Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Κάθε τόσο στα πάνελ ακούμε ότι η Ελλάδα πάει πλέον καλά γιατί απέκτησε πολεμικά αεροπλάνα και πλοία, και συζητούν για το πως η Ελλάδα τα έστειλε στην Κύπρο και πως αλλάζουν οι συσχετισμοί στο Αιγαίο κλπ.

Το να παρέχει μία χώρα ασφάλεια στους πολίτες της δεν είναι ζητούμενο.

Είναι αυτονόητο και προαπαιτούμενο.

Είναι όπως οι αερόσακοι και οι ζώνες ασφαλείας στο αυτοκίνητο.

Δεν θα αγοράσει κάποιος αυτοκίνητο γιατί θα έχει συστήματα ασφαλείας.

Αυτά το 2026 θεωρούνται αυτονόητα και προαπαιτούμενα.

Θα το αγοράσει γιατί θα τον κάνει να νιώθει καλά. Στην Ελλάδα οι πολίτες δεν βασίζουν την ευτυχία τους στο αν η χώρα θα μπορεί να αμυνθεί και αν θα αποκτήσει νέα οπλικά συστήματα.

Οι πολίτες περιμένουν ή θα πρέπει να περιμένουν ουσιαστικές βελτιώσεις στη ζωή τους.

Και τη στιγμή που στη χώρα χαιρόμαστε για φρεγάτες και πυραύλους και αεροπλάνα, οι πολίτες υποφέρουν από την ακρίβεια, ζούνε με δανεικά και έχουν οριακά τους χαμηλότερους μισθούς στην Ευρώπη με τη χειρότερη αγοραστική δύναμη.

Νιώθουν ότι δεν έχουν παρόν και ανησυχούν ότι τα παιδιά τους δεν έχουν μέλλον στη χώρα αυτή.

Και η αιτία για όλα αυτά δεν είναι γιατί πιστεύουν ότι η χώρα δεν θα μπορέσει να υπερασπιστεί τον εαυτό της.

Αλλά γιατί δεν θα έχει σημασία αυτό, αν οι ίδιοι και τα παιδιά τους δεν μπορούν να επιβιώσουν μέρα με τη μέρα, αν δεν μπορούν να βγάλουν το μήνα.

Αν δεν έχουν να πληρώσουν τους λογαριασμούς, ή το ενοίκιο ή δεν μπορούν να σπουδάσουν τα παιδιά τους.

Ακούμε τόσα χρόνια για επενδύσεις και υποδομές και στην πραγματικότητα η καθημερινότητα του πολίτη όχι μόνο δεν άλλαξε από τη μέρα που η χώρα μπήκε στην κρίση και στα μνημόνια, αλλά έγινε χειρότερη.

Η αγοραστική αξία των μισθών παρά την αύξηση έγινε χειρότερη.

Με μεγαλύτερους βασικούς μισθούς οι πολίτες αγοράζουν πολύ λιγότερα πράγματα από όσα πριν από την κρίση.

Και αυτός είναι ο βασικός λόγος που οι νέοι φεύγουν.

Που δεν κάνουν οικογένειες, που δεν κάνουν παιδιά.

Είναι ο βασικός λόγος για την υπογεννητικότητα και την κακή ψυχολογία του λαού.

Δεν μπορείς να πηγαίνεις προς τις εκλογές όποιο κόμμα και να είσαι, όποια παράταξη και να εκπροσωπείς, και το επιχείρημα σου να είναι ότι αγοράσαμε πολεμικά πλοία και αεροπλάνα.

Ότι έχουμε συμμάχους.

Ούτε να μιλάς αόριστα για επενδύσεις και για επενδυτικές βαθμίδες όταν στο τέλος της ημέρας αυτό δεν το βλέπει ο πολίτης στην τσέπη του.

Στην καθημερινότητα του.

Και το έχω ξαναπεί.

Αυτά είναι για διαφημιστικά μπάνερ και σποτάκια στην τηλεόραση και στο διαδίκτυο.

Το ότι δεν έχουν πείσει την πλειοψηφία του λαού δεν θα το δεις στα αποτελέσματα των εκλογών και της τωρινής ή της επόμενης κυβέρνησης.

Θα το δεις στα οικογενειακά χρέη που αυξάνονται, στην μετανάστευση του ενεργού πληθυσμού στο εξωτερικό, στην υπογεννητικότητα.

Εκεί είναι οι δείκτες υγείας της κοινωνίας.

Και εκεί η Ελλάδα, ο λαός είναι στα κόκκινα.

Βαθιά στα κόκκινα.

Αν αυτοί οι δείκτες δεν αλλάξουν, δεν θα έχουν καμία σημασία ούτε τα λόγια, ούτε οι υποσχέσεις, ούτε τα προεκλογικά σποτ, ούτε το ποιος τελικά θα κυβερνά την επόμενη μέρα.

Γιατί όποιον και να επιλέξει ο λαός να κυβερνήσει, θα πρέπει να βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά.

Δεν υπάρχει χρόνος για χάσιμο.

Η χώρα πεθαίνει και δεν θα χρειαστεί να μπει σε πόλεμο ούτε να την κατακτήσει κανείς για να συμβεί αυτό.

Πεθαίνουμε μόνοι μας ως έθνος γιατί οι πολίτες δεν πιστεύουν πλέον σε αυτή τη χώρα και το λένε τα μαθηματικά, οι δείκτες.

Δεν χρειάζεται να το πει ούτε πολιτικός ούτε κανείς άλλος.

Το λένε τα στοιχεία.

Τα κόμματα που θέλουν την εξουσία ας το έχουν καλά στο μυαλό τους αυτό γιατί στο τέλος δεν θα έχει μείνει αρκετός λαός για να κυβερνήσουν.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους