Σ' εσάς που με ακούγατε Το είχα κόψει να κοιτάζω τις "αναμνήσεις" του φέισμπουκ.Κυρίως γιατί βλέπω πόσα έγραφα κάθε μέρα για την Παλαιστίνη και με πιάνει απελπισία που δεν έχει γίνει τίποτα ακόμα, οι...

Πλήρες Κείμενο:

Σ' εσάς που με ακούγατε Το είχα κόψει να κοιτάζω τις "αναμνήσεις" του φέισμπουκ.Κυρίως γιατί βλέπω πόσα έγραφα κάθε μέρα για την Παλαιστίνη και με πιάνει απελπισία που δεν έχει γίνει τίποτα ακόμα, οι δολοφόνοι μεταμφιεσμενοι σε τουρίστες μας κάνουν κωλοδάχτυλα και η Αστυνομία τους προστατεύει, το Μαντλήν ταξίδευε κι ο Τιάγο μας έστελνε ανταποκρίσεις γελαστός... Τώρα όμως βρήκα αυτή την ανάρτηση που έκανα δυο χρόνια πριν και που αφορά την Αριστερά κι εμάς τους αριστερούς και είναι πάλι δυστυχώς επίκαιρη.

Δεν θα ξαναδημοσιεύω λέξη γι' αυτό το ζήτημα, είναι το τελευταίο πράγμα που θα πω και μετά θα ξαναγυρίσω στη σιωπή μου που έλεγε κι ο Σεφέρης.

Παρακαλώ να μην κάνετε σχόλια δεν πρόκειται να απαντήσω και όποιο σχολιο ξεφεύγει από το μέτρο της ευγένειας θα διαγράφεται κατευθείαν και αυτό και ο άνθρωπος που το έκανε.

Σ΄εσάς που με ακούγατε Καλημέρα στο παρά πέντε των αποφάσεων για πολλούς.

Ο,τι κι αν ψηφίσετε, εννοώ πλην Μητσοτάκη και λοιπής ακροδεξιάς, σκεφθείτε το αύριο.

Την πιθανότητα να βρεθούμε πάλι πλάι πλάι στο δρόμο, την πιθανότητα ν'αλλάξουμε λιγάκι το εφιαλτικό σκηνικό.

Είδα πρωί πρωί μια ανάρτηση του αγαπημένου φίλου, του ποιητή, του ανθρώπου που μας ομορφαίνει το χαμόγελο εδώ και χρόνια.

Πάρα πολλοί, από όλο το φάσμα της Αριστεράς είναι "πελάτες" του οδοντίατρου Δημήτρη Χαλαζωνίτη.

Που δεν έχει καμμία ανάγκη, ούτε αναγνώρισης, ούτε βιοπορισμού, παραμένει ωστόσο στον ΣΥΡΙΖΑ και μάλιστα στην Κεντρική Επιτροπή του. Ο Δημήτρης ήρθε στην εκδήλωση για τον Πολιτισμό της Νέας Αριστεράς, όταν πολλοί και πολλές με έχουν διαγράψει απο το φέισμπουκ και άλλοι δεν τολμούν ούτε να κάνουν λάικ στις αναρτήσεις μου! Αφήνω κατά μέρος τους χαρακτηρισμούς, για να το πω κομψά, που εκτοξεύουν εναντίον μου, λες και δεν τους φτάνει που με πέταξαν από το Κόκκινο σπίτι μου.

Αυτή είναι η κατάσταση γενικώς. Πολεμική.

Στη διάσπαση του 1991 που την έζησα πολύ τραυματικά, δεν υπήρχε φέισμπουκ, απλώς αυτοί που έμειναν στο ΚΚΕ σου έκοβαν την καλημέρα, σε φωνάζανε προδότη κλπ.

Μετά την υπαναχώρηση του 2015, όσοι μείναμε στο ΣΥΡΙΖΑ κατεβαίναμε σε πορείες και οι αποχωρήσαντες της ΛΑΕ μας καθύβριζαν και μας πέταγαν μπουκάλια.

Πάλι προδότες.

Τώρα συμβαίνει πάλι.

Και σας εφιστώ την προσοχή.

Σε σας που με ακούτε, σε σας που με ακούγατε τόσα χρόνια, όπου κι αν έχετε αποφασίσει να βρεθείτε.

Μην υποκύπτετε στον πειρασμό του αναθέματος για κανέναν.

Μην υποκύπτετε στη χυδαιότητα.

Μην υποκύπτετε στην ευκολία του πληκτρολογίου.

Μην γίνεστε ίδιοι με ό,τι κατηγορείτε.

Τέλος πάντων όλα αυτά μου τα ενέπνευσε η ανάρτηση του Δημήτρη.

Ιδού: "Κάτι που έμαθα σαν αλφαβητάρι από 15 χρόνων, τον οργανώθηκα στην Αριστερά. 1) Δεν ποινικοποιούμε την πολιτική ζωή χωρίς ατράνταχτες αποδείξεις. 2) Δεν συκοφαντούμε επειδή …. εικάζουμε. 3) Δεν κανιβαλιζουμε ΚΑΝΕΝΑ.

Λυπάμαι που το αυτονόητο πρέπει να το βάλω σε λόγια : δεν υπάρχει περίπτωση οποιοσδήποτε σφος η σφα από τη θέση προέδρου η αντιπροέδρου η μέλους οποιασδήποτε επιτροπής στη Βουλή να συγκάλυψε οτιδήποτε έναντι ευτελούς ρεβεράντζας η αντιτίμου. Γιατί Θανάση με τον Νίκο Βούτση ( για να αναφέρω έναν μόνο πρόεδρο Βουλής η επιτροπής) όσο κι αν έχουμε φάει τα πολιτικά μας μουστάκια , πάντα θα υποκλίνομαι στα υπερπολλαπλάσια έντιμα πολιτικά του χιλιόμετρα και στο ότι σε όσα δύσκολα και άγρια αντιμετώπισε ουδέποτε λύγισε.

Θέλω να πιστεύω ότι ο Θανάσης έχει μετάνοιωσει για την απρέπεια.

Αν πάλι όχι αισθάνομαι την ανάγκη εκ μέρους όσων παραμένουμε στο ΣΥΡΙΖΑ και αντιστεκόμαστε στην ανθρωποφαγία και τον λαϊκισμό , να ζητήσω συγγνώμη από όσους εθίχθησαν.

Και αυτό είναι κάτι άλλο που έμαθα από 15 χρόνων στην Αριστερά. Δ. Χαλαζωνιτης.

Μέλος ( ακόμα) της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ Προδευτικη Συμμαχία ( μέχρι που κάποιος να φάει κι εμένα) @ακόλουθοι

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους