ΑΤΑΡΑΞΙΑ ή ΝΙΡΒΑΝΑ; Οι άνθρωποι σήμερα, αναζητούν μια βακτηρία (στήριγμα) ζωής, είτε στην αρχαιοελληνική Φιλοσοφία, είτε στις Ανατολίτικες διδαχές, για να ξεπεράσουν την ρηχότητα και την κενότητα Η...
ΑΤΑΡΑΞΙΑ ή ΝΙΡΒΑΝΑ; Οι άνθρωποι σήμερα, αναζητούν μια βακτηρία (στήριγμα) ζωής, είτε στην αρχαιοελληνική Φιλοσοφία, είτε στις Ανατολίτικες διδαχές, για να ξεπεράσουν την ρηχότητα και την κενότητα Η μεγάλη διαφορά, στις δύο Θέσεις, μπορεί να φαντάζει μικρή, αλλά στην πραγματικότητα, είναι τεράστια.
Ναι, και οι δύο φιλοσοφίες, στηρίζονται σε ηθικούς κανόνες και σε στάσεις ζωής, όμως το αποτέλεσμα, είναι εξαιρετικά διαφορετικό.
Στις ανατολίτικες φιλοσοφίες, ο στόχος, είναι το πέρασμα, σε μια κατάσταση Νιρβάνας, δηλαδή, σε μια κατάσταση, παντελής έλλειψης των αισθήσεων, μη αίσθησης, αναισθησίας. Στην Ελληνική Φιλοσοφία, τα πράγματα είναι τελείως διαφορετικά. Η Τετραφάρμακος του Επίκουρου, μαθητή του Ναυσιφάνη, που ήταν μαθητής του κορυφαίου ατομικού επιστήμονα - Φιλόσοφου Δημόκριτου, μας εξηγεί πως στόχος της κύριας Ελληνικής φιλοσοφίας ήταν η Αταραξία της ψυχής και του σώματος.
Αταραξία όμως, δεν σήμαινε έλλειψη αισθήσεων.
Το αντίθετο! Βασική διδαχή, ήταν πως, απλώς να κάνουμε το καλό, δεν είναι αρκετό.
Πρέπει και να πολεμάμε κάθε κακό: "Χαρακτηριστικό του καλού άνδρα, να υπηρετεί το δίκαιο, και να προκαλεί κακό στους κακούς" Ευριπίδης, Εκάβη Γιαυτό κάθε καλό, εκτός του να πράττεται, πρέπει να προστατεύεται. Οι Έλληνες, δεν είχαν την Ανατολίτικη πεποίθηση, της μη συμμετοχής των φιλοσόφων, στα "κοινά" της πόλης.
Δεν ήταν στόχος τους, η μη μάχη, αλλά πως κάθε τι καλό, πρέπει να προστατεύεται, και αν χρειαστεί να μαχόμαστε υπερ αυτού.
Ασφαλώς, οι Φιλόσοφοι, δεν έδιναν άσκοπες μάχες, ούτε ήταν υπέρ της Βίας.
Αλλά σαφώς ήταν υπερ της προστασίας της πατρίδος, και της οικογένειας Γιαυτό και ο κορυφαίος Σωκράτης, πολέμησε 3 φορές και μάλιστα διακρίθηκε με μετάλλιο ανδρείας στις 2 απο αυτές. Στην Ελληνική φιλοσοφία, το να βοηθάς τον άλλον, ακόμα και με κίνδυνο της δικής σου ζωής, ήταν η κορυφαία απο τις Αρετές.
Εξου και ένας απο τους 7 Σοφούς της Αρχαιότητας, περίπου 500 χρόνια πριν τον Χριστό, μας λέει: "Να αγαπάς τον πλησίον σου, λίγο περισσότερο απο τον εαυτό σου" - Πιττακός Άρα, η Ελληνική φιλοσοφία, δεν αποσύνδεε τον άνθρωπο απο την ύλη, βάζοντάς τον σε έναν κόσμο αδράνειας και μη αίσθησης , όπως η Νιρβάνα αλλά σε έναν κόσμο Γνώσης και υψηλής Ηθικής, όπου ο συνάνθρωπος είσαι εσύ, και εσύ ο συνάνθρωπος, όπως το δίδαξε και ο Χριστός.
Το πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ σε μελέτες, αποδειξε αυτή την στάση ζωής, εξηγώντας πως, κάθε φορά που κάποιος βοηθάει κάποιον, φτάνει σε σημείο γαλήνης! Βλέπουμε λοιπόν, πως οι Έλληνες, δεν αποφεύγαμε τις θλίψεις ή της χαρές και τις απολαύσεις αυτού του κόσμου, αλλά τις κατατάσσαμε ανάλογα με την αξία τους και την ποιότητά τους
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους