίνεται το έργο.

Εχεις κυβερνήσει.

Αλλά αντιπολίτευση ξέχασες να κάνεις.

Αναλώθηκες στο να προσπαθείς να καταλάβεις γιατί έχασες, ΣΥΡΙΖΑ, κι εσύ Αλέξη πήρες εντολή να αλλάξεις το κόμμα και να τον φέρεις στο 32% του κόσμου που το ψήφισε - και δεν είναι όλοι αριστεροί - και απέτυχες.

Δεν ξέρω γιατί δε μπορούσες να πάρεις κεφάλια.

Να διαλύσεις μηχανισμούς.

Να τους τραβήξεις με το ζόρι μπροστά, να φύγουν από την κομματιλα του 3%. Μόνο ο Παύλος αγωνίστηκε, αλλά ήσασταν πότε στην κόντρα ποτε μαζί.

Επικοινωνιακά δε σε βοηθούσε καθόλου, αλλά πάλευε μόνος του στο πεδίο.

Εσύ έδινες απλά πολύ καλές συνεντεύξεις.

Και μοιραία, στις εκλογές του 2023 διαλυθήκαμεν.

Δεν έμεινε τίποτα. Ο ΣΥΡΙΖΑ χάνει παταγωδώς αυτή τη φορά, όχι με 32% αλλά με 17%. Που σημαίνει ότι ο κόσμος δεν θέλει ούτε να μας βλέπει πια.

Και ο Αλέξης παραιτείται- και καλά κάνει- και τώρα……………. Γίνεται ο κακός χαμός.

Κασελακης, ατομική βόμβα επικοινωνίας, φέρνει τους προβολείς όλης της χώρας στον ΣΥΡΙΖΑ και σε τρεις μήνες έχουμε δει όλοι μας ποιος πραγματικά ήταν ο ΣΥΡΙΖΑ χωρίς τον Τσίπρα.

Ενα κόμμα μικρό, με αγωνιστές μεν, αλλά πολλούς καρεκλοκένταυρους, συντηρητικούς, αλαζονικούς, πεισματάρηδες ανθρώπους που τα εν οίκω τα έχουν βγάλει τόσο εν δημω που εμείς οι απλοί υποστηρικτές έχουμε λουφάξει από ντροπή και βλέπουμε τους ανθρώπους που στηρίζαμε τόσα χρόνια να γίνονται ρεντικολο σε πανελλήνια μετάδοση. Ο ΣΥΡΙΖΑ τελειώνει.

Διαλύεται, συρρικνώνεται, ευτελίζεται.

Το κόμμα που με τον μηχανισμό του 3% κυβέρνησε μια ολόκληρη χώρα, το κόμμα που μας συγκίνησε σε στιγμές που δεν πιστεύαμε ότι θα είχε Έλληνας πολιτικός τόση εντιμότητα και αξιοπρέπεια, Εχασε τα πάντα.

Δεν γινόταν χωρίς τον Τσίπρα.

Δεν γινόταν ούτε με τον Στέφανο. Ο Στέφανος για να κάνει κάτι στην Ελλάδα θα πρέπει να περιμένει μερικά χρόνια, να κυβερνηθεί η χώρα από προοδευτική κυβέρνηση μια δυο τετραετίες και να έρθει να μιλήσει σε μια κοινωνία που να μπορεί να τον ακούσει.

Και ο νοών νοείτο. Επίλογος.

Από εκείνη τη συζήτηση που ήμουν ΚΑΘΕΤΑ αντίθετος στο ότι ο Τσίπρας θα κατάφερνε οτιδήποτε ως πρωθυπουργός, μέχρι σήμερα που γράφεται το παρόν, πέρασαν 11 χρόνια.

Μεγάλωσα, δούλεψα, έφαγα άπειρο ξύλο, διάβασα, κατάφερα πολλά.

Από τη μέρα εκείνου του βίντεο που τον είδα να παραιτείται επειδή απέτυχε, να αναλαμβάνει την ευθύνη του και να παλεύει, δεν έχει χάσει την εμπιστοσύνη μου.

Την ενστικτώδη.

Ισως η ζωή μου φέρει ένα τούβλο στο κεφάλι μια μέρα και διαβάσετε κανένα ποστ που θα το γράψω και θα αφήσω το κινητό μακριά για ένα μήνα…. Αλλά ως τώρα δεν έχει συμβεί. Το κόμμα όμως, την έχασε. Αντίο ΣΥΡΙΖΑ. R. I. P.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους