Παιδί ήμουνα που μίλαγα στα αστέρια Στη γειτονιά με φώναζαν Τρελή Αλλοπρόσαλλη Αντικοινωνική Κλειστή σαν στρείδι Δεν ήρθε κανένας Να με ρωτήσει γιατί Μονο ταμπέλες Και καλουπώματα Δεν γέλαγα Μια...

Πλήρες Κείμενο:

Παιδί ήμουνα που μίλαγα στα αστέρια Στη γειτονιά με φώναζαν Τρελή Αλλοπρόσαλλη Αντικοινωνική Κλειστή σαν στρείδι Δεν ήρθε κανένας Να με ρωτήσει γιατί Μονο ταμπέλες Και καλουπώματα Δεν γέλαγα Μια θλίψη στα μάτια Στο σχολείο μόνη Χωρίς φίλους Ποιός θα ένιωθε? Τι θα καταλάβαιναν? Τα παιδιά Ηταν παιδιά Οι δάσκαλοι? Αδιάφοροι στον πόνο Φτάνει να μην τους δημιουργείς θέματα Να είσαι το ήσυχο και καλό παιδί Και ας κλαίς με λυγμούς Απο τότε θυμάμαι Πως ημουνα διαφορετική Πως όλοι με επέλεξαν να είμαι Διάβαζα Εγραφα Ζωγράφιζα κομικς Ετρεχα σαν άνεμος Ενιωθα άνεμος Μα ποιος να νοιαστεί να μου δημιουργήσει όνειρα!!!!! Ανυπότακτη ψυχή Θα μπορούσα να γίνω χειρότερη απο ολους δίπλα μου Επέλεξα τον δύσκολο δρομο Της ανθρωπιάς Της αγάπης Όμορφη συνέχεια

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους