Κι είμαστε με την Αντιγόνη στο Βράχων, στη συναυλία του Θηβαίου για τα τριάντα χρόνια, με όλους εκεί, τίγκα στη συγκίνηση, Παπακωνσταντίνου, Πασχαλίδη, Χαρούλη, Ιωάννου, Αντωνοπούλου και, σε μια...

Πλήρες Κείμενο:

Κι είμαστε με την Αντιγόνη στο Βράχων, στη συναυλία του Θηβαίου για τα τριάντα χρόνια, με όλους εκεί, τίγκα στη συγκίνηση, Παπακωνσταντίνου, Πασχαλίδη, Χαρούλη, Ιωάννου, Αντωνοπούλου και, σε μια ήσυχη στιγμή με αναμμένα φώτα που κάτι λένε στη σκηνή, ακούω ξαφνικά από διαγώνια πίσω αριστερά «Ηλίθιος!» και γυρνάω και λέει ένα παιδί ωχ όντως είσαι! Και με γνώρισε ως τον ήρωα του έργου μου.

Όχι ως Νικόλα, όχι Ανδρουλάκη, όχι ρίαλ Νικ τέτοιου από το ίντερνετ, απλά, ολόσκετα, Ηλίθιος! Και με είχαν δει πέρυσι στην Πάτρα τα παιδιά και τους ήταν λέει ακόμη ανεξίτηλη η βραδιά.

Να βγάλουμε μου λένε φωτογραφία; Εννοείται τους λέω και παίζει να χάρηκα πιο πολύ εγώ.

Γιατί όλο το νόημα του έργου είναι αυτό.

Με τα μικρά μας ονόματα.

Σαν λογοτεχνικοί ήρωες.

Μες στο παράδοξο του κόσμου. Να ζούμε πιο εγκάρδια μαζί. Και σε τριάντα χρόνια να έχουμε ιστορίες κι εμείς να λέμε.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους