Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ένα παιδί μετράει τις μύγες και άλλες ιστορίες για αγρίους, για κυρίες και για βρέφη.

Στο μεταξύ, μας έχουν κάνει κατάληψη τα κοράκια· ν’ανησυχήσω, γιατρέ μου, ξέρουν κάτι που δεν ξέρω; Να δαγκώσω την ταυτότητα με τα δόντια, να διευκολύνω την αναγνώριση; Θέρος.

Θάρρος, αγάπες μου, θα περάσει κι αυτό , θα περάσει ως εξπρές του μεσονυχτίου αλυχτώντας εκεί που σμίγουνε οι δείχτες - και δυο πουλιά δύο περιστέρια ταξιδεύουνε μέσα στ’αστέρια.

Αλλά το Ηλεκτράκι δεν ακούει Θοδωράκη, είναι genZ και της αρέσουν οι Σκιαδαρέσες, δε συννεοούμαστε- εκτός κι αν παίζει φαγητό, γλώσσα Εσπεράντο ιντερνάσιοναλ κι ενωτική, σαν Αριστερά πριν τον Τσίπρα.

Μη μου ψιθυρίζετε παραμύθια, I know what I know, έχω δει το μέλλον στο φλιτζάνι μου, μια σκουράντζα και δεν ξέρω αν ήταν ο καφές ή το φλιτζάνι, ο γιαλός στραβός και γέρνει, ή μπας και γέρνει ο καπετάνιος- προς το δεύτερο κλίνω(στην κυριολεξία, έχω πάθει Πίζα). Σ’αγαπώ ρε χώρα.

Μα μ’έχεις κάνει πίπα απ’τα νεύρα, ακριβώς επειδή σ’αγαπώ , αλλιώς δε θα ‘δινα μία, λόγω τιμής.

Η βλακεία σου έχει χτυπήσει ταβάνι.

Τί θες από μένα, ποιο σαπάκι να διαλέξω από αυτά που μου πετάς, κουράστηκα από τους κατιμάδες σου ρε, άντε να πεθάνουμε ένδοξα επιτέλους να καθαρίσει ο τόπος , να καθαρίσει ο αέρας- ως πότε παλικάρια, ως πότε , κουράστηκα να ζω στα στενά, κουράστηκα τον ήλιο μου να μου τον κλέβουν τα αρπακτικά που αγαπάς.

Θα κάτσω εδώ με το Ηλεκτράκι που μετράει τις μύγες- θα σταματήσω να τις μετράω εγώ , ανόητον τον νόημα, δεν τις καταλαβαίνω κι έχω πάψει εδώ και καιρό να προσπαθώ να τις πείσω ότι το μέλι των ανθέων είναι καλύτερο από αυτά που αγαπούν να τρώνε._

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους