ΟΙ ΕΞΙ ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ Όσοι είχαν ατίθασα νιάτα το γνωρίζουν. Όταν φτάσουμε στις μικρές ώρες και το ποτό έχει τρέξει ποτάμι, δεν είναι καθόλου παράξενο να δεις μέσα στο μπαρ δυό τύπους να μιλούν με έντονο...

Πλήρες Κείμενο:

ΟΙ ΕΞΙ ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ Όσοι είχαν ατίθασα νιάτα το γνωρίζουν. Όταν φτάσουμε στις μικρές ώρες και το ποτό έχει τρέξει ποτάμι, δεν είναι καθόλου παράξενο να δεις μέσα στο μπαρ δυό τύπους να μιλούν με έντονο ενδιαφέρον και ενθουσιασμό, ενώ υπό άλλες συνθήκες δεν θα τους έβλεπες ποτέ να κάνουν παρέα.

Είναι γνωστό από παλιά το ανέκδοτο με τον μεθυσμένο Ανωγειανό που πίνει σ' ένα μπαρ μ' έναν Κινέζο.

Και ρωτά ο Ανωγειανός τον Κινέζο: «Κι από πού 'σαι 'σύ;» «Από την Κίνα.» «Από την Κίνα, ε; Από πού από την Κίνα;» «Από τη Σιάν.» «Από τη Σιάν;» ρωτά ο Ανωγειανός με ενθουσιασμό. «Και από ποιους είσαι;» Το ανέκδοτο φυσικά βγάζει το χιούμορ του αναγνωρίζοντας πρώτα το γεγονός ότι είναι αδύνατον ο Ανωγειανός να γνωρίζει τις φατρίες στη Σιάν και να θαρρεί πως ο Κινέζος είναι από τους αντίστοιχους Σκουλάδες, Χαιρέτηδες, Ξυλούρηδες κ.τ.λ. Παρ' όλα αυτά, σκεφτείτε: σχεδόν ποτέ δεν εγκαταλείπει κανείς την προσπάθεια να κάνει σύνδεση μ' έναν εντελώς άγνωστο, προσπαθώντας να εντοπίσει κοινούς γνωστούς. «Κι από πού 'σαι 'σύ;» «Από την Κρήτη, αλλά ζω στη Γερμανία» του απαντώ, για να γλιτώσω το μπόντινγκ το βραδιάτικο στον δρόμο αεροδρόμιο–Μαρούσι. «Και από πού από την Κρήτη;» Αρχίσαμε, λέω από μέσα μου, πάλι για τον καπετάν Μιχάλη θα λέω βραδιάτικα; «Από ένα χωριό δίπλα στα Μάταλα», για να τον βοηθήσω να τελειώνουμε το μπόντινγκ ντάκα-ντάκα. «Ε, ποιο χωριό;» «Την Πόμπια.» «Και δίπλα στα Μάταλα είναι η Πόμπια; Από τους Άγιους Δέκα είμαι», λέει ο ταξιτζής.

Κι όμως είναι αλήθεια.

Όσο παράξενο κι αν φαίνεται, τα μαθηματικά μάς μαθαίνουν ότι από τον καθένα μας ως τον οποιονδήποτε άλλον άνθρωπο πάνω στη γη δεν μεσολαβούν παρά έξι το πολύ χειραψίες — έξι κρίκοι, πέντε ενδιάμεσοι γνωστοί.

Είναι η περίφημη θεωρία των έξι συνδέσμων.

Ο λογαριασμός είναι απλός.

Ο καθένας μας γνωρίζει, ας πούμε, 100 ανθρώπους.

Καθένας απ' αυτούς γνωρίζει άλλους τόσους· να 'σου λοιπόν σε δύο βήματα δέκα χιλιάδες, σε τρία ένα εκατομμύριο, και πριν καλά καλά φτάσεις στο έκτο, ο αριθμός έχει ξεπεράσει ολόκληρο τον πληθυσμό του πλανήτη.

Στην πράξη οι γνωριμίες μας μπερδεύονται κι επικαλύπτονται —οι φίλοι μου γνωρίζονται αναμεταξύ τους— γι' αυτό κι ο κόσμος βγαίνει ακόμα μικρότερος απ' όσο δείχνει ο ξερός πολλαπλασιασμός.

Τόσο μικρός, που ο εντελώς άγνωστος ταξιτζής σου βγαίνει στο τέλος γείτονας, απ' τους Άγιους Δέκα, «Δηλαδή, δηλαδή, Λευτέρη, τι θες να πεις; Ότι με έξι ενδιάμεσους γνωστούς, δηλαδή έναν που ξέρει έναν άλλον, που ξέρει έναν άλλον, θα με πάει όπου θέλω; Δηλαδή με έξι γνωστούς φτάνω στον, ας πούμε, Καγκελάριο της Γερμανίας; Ή στον πρόεδρο Τραμπ —όφου, Παναγία μου— ή στον πρόεδρο της Κίνας;» Ναι, είναι η απάντηση.

Μάλιστα, τα υψηλά πρόσωπα στην πολιτική είναι πανεύκολα και δεν χρειάζονται καν τόσοι σύνδεσμοι.

Παράδειγμα: στον πρωθυπουργό της χώρας.

Αρκεί να γνωρίζεις προσωπικά έναν βουλευτή της κυβερνώσας παράταξης.

Τότε αυτός γνωρίζει τον πρωθυπουργό.

Πας με δύο χειραψίες. Στον Καγκελάριο της Γερμανίας πας σε τρεις, γιατί τον ξέρει προσωπικά ο πρωθυπουργός.

Το ίδιο και στον πρόεδρο Τραμπ· το πολύ τρεις χειραψίες.

Με τέσσερις πας και στον πρόεδρο της Κίνας.

Και με μία ακόμα στον πρόεδρο της Βόρειας Κορέας.

Την άλλη φορά λοιπόν που θα παραξενευτείτε γιατί στο Φέισμπουκ βλέπετε κοινούς γνωστούς και θα απορήσετε πώς γνωρίζονται μεταξύ τους, σκεφτείτε τη θεωρία των έξι συνδέσμων.

Τώρα, αν θες πραγματικά να συνδεθείς με κανένα απο αυτούς που ανέφερα είναι γκόσπελ οφ ενάδερ πρίστ που λέμε και στα Πηγαϊδακια.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους