Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Κυριακή των Αγίων Πάντων «Η αγιότητα: καρπός της παρουσίας του Αγίου Πνεύματος» Μόλις πριν από λίγες ημέρες εορτάσαμε την Πεντηκοστή, την κάθοδο του Αγίου Πνεύματος στους Αγίους Αποστόλους.

Σήμερα η Εκκλησία μας τιμά όλους τους Αγίους, γνωστούς και αγνώστους, εκείνους που έζησαν σε κάθε εποχή, σε κάθε τόπο και σε κάθε κοινωνική κατάσταση.

Δεν είναι τυχαία αυτή η διαδοχή των εορτών. Η Εκκλησία θέλει να μας διδάξει ότι η αγιότητα είναι ο καρπός της παρουσίας και της ενεργείας του Αγίου Πνεύματος μέσα στον άνθρωπο. Οι Άγιοι δεν είναι απλώς καλοί άνθρωποι.

Δεν είναι μόνο πρότυπα ηθικής ζωής.

Είναι άνθρωποι που άφησαν το Άγιο Πνεύμα να κατοικήσει μέσα τους, να φωτίσει τον νου τους, να καθαρίσει την καρδιά τους και να μεταμορφώσει ολόκληρη την ύπαρξή τους.

Η αγιότητα δεν είναι ανθρώπινο επίτευγμα· είναι θεϊκό δώρο.

Είναι η ζωή του Θεού μέσα στον άνθρωπο. Ο Κύριός μας είπε στους μαθητές Του: «Χωρὶς ἐμοῦ οὐ δύνασθε ποιεῖν οὐδέν». Ο άνθρωπος μόνος του μπορεί να πετύχει πολλά πράγματα στον κόσμο: να αποκτήσει γνώσεις, πλούτο, δύναμη και δόξα.

Δεν μπορεί όμως να γίνει άγιος χωρίς τη χάρη του Θεού.

Η αγιότητα δεν γεννιέται από την ανθρώπινη προσπάθεια μόνο, αλλά από τη συνεργασία του ανθρώπου με το Άγιο Πνεύμα.

Ας θυμηθούμε τους Αποστόλους πριν από την Πεντηκοστή.

Ήταν απλοί άνθρωποι, γεμάτοι φόβο και αδυναμίες. Ο Πέτρος αρνήθηκε τρεις φορές τον Χριστό.

Οι μαθητές κλείστηκαν στο υπερώο από φόβο για τους Ιουδαίους.

Μετά όμως την κάθοδο του Αγίου Πνεύματος μεταμορφώθηκαν. Ο Πέτρος κηρύττει με παρρησία. Οι Απόστολοι περιέρχονται όλη την οικουμένη.

Υπομένουν διωγμούς, φυλακές, βασανιστήρια και μαρτύρια.

Τι άλλαξε; Η παρουσία του Αγίου Πνεύματος.

Το ίδιο συνέβη σε όλους τους Αγίους της Εκκλησίας.

Οι μάρτυρες, οι όσιοι, οι ιεράρχες, οι ασκητές, οι νεομάρτυρες, οι δίκαιοι γονείς, οι ευσεβείς μοναχοί και οι ταπεινοί λαϊκοί έγιναν άγιοι επειδή άφησαν τη χάρη του Θεού να ενεργήσει μέσα τους. Ο Απόστολος Παύλος μιλά για τους καρπούς του Αγίου Πνεύματος και αναφέρει: «ἀγάπη, χαρά, εἰρήνη, μακροθυμία, χρηστότης, ἀγαθωσύνη, πίστις, πραότης, ἐγκράτεια». Όπου υπάρχει το Άγιο Πνεύμα, εκεί εμφανίζονται αυτοί οι καρποί.

Και όταν οι καρποί αυτοί ωριμάσουν μέσα στην ψυχή, τότε γεννιέται η αγιότητα.

Πρώτος καρπός είναι η αγάπη.

Ο άγιος άνθρωπος αγαπά χωρίς ιδιοτέλεια.

Αγαπά ακόμη και τους εχθρούς του.

Δεν κρατά κακία. Συγχωρεί.

Προσεύχεται για εκείνους που τον αδικούν.

Αυτό δεν είναι ανθρώπινα εύκολο.

Είναι έργο του Αγίου Πνεύματος.

Γι’ αυτό οι Άγιοι μπόρεσαν να συγχωρήσουν τους δημίους τους και να προσευχηθούν για εκείνους που τους βασάνιζαν.

Άλλος καρπός είναι η ειρήνη.

Στον σημερινό κόσμο επικρατεί αναστάτωση, άγχος και φόβος.

Οι άνθρωποι αναζητούν την ειρήνη παντού, αλλά συχνά δεν τη βρίσκουν. Οι Άγιοι όμως είχαν ειρήνη ακόμη και μέσα στις θλίψεις.

Γιατί η ειρήνη τους δεν προερχόταν από τις εξωτερικές συνθήκες αλλά από την παρουσία του Θεού μέσα τους.

Η χαρά είναι επίσης γνώρισμα των Αγίων.

Όχι η επιφανειακή χαρά που εξαρτάται από τα γεγονότα της ζωής, αλλά η βαθιά πνευματική χαρά που πηγάζει από τη σχέση με τον Θεό.

Γι’ αυτό βλέπουμε Αγίους να χαίρονται ακόμη και μέσα στις δοκιμασίες τους.

Γνωρίζουν ότι ο Χριστός είναι μαζί τους και ότι τίποτε δεν μπορεί να τους χωρίσει από την αγάπη Του.

Η μακροθυμία και η υπομονή αποτελούν επίσης καρπούς του Αγίου Πνεύματος. Οι Άγιοι πέρασαν πολλές δυσκολίες.

Ασθένειες, συκοφαντίες, διωγμούς, φτώχεια, μοναξιά.

Δεν εγκατέλειψαν όμως τον αγώνα.

Στήριζαν την ελπίδα τους στον Θεό. Το Άγιο Πνεύμα τους έδινε δύναμη να αντέχουν και να συνεχίζουν.

Όταν μιλούμε για αγιότητα, πολλές φορές νομίζουμε ότι αφορά μόνο λίγους εκλεκτούς ανθρώπους.

Πιστεύουμε ότι οι Άγιοι είναι τόσο μακριά από εμάς ώστε δεν μπορούμε να τους μιμηθούμε.

Όμως η Εκκλησία διδάσκει ακριβώς το αντίθετο. Ο Χριστός καλεί όλους τους ανθρώπους στην αγιότητα. «Ἅγιοι γίνεσθε, ὅτι ἐγὼ ἅγιός εἰμι», λέγει η Αγία Γραφή.

Η αγιότητα δεν είναι προνόμιο των μοναχών ή των κληρικών μόνο.

Είναι κλήση κάθε βαπτισμένου χριστιανού.

Ο πατέρας που μεγαλώνει τα παιδιά του με αγάπη και πίστη, η μητέρα που θυσιάζεται καθημερινά για την οικογένειά της, ο νέος που αγωνίζεται να διατηρήσει την καθαρότητά του, ο εργαζόμενος που ζει τίμια και δίκαια, όλοι μπορούν να βαδίσουν τον δρόμο της αγιότητας.

Βεβαίως η αγιότητα δεν αποκτάται μέσα σε μία ημέρα.

Είναι ένας διαρκής αγώνας. Οι Άγιοι δεν γεννήθηκαν άγιοι. Αγωνίστηκαν.

Έπεσαν και σηκώθηκαν. Μετανόησαν. Δάκρυσαν. Προσευχήθηκαν. Νήστεψαν. Αγρύπνησαν.

Πάνω απ’ όλα όμως εμπιστεύθηκαν τον Θεό και άφησαν το Άγιο Πνεύμα να εργάζεται μέσα τους.

Η παρουσία του Αγίου Πνεύματος στη ζωή μας δεν είναι κάτι αφηρημένο.

Την λάβαμε από το Άγιο Βάπτισμα και το Άγιο Χρίσμα.

Κάθε φορά που συμμετέχουμε στη Θεία Λειτουργία, κάθε φορά που εξομολογούμαστε με ειλικρίνεια, κάθε φορά που κοινωνούμε το Σώμα και το Αίμα του Χριστού, ανανεώνεται μέσα μας αυτή η χάρη.

Δυστυχώς, πολλές φορές εμείς οι ίδιοι εμποδίζουμε την ενέργεια του Αγίου Πνεύματος.

Η υπερηφάνεια, η φιλαυτία, η αμετανοησία, η κακία, η αδιαφορία για την προσευχή και τα μυστήρια της Εκκλησίας γίνονται εμπόδια στην πνευματική μας πρόοδο. Το Άγιο Πνεύμα δεν εγκαταλείπει τον άνθρωπο, αλλά περιμένει τη δική μας ελεύθερη ανταπόκριση. Οι Άγιοι Πάντες που εορτάζουμε σήμερα αποτελούν τη ζωντανή απόδειξη ότι το Ευαγγέλιο μπορεί να εφαρμοστεί σε κάθε εποχή.

Ανάμεσά τους υπάρχουν βασιλείς και βοσκοί, μορφωμένοι και αγράμματοι, πλούσιοι και φτωχοί, νέοι και ηλικιωμένοι.

Τι τους ενώνει όλους; Η παρουσία του Αγίου Πνεύματος.

Δεν έγιναν άγιοι επειδή είχαν τις ίδιες ικανότητες ή τις ίδιες συνθήκες ζωής.

Έγιναν άγιοι επειδή αγάπησαν τον Χριστό και επέτρεψαν στη χάρη Του να τους μεταμορφώσει.

Η ζωή τους μας υπενθυμίζει ότι η αγιότητα είναι εφικτή και σήμερα.

Στην εποχή μας υπάρχει μεγάλη ανάγκη από αγίους.

Όχι μόνο από αγίους που θαυματουργούν, αλλά από αγίους που θα ακτινοβολούν αγάπη, αλήθεια, ταπείνωση και ελπίδα.

Ο κόσμος κουράστηκε από τα λόγια.

Έχει ανάγκη από ανθρώπους που θα μαρτυρούν με τη ζωή τους την παρουσία του Θεού.

Ας μη θεωρούμε λοιπόν την αγιότητα ως κάτι ξένο προς εμάς.

Ας μην αρκεστούμε σε μια τυπική χριστιανική ζωή. Ο Χριστός μάς καλεί σε κάτι πολύ μεγαλύτερο.

Μας καλεί να γίνουμε κατοικητήρια του Αγίου Πνεύματος.

Μας καλεί να μεταμορφωθούμε και να γίνουμε φως για τους γύρω μας.

Σήμερα, καθώς τιμούμε όλους τους Αγίους της Εκκλησίας, ας ζητήσουμε τις πρεσβείες τους.

Ας παρακαλέσουμε τον Κύριο να ανανεώσει μέσα μας τη χάρη της Πεντηκοστής. Ας Του ανοίξουμε την καρδιά μας, ώστε το Άγιο Πνεύμα να καρποφορήσει μέσα μας αγάπη, χαρά, ειρήνη, πίστη και ελπίδα.

Και τότε, έστω και αν δεν φθάσουμε στα μεγάλα μέτρα των μεγάλων Αγίων, θα βαδίζουμε στον ίδιο δρόμο.

Θα γινόμαστε κι εμείς, μέρα με τη μέρα, άνθρωποι του Θεού.

Διότι η αγιότητα δεν είναι τίποτε άλλο παρά η ζωή του Αγίου Πνεύματος μέσα στον άνθρωπο. Πατήρ Θεόδωρος Στυλιανού

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους