Original Post

Πλήρες Κείμενο:

**Ο 27χρονος Βασίλης Αυλωνίτης το καλοκαίρι του 1931 πρωταγωνιστούσε στην επιθεώρηση «Κατεργάρα» των Κίμωνα Καπετανάκη και Μίμη Κατριβάνου, στο νεοσύστατο θέατρο Περοκέ.

Ανάμεσα στα νούμερα της παράστασης βρισκόταν και μια τολμηρή πολιτική σάτιρα με τίτλο «Από τους υπουργούς βγήκαν τα κολοκύθια», που σατίριζε πρόσωπα του στενού κύκλου του Ελευθέριου Βενιζέλου. ** **Η παράσταση είχε προκαλέσει τεράστιο θόρυβο στην Αθήνα.

Κάθε βράδυ το Περοκέ γέμιζε ασφυκτικά, ενώ οι εφημερίδες της εποχής ήταν βαθιά διχασμένες.

Άλλες μιλούσαν για μια «κίτρινη» επιθεώρηση που ξεπερνούσε τα όρια, ενώ άλλες τη χαρακτήριζαν μια τολμηρή και ευφυή θεατρική επιτυχία.** **Το βράδυ της 22ας Αυγούστου γράφτηκε μία από τις πιο μαύρες σελίδες στην ιστορία του ελληνικού θεάτρου.

Την ώρα που ο Αυλωνίτης βρισκόταν πάνω στη σκηνή, τέσσερις άνδρες σηκώθηκαν από τις θέσεις τους και όρμησαν εναντίον του, θεωρώντας πως διακωμωδούσε τον Βενιζέλο. ** **Ένας από αυτούς τράβηξε όπλο και τον σημάδεψε μπροστά στα μάτια του κοινού.

Ο νεαρός ηθοποιός, τρομοκρατημένος, προσπάθησε να προφυλαχθεί ψιθυρίζοντας «Τι φταίω εγώ, ρε παιδιά», ενώ υποχωρώντας προς τα πίσω σκόνταψε κι έπεσε κάτω. ** **Η πτώση εκείνη τού έσωσε τη ζωή, όμως η σφαίρα βρήκε στην καρδιά τον 35χρονο τεχνικό του θεάτρου Παναγιώτη Μωραΐτη που βρισκόταν εκείνη τη στιγμή στην κουίντα. Στο Περοκέ επικράτησε πανικός.

Θεατές ούρλιαζαν, ηθοποιοί έτρεχαν στα παρασκήνια για να σωθούν, ενώ τραυματίστηκαν ακόμη θεατές και εργαζόμενοι του θεάτρου.** **Ο Αυλωνίτης κουβαλούσε εκείνη τη νύχτα μέσα του μέχρι το τέλος της ζωής του.

Υπήρξε ένας βαθιά ευαίσθητος άνθρωπος με σπάνια γενναιοδωρία ψυχής που στεκόταν πάντα με αγάπη, σεβασμό και εκτίμηση απέναντι στους ανθρώπους και στους συναδέλφους του, κερδίζοντας την αληθινή συμπάθεια όσων τον γνώρισαν και συνεργάστηκαν μαζί του.

Αυτοδίδακτος, χωρίς σπουδές σε δραματική σχολή, κατάφερε να εξελιχθεί σε έναν από τους μεγαλύτερους ογκόλιθους της ελληνικής κωμωδίας. ** **Οι γκριμάτσες, οι μορφασμοί, οι ατάκες και το σπάνιο κωμικό του ένστικτο έγραψαν εποχή, χαρίζοντας στο ελληνικό θέατρο και τον κινηματογράφο, μια μορφή πραγματικά ανεπανάληπτη.** Aris Loupasis

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους